Airport (1970)

Hoewel dit tot het rampengenre behoort, ligt de nadruk op de personages en de dialogen. Het is een ensemblecast met verschillende verhaallijnen die dooreen geweven worden. Dean Martin en Burt Lancaster zitten allebei verwikkeld in een driehoeksverhouding. Voor de komische kant zorgt de Helen Hayes, als de gewiekste bejaarde die steeds trucjes bedenkt om als blinde passagier aan boord te raken. De spanning komt via de passagier met een bom in z'n koffertje. Deze ontploft pas een halfuur voor het einde. Dat gedeelte zorgt voor een climax, maar de kwaliteit zit vooral in de sterke rolverdeling, de uitdieping van de personages en hun onderlinge confrontaties.

Na jaren weer eens gekeken. Opvallend dat de film na zoveel jaren nog steeds de moeite waard is.

Geeeeuuuuuuuwwwwwwww, slaapverwekkende film, niks spannig

Raar maar waar om de paar jaar herzie ik deze prachtige film en voor mezelf is dit de perfecte kerstfilm. Heerlijke soap achtige film met veel sterren helemaal mijn ding.

Gokje waarvan ik wist dat de beoordelingen niet super waren, niet veel van verwacht en ook weinig voor gekregen, toch had hier wel iets meer van te maken geweest.

Het vliegveld, de drukte, weersomstandigheden, protocollen en besluitvorming...Airport heeft zeker een aantal aardige dingen en dan ben ik nog niet eens toe aan de dreigende situatie waar de film op het einde omdraait. De cast is ook best redelijk met Lancaster, in de typische rol van de man met de grote verantwoordelijkheden en de zware beslissingen, Hudson en uiteraard de altijd mooie Bisset. Zoals gezegd is de situatie met het slechte weer interessant en de film wordt vooral beter als er stront aan de knikker is in Hudson's toestel. Ook is het oude dametje, de verstekeling best grappig.

Maar... oei, wat glijdt de film toch afschuwelijk onderuit op alle personages en hun privebesognes. En dat zijn er nogal wat, want praktisch iedereen heeft wel relationele problemen die uit de doeken gedaan worden. En wat verzand de film wat dat betreft in oeverloos geleuter. Het was kritiek die ik al gelezen had voordat ik de film ging zien en ik kan niet anders dan deze mening onderstrepen. Van een rampenfilm is bijna geen sprake te midden van echtelijke ruzies, twijfel om voor een ander te kiezen, en per ongeluk zwanger. En dat is jammer, want iets dichter bij het genre rampenfilm zelf en de focus op het vliegveld had dit toch echt wel beter uit kunnen pakken. Het mag wat dat betreft duidelijk zijn dat dit onder de maat is.

Vermakelijk melodrama dat zich in het tweede uur zowaar ontpopt tot één van de eerste rampenfilms. De sterrencast maakt er iets moois van; opvallend dat de twee mannelijke hoofdrolspelers beiden overspelige echtgenoten zijn. Net wanneer de boel flink lijkt in te kakken wordt het toch nog spannend en werkt één en ander toe naar een meeslepende finale.