Le Silence de Lorna (2008)

Prachtig drama, met een onderhuidse spanning, de gehele film, op meerdere niveau's. Arta Dobroshi speelt een mooie ingetogen rol.

Prachtige film waarin een vrouw en een junkie, allebei om hun eigen redenen, een schijnhuwelijk aangaan. Een goed en vaak schrijnend verhaal. Met veel realisme in beeld gebracht waarbij elke vorm van vals sentiment vermeden wordt. Toch is de film op een aantal momenten aangrijpend. Ook het acteerwerk is zeer naturel doch sterk.

Aangrijpend niet echt, eerder kil en afstandelijk.

Realistisch ook niet echt, het is een sterk gestyleerde film, in Dardenne stijl dan, afstandelijk observerend (en tegelijk regiserend natuurlijk). Het einde is eerder poëtisch dan realistisch.

Rauw is het wel qua stijl en gebeurtenissen, maar eerlijk....? Ik snap niet zo goed wat je daarmee bedoeld.

Beetje jammer van het zwakke einde en behalve Lorna blijven de andere personages wat vaag. Meer aandacht voor Claudy, Fabio en Sokol ware interessant geweest.

Niet echt vrolijk allemaal, er komen wel heel veel problemen bij elkaar. De film is ook wat langdradig, die had wel een half uurtje korter gekund, vooral omdat de cast erg beperkt in omvang was. Het geeft wel inzicht hoe ver de onderwereld gaat om een verblijfsvergunning cq. Europees paspoort te verkrijgen.

De film verloopt traag, ondanks een goeie inhoud en degelijk acteerwerk. Raar einde, een beetje jammer, want dat liet mijn waardering een sterretje dalen...

Goed geacteerd is slechts 1 aspect van een film.

Het verhaal kabbelt voort maar zonder enig doel en komt tot een eind dat niet verklaarbaar en zeker niet bevredigend is. Daarom maar 1,5 sterren wat mij betreft.

Niet kijken als je maar enigszins neerslachtig bent...

Mijn zevende Dardenne intussen en deze vind ik ook één van zijn mindere films. Niet dat de film slecht is, maar hij is voor mij minder intens, minder beklijvend. De Dardennes halen bij deze film een thema aan dat huist binnen schijnhuwelijken en het criminele netwerk dat daar profijt tracht uit te halen. Claudy is een doelgericht en makkelijk slachtoffer om Lorna (letterlijk) aan te koppelen zodat zij de nodige identiteitspapieren verwerft. Maar het maffiose netwerk is ongeduldig en hebberig en het is maar de vraag of de stilte van Lorna daartegen bestand is.

In de hoofdrollen zien we een goede Arta Dobroshi, die zich enerzijds afstandelijk en anderzijds kwetsend opstelt. De dood van Claudy - een suggestief iets voor de kijker - en haar zwangerschap doen haar inzien dat haar vriendje Sokol en zijn trawanten het niet zo best met haar voorhebben. Ook een goede intense en geloofwaardige rol van Jérémie Renier overigens die het uitstekend doet als afkickende junk.

Winnaar van de scenarioprijs op het festival van Cannes, voor mij eerder degelijk zonder meer. Maar het geeft wel opnieuw weer dat de Dardennes de meesters zijn van film die druipen van het sociaal realisme.

Zoals altijd in de Dardenne films wemelt het hier van eerder rottige personages - al dan niet aangestuurd door hun sociale achtergrond - en is miserie troef. De enige beetje sympathieke vond ik junkie Renier maar die legt al na een uur het loodje. Wat hij naliet was andere leegloperige personages. Arta Dobroshi als Lorna maakt weliswaar een interessante ontwikkeling door, transformeert van dader naar slachtoffer, maar veel maakte het niet los bij me. Ook al had ik zoals altijd bij de Dardenne films het gevoel naar een docu te kijken (zonder schokkerige camera dan nog wel). Op zich wel ok acteerprestaties denk ik.
Ook een aparte symboliek om na het voorziene schijnhuwelijk Lorna in een situatie van schijnzwangerschap te laten belanden. Zowat 90 % van wat zich in de film afspeelt, is onecht, moet verborgen blijven voor de ander of, in het uiterste geval van Lorna, voor zichzelf. Vrolijk word je hier niet van, maar het zou me verbazen als dat de bedoeling is van de filmmakers.

Typisch rauw en realistisch drama van de gebroeders Dardenne, over de albanese Lorna (een uitstekende Arta Dobroshi) die een schijnhuwelijk aangaat met een junk (Jérémie Renier) teneinde de belgische nationaliteit te verkrijgen. Overwegend schrijnend en meeslepend, al gaat de film richting het einde een beetje als een nachtkaars uit en zijn er weinig verrassingen qua plot en personages. Niet één van de betere films binnen het oeuvre van de Dardenne's derhalve, maar zeker niet verkeerd.