Jiang Shan Mei Ren (2008)

redelijke goeie film geen topper maar best vermaakt.

Deed me beetje denken aan house of flying daggers.

Chinese combi van romantiek (1e helft) en actie (2e helft). Vechtscenes matig, decors ook matig. De filmmuziek is echt irritant en veelvuldig op de voorgrond aanwezig waar dat niet zou moeten. Krappe voldoende.

Chinese filmmakers weten je op het visuele vlak altijd weer te verrassen (of juist niet, want het ziet er altijd weer verbluffend uit). Kostuums lijken bijna geleend te zijn uit LoTR en de decors weten me bijna te overtuigen om voor de volgende zomer een vakantie naar China te boeken. Jiang Shan Mei Ren zat in een box met Divine Weapon en The Restless. Alleen met die laatste al, bleek de aanschafwaarde zich al uitbetaald te hebben. Deze film is niet zo goed als The Restless, maar is naar mijn mening gewoon een mooie film. Het plot heeft de moeilijkheidsgraad van een iets bovengemiddelde hollywoodfilm. Daarmee is het voor Aziatische begrippen vrij simpel.

Kelly Chen is als actrice nieuw voor mij. Als kroonprinses Yen Feier zet ze een prima rol en overtuigend karakter neer. Haar ontwikkelingen vond ik erg interessant om te volgen. Hetzelfde geldt voor Leon Lai, waarvan ik eveneens hoop dat ik ze vaker zal aantreffen in dit soort films. Wat een prachtige romance speelt er zich tussen die twee af. Donnie Yen is een bekende. Hij stelde me niet teleur in Blade II en Hero. Gelukkig staat Ip Man in de kast om snel bekeken te worden.

Zoals ik net al zei, vond ik het romantische stuk erg goed. De wat overdreven aanwezige muziek doet daar wel wat afbreuk aan. De actie echter valt tegen. Het politieke deel van het plot is aardig. Zeker wanneer het gaat om de troonsopvolging en het moment waarop Yen Feier besluit om een militaire opleiding te volgen, om zo een goede koningin/keizerin te worden. De veldslagen zijn niet bepaald bijzonder. Dan kijk ik liever naar de confrontaties tussen Donnie en Leon. Dat zijn pas mooie, flitsende zwaardgevechten. Jiang Shan Mei Ren is naar mijn idee wel de moeite waard.

Aangename film, maar nergens een echte topper. De film is vooral een wat knullig liefdesverhaal, gesetteld in een epische actiefilm. Maar die actie komt niet echt uit de verf. Met een naam als Donnie Yen op de affiche kan je dat nochtans verwachten. Hij doet wel mee, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De aandacht gaat vooral naar Kelly Chen en Leon Lai, die hun best doen maar geen grote acteurs zijn. Gelukkig oogt de film wel mooi en de scènes in de boomhut zijn nog wel de moeite. Slecht is de film ook weer niet en ik heb er best van genoten. Maar een klassieker zal het nooit worden.

Ik heb sinds Chinese Ghost Story een zwak voor Ching. En ook hier weet hij me weer te plezieren. Een fijne mix van actie en romantiek, mooi vormgegeven en een paar fijne battles.

3,5

Leuke actiefilm die lekker wegkijkt. Prima vermaak.

Denk dat het grootste probleem van deze film is, dat het probeert zowel groots historische, als ook een romantisch epos te zijn. Alsof men enkel ging voor scoren in de bioscoop (of had het vasteland hier veel meer mee te maken?) Dit werkte dus niet! In het oude China, is er weer eens, zoals zo vaak, verdeeldheid. Als keizer Yen dodelijk gewond raakt op het slagveld en sterft, breekt er onrust uit in het rijk, want erfgenaam en prinses Yen neemt zijn plaats in, een verrader binnen haar eigen gelederen zorgt ervoor dat ze "verdwijnt". Dit verhaal is vrij rechttoe rechtaan en lijkt alleen een middel te zijn om ofwel romantiek of om gevechten te tonen. Beide zorgen nooit voor enige opwinding. En dan helpt zo'n opdringerige score ook averrechts. Donnie Yen wordt hier ook een beetje verspild met slechts één gevechtssequentie waarin hij het opneemt tegen een heel leger. Kelly Chen deed het redelijk in haar eerste martial arts-film, maar is niet heel sterk. De film wordt uiteindelijk overschaduwd door oppervlakkige verhaal en een ongelukkige dosis cheesyness.