Airport (1970)

Hoewel dit tot het rampengenre behoort, ligt de nadruk op de personages en de dialogen. Het is een ensemblecast met verschillende verhaallijnen die dooreen geweven worden. Dean Martin en Burt Lancaster zitten allebei verwikkeld in een driehoeksverhouding. Voor de komische kant zorgt de Helen Hayes, als de gewiekste bejaarde die steeds trucjes bedenkt om als blinde passagier aan boord te raken. De spanning komt via de passagier met een bom in z'n koffertje. Deze ontploft pas een halfuur voor het einde. Dat gedeelte zorgt voor een climax, maar de kwaliteit zit vooral in de sterke rolverdeling, de uitdieping van de personages en hun onderlinge confrontaties.

Na jaren weer eens gekeken. Opvallend dat de film na zoveel jaren nog steeds de moeite waard is.

Geeeeuuuuuuuwwwwwwww, slaapverwekkende film, niks spannig

Raar maar waar om de paar jaar herzie ik deze prachtige film en voor mezelf is dit de perfecte kerstfilm. Heerlijke soap achtige film met veel sterren helemaal mijn ding.

Gokje waarvan ik wist dat de beoordelingen niet super waren, niet veel van verwacht en ook weinig voor gekregen, toch had hier wel iets meer van te maken geweest.

Het vliegveld, de drukte, weersomstandigheden, protocollen en besluitvorming...Airport heeft zeker een aantal aardige dingen en dan ben ik nog niet eens toe aan de dreigende situatie waar de film op het einde omdraait. De cast is ook best redelijk met Lancaster, in de typische rol van de man met de grote verantwoordelijkheden en de zware beslissingen, Hudson en uiteraard de altijd mooie Bisset. Zoals gezegd is de situatie met het slechte weer interessant en de film wordt vooral beter als er stront aan de knikker is in Hudson's toestel. Ook is het oude dametje, de verstekeling best grappig.

Maar... oei, wat glijdt de film toch afschuwelijk onderuit op alle personages en hun privebesognes. En dat zijn er nogal wat, want praktisch iedereen heeft wel relationele problemen die uit de doeken gedaan worden. En wat verzand de film wat dat betreft in oeverloos geleuter. Het was kritiek die ik al gelezen had voordat ik de film ging zien en ik kan niet anders dan deze mening onderstrepen. Van een rampenfilm is bijna geen sprake te midden van echtelijke ruzies, twijfel om voor een ander te kiezen, en per ongeluk zwanger. En dat is jammer, want iets dichter bij het genre rampenfilm zelf en de focus op het vliegveld had dit toch echt wel beter uit kunnen pakken. Het mag wat dat betreft duidelijk zijn dat dit onder de maat is.

Vermakelijk melodrama dat zich in het tweede uur zowaar ontpopt tot één van de eerste rampenfilms. De sterrencast maakt er iets moois van; opvallend dat de twee mannelijke hoofdrolspelers beiden overspelige echtgenoten zijn. Net wanneer de boel flink lijkt in te kakken wordt het toch nog spannend en werkt één en ander toe naar een meeslepende finale.

Van de week schoot me te binnen dat ik ooit Airport '77 in de bios gezien heb - nouja 'ooit', dat zal wel in 1977 geweest zijn. Maar het eerste deel van de serie had ik nooit gezien, en Jean Seberg speelt er in mee ook nog.

Behalve het eerste deel van die reeks, ook ongeveer de eerste van de '70-er jaren rampenfilms. Nu achteraf moeilijk te begrijpen waarom dat ooit enige mate van succes gekend heeft, want de film is op het slaapverwekkende af saai, en op de 'ramp' moeten we dan ook nog eens anderhalf uur wachten - en daarna duurt het voorspelbare einde dan nog een ruim half uur. Serieus, deze film had een mailtje kunnen zijn. En dan zonder dat anti-abortus sentiment alsjeblieft.

De cast is op zich wel aardig - zoals Variety schreef, een cast zo lang als de landingsbaan. Jean Seberg heeft helaas maar een klein rolletje met weinig ruimte, wel leuk om de nog jonge Jacqueline Bisset te zien in een net iets groter rolletje. Eigenlijk de enige leuke rol is voor George Kennedy - en die mocht dat dan ook in de drie volgende delen verder doen. En Burt Lancaster, wellicht, hoewel hij de film later 'a piece of junk' noemde.

En dan natuurlijk Helen Hayes nog. Wellicht de makkelijkst verdiende Oscar ooit, voor een ietwat grappig rolletje in een verder doodsaaie film.