A.I. Artificial Intelligence (2001)

Bijzondere film in het oeuvre van Spielberg. Nooit is hij zo ver gegaan wat filosofie en existentialisme betreft. A.I. was eerst een project die bij Kubrick in voorontwerp zat en die er na Eyes Wide Shut moest komen maar de regisseur overleed. Spielberg zette het reeds geleverde werk verder en droeg de film aan Kubrick op.

A.I. is grotendeels een hervertelling van Pinokkio, en er wordt in de film voortdurend naar gerefereerd. Echter gaat de film nog iets verder en vult dat aan met complexere thematieken die ook in Blade Runner terug te vinden zijn namelijk artificiële wezens die zich bewust zijn van hun bestaan en de zin van hun bestaan. Zijn zoektocht naar de Blue Fairy lijkt wat obsessioneel en herhalend doorheen de film maar je mag niet vergeten dat David een machine is die enkel het doel nastreeft waarvoor hij geprogrammeerd werd, en dat tot in de oneindigheid.

Soms is de toon best zwaar, duister en melodramatisch. Ook de filosofische en ethische vraagstukken maken het iets minder doorgrondelijk. Visueel haalt de film een uitgesproken cyberpunk design uit de doos vooral in het middenstuk en ook de restanten van New York op het einde ogen opvallend. Grappig dat men de twin towers nog ziet in dit futuristische decor. Ik vind het een erg geslaagde film van Spielberg.

Geweldige film die me heel lang is bijgebleven. Verhaal en acteerwerk was prima in orde en de narrator gaf de film een bijzondere sfeer. Hier is een toekomst te zien waarbij A.I. (robot)technologie de mens heeft overstijgt, maar niet in negatieve zin. De mensheid is niet door A.I. of robots uitgeroeid, maar is puur door klimaatverandering verdwenen. Het had een klassieker kunnen zijn ware het niet dat dat hele gewelddadige "Flesh Fair" gedoe met Mad Max achtige taferelen op (fossiele?) motoren de sfeer van de film danig heeft verpest. De film is daardoor ook te lang geworden. Hadden ze die gewelddadige onzin er uit gelaten was de film veel beter tot zijn recht gekomen en nu waarschijnlijk een klassieker geweest.

Deze film blijft echt zo meesterlijk indrukwekkende film.

Een fenomenaal film werk van de makers

Een soort moderne vertelling van het wereld beroemde verhaal van Pinokkio waar deze film veel van weg heeft.

Haley Joel Osment is in deze film, weer zo verbluffend goed.

Net als Jude Law beide spelen hier subliem.

Een film met een fantastische cast.

Een film die zo magisch mooie sfeer heeft.

Ook de film muziek is prachtig.

Een film hoog bij mijn lievelings films.

Zo genieten deze film blijft.

Kan deze film blijven zien.

Een film die met liefde is gemaakt door de makers en de cast, kan niet anders.

Een poll van indiwire de beste film van 2000-2010

En eindelijk meer gewaardeerd dan toen hij uitkwam(emotioneel moeilijk te bevatten te voelen voor veel mensen,te moeilijk)

Poll van Augustus 2024

Heb altijd een prachtige emotionele scifi drama film gevonden!

Dit.

Ik durf het bijna niet te zeggen maar ik heb deze film nog nooit gezien. En dan te bedenken dat de film al bijna 25 jaar oud is en dat ik de film zelf heb. Ik heb 'm al zo vaak aan willen zetten, maar op de één of andere reden wil het er maar niet van komen. En de Steven Spielberg films zie ik toch heel graag, want Spielberg staat er nou niet bepaald om bekend dat hij slechte films aflevert. Als ik dan de hoge waarderingen hier zie en de goeie recensies, denk ik iedere keer dat ik er toch maar aan zal beginnen. Hopelijk ga ik het vanavond dan toch eindelijk doen.

