Morrison Krijgt een Zusje (2008)

Wel een lief filmpje en een grappig kereltje, die Morrison.

Vooral gericht op kleine kinderen en wat minder onderhoudend voor volwassenen.

Het verhaaltje stelt niet zoveel voor. Soms wat onlogische en kolderieke wendingen, maar het vermaakt wel. Toch komt deze film wat te kort in vergelijking met andere vergelijkbare jeugdfilms / Bos Bros titels. Het is allemaal net niet inventief genoeg, net iets te simpel om echt indruk te maken.

Positief aan de film is dat het wel een typisch Nederlandse film is. Het ziet er allemaal mooi uit en de sfeer die de film uitstraalt is verder dik in orde. De zwakste schakel van de film is echter het verhaal zelf. Dat is wel erg simplistisch en ongeloofwaardig, met ook nog eens onverantwoord opvoedkundig gedrag van de ouders. Ook de acteerprestaties zijn heel matig. Alleen de mongool en de poes speelden realistisch. Toch kan ik me wel voorstellen dat de doelgroep van 5 tot 8 jaar wel heel tevreden zal zijn met deze film. Maar ik vind het ook leuk als er daarnaast voor volwassenen ook wat te genieten valt in een jeugdfilm. En daar zijn zat voorbeelden van in andere films. Oh ja, en verder is wel duidelijk waarom de politie na deze film is gaan reorganiseren. De politie op het platteland heeft echt niets te doen ......

Hele leuke kinderfilm.

Meer een film óver kinderen dan een kinderfilm in de zin van "een film vóór kinderen", want de verontrusting van de hoofdpersoon voor wat de komst van zijn nieuwe zusje impliceert lijkt me zeer invoelbaar. Eén en ander wordt ook niet echt als een komedie gebracht, dus voor de doelgroep lijkt me dit eigenlijk gewoon te zwaar. De ouders pakken het niet bijzonder slim aan en Morrison maakt zelf ook wel wat aparte keuzes (ook/zelfs voor een vijfjarige), dus überhaupt lijkt het me wel goed om een kind deze film alleen onder begeleiding te laten zien, zoals iemand hierboven ook al suggereert, maar juist die in een kinderfilm onverwachte complicaties en plotlijnen houden deze film voor mij als volwassene toch interessant. Mooi ook om te zien dat het gezicht van Kees Boot zich voor zowel creepy als vriendelijke personages leent (hij viel mij voor het eerst op als de moordenaar Jaro in De brief voor de koning, toevallig uit hetzelfde jaar). Belangrijkste minpunt is wat mij betreft dat Tobias Lamberts niet best intoneert ("Die lieve mama! De mooiste kamer van de hele wereld!") hetgeen bij mij de echte vereenzelviging met Morrison behoorlijk in de weg zit.