Jin Bi Hui Huang (2007)

Een sociaal geëngageerd drama van een jong debutant. We volgen een groep jongens die zich maar niet kunnen gedragen, die in de beslommeringen van een veranderend China verdrinken. Afpersing is het ritme van de dag en feesten en sex dat van de dag.

Weng Shou Ming tracht dit gegeven te projecteren op de stad Fujin, een stad (waar volgens mij niemand van gehoord heeft) waar een groot migratie probleem blijkt te zijn. Iedereen wil er weg om zijn geluk in het buitenland te beproeven. Doorheen de film horen we teksten van een hedendaagse confusionist over de bloei van China, groter en prachtiger dan ooit. Wat we echter in de film zien is een soort van hersenloze jeugdcultuur die naar Westerse house luistert, niet echt veelbelovend..

Jammer is dat de film dit interessante gegeven niet zo boeiend uitwerkt. Vond het allemaal wat te rauw (maar niet rauw genoeg) en te kabbelend. Had het na een tijdje wel gezien. Dit lag misschien aan de manier waarop het verhaal verliep, vond het allemaal wat rommelig (achteraf vertelde de regisseur dan ook dat hij erg veel moeite met het editen gehad heeft). Hoorde van starbright boy dat het hem wel kon bekoren, ben dan ook benieuwd naar zijn argumenten.

Voor mij was het allemaal net niet, wat te flauwtjes.

Nou ja, bekoren. Ik vond het best een veelbelovende film. Zeker geen festivalhoogtepunt, maar met een aantal aardige vondsten en behoorlijk wat sfeer. Het lokale gevoel werd best knap overgebracht. De teksten in de film waren natuurlijk nogal ironisch bedoeld en botsten bewust met hetgeen je zag.

De regisseur gaf aan erg beinvloed te zijn door Taiwanese cinema van Tsai, Hou en Yang. Op dat niveau zit hij natuurlijk nog lang niet en hij mist vooral gevoel voor personages. De film blijft wat op een afstandje hangen op het moment dat hij naar binnen moet kruipen. Misschien heeft hij wel ooit in zich om een film te maken als Still Life, want ik denk dat zijn talent ligt bij het een rol laten spelen van de omgeving in het verhaal. Typisch een regisseur die er nog lang niet is maar die ik wel met een half oogje in de gaten ga houden.

3.0*

Dat had ik wel door inderdaad, ik vond het denk ik alleen iets te groots voor een beginnend regisseur.

De derde film van de vierde dag filmfestival kwam ik enigszins teleurgesteld in. Te denken aan de vorige films die beiden niet hoogdravend waren. Hopelijk bracht dit wat nieuws achter de horizon. De film was onderverdeeld in twee delen. Het eerste deel handelt over jonge crimineeltjes (tienerbende) die met chantage hun moderne levensstijl financieren. Deze stijl bestaat dus letterlijk uit comazuipen en andere mensen het leven verstoren. Het verstoren kan men chantage noemen want het is niets meer dan vrouwen bespioneren en toeslaan warneer ze met een vreemde man het bed deelden. Deze vrouwen weten niet om te gaan met hun tijd omdat de mannen in het buitenland het harde geld verdienen. De vrouwen weten letterlijk niet waar ze toe behoren in de samenleving. Het wordt ingewikkeld wanneer ze Amerika's eigen moeder, gelovig christen en tegelijk handlanger van mensensmokkelaars, in het vizier krijgen en misbruiken. Vanuit daar begint het veel ingetogener deel twee dat overlappend is aan het eerste verhaal. Dit keer een zachtaardige jongeman die twijfelt of hij zijn geluk in het Westen zal beproeven. Het gehele verhaal wordt in handen gehouden door een kleine boomstam met een gigantische hoeveelheid geld erin. Het bepaald letterlijk het lot van de mensen die het in handen heeft. De harde criminaliteit van de jongeren is confronterend en lijkt me een goed beeld van de stad van Fujian Blue te geven. Het neonlicht van de straat deed met sterk denken aan de stijl van Manns films, de criminaliteit komt sterk naar voren. De sterk groeiende steden lijken niet op te wassen tegen de criminaliteit van de jongeren lijkt de regisseur te zeggen. Ten tweede komt de migratie van de thuisblijvers sterk in beeld, wat te doen met de ongelofelijk zeeën van tijd?! Prachtige thema’s, mooi in beeld gebracht hoewel het soms moeilijk was wat de regisseur allemaal probeerde te zeggen. Dus een film met een heftige inhoud wordt lichtelijk minder naarmate je in de gaten hebt dat de regisseur minder compassie heeft met de karakters dan de kijker zelf. Verwacht dus geen melodramatische vertolking maar een zeer naturel spel van de acteurs. Aangenaam en fris tegelijk toch kon de film me niet voor de gehele lengte intrigeren omdat de regisseur teveel probeert te vertellen. Dat wil niet zeggen dat dit debuut zeer zeker het kijken waard is.

Gezien op het IFFR, tegenvaller. Film wist me niet te boeien en ik zal hem dan ook niet snel aan iemand aanraden. Ik was zelfs vergeten te stemmen, dat zegt genoeg