Vanavond eindelijk gekeken en wat een prachtige film. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht van Spielberg. Echt een mooi verhaal, en de vergelijking met Pinokkio is wel heel voor de handliggend. Die aliens zijn ook heel mooi bedacht. Ook een hele leuke rol van Jude Law als gigolo. Ik moet daar toch eens mee stoppen met dat lang wachten om films te kijken, tenminste met bepaalde films dan. 'Artificial Intelligence' is een sciencefiction die best wel een lage waardering heeft voor zo'n mooie film. Toen Haley Joel Osment nog jong was zag ik hem best wel graag in films. Onlangs zag ik hem ook in 'Blink Twice' spelen, maar daar keek ik er toch heel anders tegen. Ik wist trouwens niet dat hij al in zoveel films heeft gespeeld, ik dacht 72 of zoiets. Dat is best veel voor een 36 jarige. Dat wil toch zeggen dat hij iets goed doet. Als klein mannetje vond ik hem wel echt heel goed acteren, net als in 'The Sixth Sense' acteerde hij echt heel goed. A.I. is een prima SF film.

Niet mijn smaak. Ik vond het begin wel aardig, maar later werd het allemaal erg sentimenteel en kinderachtig.

Grappig dat veel mensen denken dat aan het einde van de film de wezens aliens zijn. In werkelijkheid zijn het geëvolueerde robots die de mensheid hebben overleefd en terug zijn gekeerd om de geschiedenis van de mensheid in kaart te brengen.

Zonder de goedkoop ogende "futuristische" motoren zou deze film voor mij een 5.0 gekregen hebben...

Zie het als jouw interpretatie en mening; geen feit.

Dat is een aanname. Zie het als jouw interpretatie en mening; geen feit.

Voor de tweede keer gezien. Kon mij nog enkele fragmenten herinneren. Maar wat een juweel van een film. De zoektocht van David naar de blauwe fee zodat zij hem in een mensenkind kan omtoveren. David wordt geïnspireerd door het verhaal over Pinoccio.
Het einde is erg sentimenteel. Toch paste het prima in het verhaal.
De decors zijn prachtig.
Het acteerwerk is top. Vooral Osment maakt veel indruk. En niet vergeten Jude Law als de cassanova.
Spielberg laat zien dat hij het scifi genre als geen ander beheerst.
Het was een genoeglijke kijkavond.

'k Heb me gek genoeg in het verleden nooit al te zeer kunnen toeleggen op deze film. Hij stond op, ik pikte wat flarden op, maar dat was het dan. Dus eens besloten om er echt voor te gaan zitten, maar moet eerlijk bekennen dat het nog steeds niet zo evident was om de aandacht erbij te houden, en werd er halfweg een lange pauze genomen.

Hij begint nochtans zeer interessant, uitzoekend of mensen van robots kunnen houden, nadat robots al succesvol zijn geprogrammeerd om van mensen te houden. We zien in het verhaal dan ook een koppel schoorvoetend robot David in hun midden opnemen, nadat hun eigen zoon Martin ziek werd. Martin wordt miraculeus beter en met de twee zoontjes samen onder één dak, één echte en één mechanische, ontstaat er een 'broeder'strijd om de liefde van de ouders en zelfs om de mechanische teddybeer Teddy. Waarbij Martin allerlei middelen zoekt om David in diskrediet te brengen (waaronder een pluk haar van mama Monica knippen, die bij Teddy belandt), wat uiteindelijk ook lukt.

Omdat David inmiddels ingesteld werd, kan hij in principe enkel nog worden teruggestuurd voor vernietiging. En omdat 'moeder' Monica dat niet over haar hart krijgt, besluit ze hem te dumpen in het bos, met de teddybeer hem gezelschap houdend. Wat volgt is een zoektocht van David naar de blauwe fee uit het verhaal van Pinokkio om hem in een levend jongetje om te toveren en zo met Martin mee te kunnen dingen om de liefde van mamlief.

