Rules of Engagement (2000)

Jammer dat het script niet sterk is, in grote lijnen is het verhaal interessant en de cast is uitstekend. Storend is dan wel als een aantal zaken erg onlogisch is, zoals het gebrek aan getuigen en die mannen op het dak, zeker degene die schoot moet die geweren gezien hebben. Ook de rol van de ambassadeur is vreemd; hij liegt omdat HIJ anders de schuld zou krijgen. Hoe kan hij uberhaupt de schuld hiervan krijgen, zeker met alle getuigen.
De scene waarin Jones en Jackson met elkaar op de vuist gaan slaat helemaal nergens op en als uiteindelijk de tekst in beeld komt dat alle 'slechterikken' alsnog gepakt zijn, o.a. voor het vernietigen van bewijs, komt dat als bliksem bij heldere hemel: daar geeft de film totaal geen aanleiding voor namelijk..

Redelijk goede oorlogsfilm/rechtbankfilm.

Glansrollen voor Tommy en Samuel.

Duidelijk verhaal en spannende rechtszaak.

Film gekocht voor 50 cent in kringloopwinkel...

Prima oorlog en rechtbank drama waarvan je je afvraagt wat er aan de hand is en dat maakt het interessant om te kijken.

Deze prachtige film eens opnieuw bekeken, en blijf bij mijn eerste mening, prima film... met dat ene minpuntje

Toch wel fijne film van Friedkin. Vooral de twee actiescenes in de opening zijn sterk gefilmd. Het daaropvolgende rechtbank drama is ook prima. Niet zo lastig met al die acteerkanonnen. Helaas nergens echt bijzonder, maar al met al een zeer degelijke en vermakelijke film.

Ruime 3,5

Briljante film met uitmunde acteerprestaties van Samuel L. Jackson, maar vooral Tommy Lee Jones die hier de beste rol uit zijn carriere speelt. De tijd vloog voorbij bij het bekijken van deze prent. Sterke emoties wisselden elkaar in een rotvaart af, vooral van ontroering, afkeer en ongeloof. Ik lees hierboven dat het script niet sterk is, wel als dit geen sterk script is welk script is dan wel sterk vraag ik mij af. Die film doet mij denken aan The Insider waar ook het individu schijnbaar machteloos staat tegen het systeem, maar dan wel met de nodige portie actie. Ik hoop dat dit een waargebeurd verhaal is al was het maar om er toch nog een beetje in te geloven dat recht uiteindelijk zegeviert. 5 sterren en eigenlijk een serieuze kandidaat voor mijn persoonlijke top 10, al weet ik niet welke andere film ik dan wel zou moeten verwijderen. Na gisteren Wonder Boys te hebben gezien, kwam deze film precies op het juiste moment.

En daarom 4* ...ik begrijp het!!

A few good men maar dan iets simpeler. Aardig om te kijken. Standaard acteren.

Spannend.

De introductie van waar het uiteindelijk om gaat is wat aan de langdradige kant, maar wel enigszins essentieel om het geheel in een kader te zetten. En het blijft tot het laatste moment spannend of en hoe dat aan het einde van het liedje terugkomt. In de tussentijd rammelt het script wel wat al teveel, maar daar staat tegenover dat Samuel L. en Tommy Lee ongekend sterk spelen - een van de weinige films waarin SLJ niet overacteert of in zijn Pulp Fiction typetje terugvalt. En TLJ is eigenlijk altijd goed.

De ontknoping dan uiteindelijk is toch ergens wat teleurstellend - er blijft een 'ja maar' knagen. Wellicht is dat ook een sterk punt in de film, want het geeft fraai het dualisme van dit soort dingen aan.

De ervaring van de inmiddels overleden regisseur William Friedkin is rond het jaar 2000 flink verstevigd en dat blijkt uit het eindresultaat van Rules of Engagement. Het is een erg professioneel uitgevoerde en kundig gedirigeerde oorlogsrechtbankfilm die eigenlijk steeds de meest logische keuzes maakt. Dat maakt het uiteindelijke verloop echter wat minder speciaal, zeker omdat deze film zich daarmee amper weet te onderscheiden van soortgenoten. Met name de iets te geforceerde personages en plotwendingen voelen misplaatst aan. Zo zag ik persoonlijk weinig meerwaarde in het oproepen van de Jemenitische dokter of de Vietnamese soldaat. Eerder een voorspelbare zet voor het creëren van een gewichtigere situatie. Het had me sterker geleken als alles werd bediscussieerd vanuit Amerikaans perspectief, want dan kan je pas echt harde kritiek uitdelen of nuance creëren. Daarnaast is de uiteindelijke rechtbankzitting niet erg spannend of intrigerend, waarschijnlijk vanwege de overheersende eerste helft. Friedkin regisseert de aanval op de Jemenitische ambassade werkelijk uitstekend en de directe oorlogsbeelden vormen daarmee de hoogtepunten van Rules of Engagement. Ik vind het knap en bewonderenswaardig van Friedkin dat hij zo'n moeilijk onderwerp op de hak wilde nemen, maar de uiteindelijke tweede helft kon me te weinig bekoren voor een bovengemiddeld eindcijfer.

Herzien in 4k!

