Ballast (2008)

Net de trailer gezien. Die sprak mij aan. Ben benieuwd wanneer ik deze film kan zien.

Saaie niet diepgaande film die erg traag verloopt.

Nergens echt aantrekkelijk om te blijven kijken.

Acteer werk is best goed.

Verhaal is slecht uitgewerkt en met name door enorme traagheid.

Effecten zijn minimaal.

Omgeving: troosteloos. Verhaallijn: dun. Acteerwerk: matig. Einde: abrupt. Kortom, snel vergeten.

Het comment van boven genoemde is wel erg kort door de bocht.

Er zaten wel degelijk mooie dingen in deze film. Bv het acteer werk.

Het is inderdaad wel een film die niet even snel wegkijkt en is er wel enig geduld en soms fantasie om te bedenken wat er zou gebeuren als... dat neemt niet weg dat het een slechte film was, maar voor mij kwam het alles wat oppervlakkig over. Nergens in de film kon ik mee voelen met de personage's die alle 3 op hun eigen manier opzoek waren naar iets beter, om het verleden maar te kunnen vergeten.

Met of zonder elkaar het lot blijft toch aan elkaar verbonden, of ze het willen of niet.

Arty-farty drama.

Wat weinig origineel is en net iets te langzaam loopt.

Toch zijn de eerste 3 kwartiertjes best goed. Mede omdat je als kijker graag de puzzelstukjes in elkaar wil doen laten vallen.

De tweede helft is helaas wat minder, evenals het abrupte einde. Alle goede acteerprestaties en mooie plaatjes ten spijt.

Redelijk.

Ik heb hem net half gezien en afgezet wat een saaie film

Hier een heel laag gemiddelde, maar wat zijn er veel (Amerikaanse) recensies online te vinden die hier een meesterwerk in zien zeg. Ben toch wel nieuwsgierig.

Schitterende film! Doet me aan Bresson en Dardenne denken...

**** / *****

Jammer, die lage waardering. Dat verdiend deze film volgens mij niet.

Persoonlijk houd ik wel van dit soort films. Traag, weinig dialoog en mooie plaatjes. Je zit als het ware te kijken naar de dagelijkse beslommeringen van de personages die vanuit een uitzichtloze situatie er toch het beste van proberen te maken.

De acteerprestaties vond ik daarom, in tegenstelling tot anderen, juist wel goed. Ik had namelijk niet het gevoel dat er geacteerd werd en dat stemt mij altijd tevreden. Compimenten vooral voor Tarra Riggs die de moederrol perfect invult. En natuurlijk Ross die gewoon lekker een echte puber mag neerzetten en daarin prima slaagt.

Het einde was inderdaad abrubt, maar toch ook wel logisch. Er valt dan namelijk niets meer te vertellen. Het verhaal is daar af.

Overigens vind ik bovenstaande beschrijving niet echt een juiste. Dit impliceert een soort van misdaad/actiefilm. En er mag gerust bij staan dat Lawrence de broer van de ex-man van Marlee is. Bovendien verschaft hij hen geen onderdak.

Op imdb staat een korte meer ter zake doende plotbeschrijving:

"A drama set in the Mississippi delta, where one man's suicide affects three people's lives."

Erg goed vond ik dit. De associaties met de gebroeders Dardenne zijn te begrijpen. Ballast is kleinschalig, realistisch en gaat over mensen in de marge die een met een dilemma geconfronteerd worden. Een van de grote krachten van de film is het gebruik van de omgeving. Niet alleen door de shots, maar ook door de algehele sfeer en het ontbreken van muziek en in sommige scenes ook dialoog. De film vertrouwt dan op omgevingsgeluiden. Dat maakt Ballast ook eigen. Mississippi is geen Seraing, de omgeving is niet Europees, maar heel Amerikaans.

Maar Ballast heeft vooral ook drie prachtig geacteerde en fraai uitgewerkte karakters. Alledrie tijdelijk zoekende na de dood van een van vierde. De dood die een enorme invloed heeft op hun leven. Vooral Riggs vind ik echt indrukwekkend goed.

De kritiek op het einde vind ik onbegrijpelijk. De film eindigt op precies het goede moment. De drie karakters hebben hun verzet tegen elkaar, ingegeven door het verleden en elkaar gevonden. En op dat moment stopt de film. De problemen zullen niet over zijn, maar ze zijn niet meer opgesloten in zichzelf. Een fraai en mooi hoopvol einde van een film die erg veel compassie heeft met zijn karakters.

4.0* , flink ondergewaardeerd hier.

Laag gemiddelde voor een dergelijke knappe film. Net als sb hierboven legde ik al snel de associatie met de Waalse broertjes. Rauw en realistisch. Camera op de huid.

Sober sfeertje, zeer kil, beetje uitzichtloos ook. De zelfmoord van één man heeft een sterke invloed op de levens van drie anderen. Drie worstelende mensen, even de weg kwijt, even géén licht meer aan het eind van de tunnel.

Misschien niet het meesterwerk dat ik stiekem gehoopt had, maar zeker een indrukwekkende film die ik niet snel zal vergeten.

Drama met dun verhaal. Verder vond ik de film nogal saai, je moet het leuk vinden.