Samen met andere robots komt David op een soort circus/gladiatorenvermaak terecht, waar robots op tal van manieren worden vernietigd. Met gigolo Joe ter steun weet hij te ontsnappen aan vernietiging, en na een bezoekje aan Dr. Know (James Bond krijgt ook zo z'n hommage ) krijgt hij van Joe te horen dat mensen maar houden van wat robots voor hen doen, en dat ze de fout begingen van robots te slim, te snel en te talrijk te hebben gemaakt. Hierin ligt dan ook de crux van de hele film, zou je denken. Maar vanaf dan gooit Spielberg het over een heel andere boeg. Het lijkt zelfs wat alsof tot hier het Kubrick-stuk liep en Spielberg het vanaf dan verder invulling gaf.

Er volgt dan nog een hele trip, want samen met Joe vliegen David én Teddy naar het onderwater gelopen Man-hattan (steeds inclusief koppelteken geschreven), normaal verboden terrein voor mecha's zoals hen. Het is een knap familiaal sprookjesachtig (doet me ook denken aan The Wizard of Oz) avontuur vol prachtige beelden, enigszins gek hoe ik er tot nu zo weinig van had opgepikt. In Man-hattan komt David zichzelf tegen (letterlijk), en ook zijn pleegvader, professor Hobby. Ook krijgt hij een hele lijn David-en Arlene-robotten te zien met "at last - a love of your own" op de dozen prijkend. In de onderwaterwereld te Man-hattan waan je je in de Efteling, met "Once upon a time" opschriften, Pinokkio-taferelen en uiteraard de blauwe fee, en dan neemt een vertelstem het over en verwatert de film naar mijn gevoel iets te zeer.

David komt dan nog in contact met wat buitenaardse wezens lijken maar eigenlijk een verdere evolutie van A.I. robots moeten voorstellen, nadat hij 2000 jaar bevroren raakte. En daar komt de pluk haar dan boven water, want daarmee valt de inmiddels al lang overleden Monica mee te reproduceren, zij het slechts voor één dag. Wat de cirkel min of meer rond maakt. Er volgt ook nog een filosofisch slotbetoog rond menselijke ziel, geloof, kunst en wetenschap, ... en de vertelstem rondt het af.

Alles samen een wel heel uiteenlopend magisch geheel, mij iets te feeëriek allemaal. Maar sowieso wel een hoogwaardig verhaal en mooi gefilmd, dus verdient ie wel iets meer dan de al bij al vrij lage waarderingen die deze film kreeg. Voor mij zit hij wat tussen de 3,5 en 4 in, maar neig toch meer naar 4* uiteindelijk. Zeker omdat het uiteindelijk een familiefilm is met dieper liggende betekenissen waar je ook als volwassene mooie dingen uit kan halen.

Het is en blijft geen evidente film, en hij heeft op z'n minst twee gezichten, waardoor het geheel wel wat ambivalent overkomt. Want enerzijds zit er zo veel in, anderzijds wordt het steeds sprookjesachtig dromeriger (waar ik vroeger dus wel wat durfde afhaken), nadat hij eerst zo een rauwe post-apocalyptisch dystopische kant uitging. Personages komen en gaan ook nogal in deze film, het draait allemaal nogal om David, bijgestaan door Teddy. Maar dat laatste is logisch, want de film draait uiteraard ook om de processen tussen mens en A.I.-robotologie, de soms fijne grens, en een ver geschetst maatschappelijk toekomstbeeld waarbij A.I. al dan niet door toedoen van de blauwe fee steeds menselijker wordt, misschien wel menselijker dan de mens zelf.

Ik vind het zeker geen kinderfilm zoals sommigen hier zetten, maar wel een voor kinderen toegankelijk sci-fi epos dat maatschappelijk en sci-fi relevante vragen aansnijdt, zoals E.T. dat lang geleden bijvoorbeeld ook al was en deed.