De film gaat sowieso de boeken in ald de film met de heftigste bastonen. Vraag maar aan mijn vrouw. Bij de openingsscene in Vietnam gebruikt Friedkin een ongelooflijke diepe en luide toon. De films van Nolan, Villeneuve of bekende audiofesteinen als U571 en Black Hawk Down hebben mijn muren nooit zo laten trillen.

Maar goed de rest van de film is ook indrukwekkend. Goede rollen van Pearce, Jones en Jackson. Een film die een fijne afwisseling biedt tussen oorlogshandelingen en een rechtbankdrama.

Wat me ook opvalt is dat eigenlijke elke film van Friedkin bij herziening beter wordt. Zijn regie is eigenlijk altijd zo sterk dat die eigenlijk onzichtbaar lijkt. Maar stiekem zet hij steeds weer met vaste hand een sterk door drama gedreven sfeervolle film neer.

Erg goed. Dikke 4*

Ben op zich wel fan van een rechtbankfilm, maar de iets te patriottische insteek vond ik toch ietwat ergerlijk.

Ik vond het script eigenlijk bijzonder zwak. Ik heb het dan vooral over de flashback van Childers, waarbij die over het muurtje kijkt en tieners, vrouwen, bejaarden, kinderen en weet ik nog wat allemaal met wapens ziet. Ik zou zeggen, go the whole way en steek er dan gewoon een kleuter bij met een fopspeen in de ene hand en een bazooka in de andere. Los daarvan waren er zo extreem veel gewapende personen in het publiek dat het volstrekt onmogelijk was dat er geen andere enkele soldaat dat gezien heeft.. Dat vond ik echt bespottelijk, tegen het stigmatiserende aan. Schijnbaar omdat men niet in staat was om een punt te maken op een genuanceerde manier.

"Yes they had weapons! You think there's a script for fighting a war without pissing somebody off? Follow the rules and nobody gets hurt? Yes, innocent people probably died. Innocent people always die but I did not exceed my orders."

De mensen die mij een beetje volgen hier weten wel dat ik niet per definitie een grote fan ben van rechtbankdrama's. Toen ik deze film voorbij zag komen op Prime (hij is er echt pas net opgezet) had het enigszins wel mijn aandacht gewekt, ik meende deze film ooit op DVD te hebben gehad, maar ik herinnerde me er echt werkelijk niks van. Deze rechtbankdrama kon mijn overigens wel bekoren, hoewel ik (zoals ik al zei) niet zo'n onwijs fan ben van deze films, pakte het verhaal omtrent de zitting mij wel erg. En gelukkig, maar dan ook gelukkig, speelt deze film niet constant in die rechtbank af, en was het maar een klein onderdeel van deze film.

Het duo Tommy en Samuel lag me wel, daar kon ik oprecht wel van genieten. De oorlog- scene's zijn hard en oprecht interessant, die maken deze film wel volledig af. Het verhaal vond ik persoonlijk heel interessant, het einde vond ik dan weer onbevredigend. Het lijkt wel alsof de tijd en het geld op was, waardoor ze er opeens met een rotgang door heen gingen en de film eigenlijk nogal afgeraffeld beëindigd werd. Echt heel erg zonde.

Maar over het algemeen prima vermaakt en een aardig leuk film avondje gehad. Zoals ik al zei, het verhaal interesseerde mij opzich wel, en dan is het ook makkelijker om naar een film te kijken uiteraard. Leuk voor een doordeweekse avond, niet te lastig en vrij snel klaar.

Voor het einde van de film hebben onze oosterburen een mooie uitdrukking: zum kotzen. Vreselijke chauvinistische film derhalve. Niet slecht overigens, goed geacteerd, maar wanneer de bad guy wint, tja...

Het ligt misschien aan mij en 'k zou sowieso niet in zo'n situatie willen verkeren, maar je manschappen het vuur laten openen op een menigte met daartussen vrouwen en kinderen, daar verwacht je nu toch niet automatisch vrijpleiting voor? Anderzijds kan je ook wel de vraag stellen, als er tussen die menigte schietgrage mannen (en ook enkele vrouwen en kinderen) rondliepen die ook eerst het vuur openden, wat de ongewapenden er dan tussen bleven doen? Een wat moeilijke afweging dus. Ik vind het een delicate kwestie, vooral omdat je als ongewapende vrouwen, kinderen en mannen nu ook niet op 1-2-3 uit zo'n menigte weg kan zodra er vuur geopend wordt. Vanuit hun standpunt bekeken zou je ook niet afgeknald willen worden omdat enkelen rondom je zouden beginnen te schieten. 'k Vond nu ook wel hoe het aan het eind getoond werd (met tal van dolgedraaide schietende vrouwen en kinderen), enigszins bedenkelijk.

Hoe ze dan binnenskamers bewijzen wegmoffelen en zelfs tot bepaalde getuigenissen gaan opdragen (zelfs van destijds in Vietnam) om Childers te laten opdraaien voor alles, dan ga je uiteraard wel beginnen hopen op vrijspraak. Oorlogsfilms boeien me doorgaans weinig, maar rechtbankfilms des te meer. Dus heb ik al mogen merken dat films over militaire rechtbanken me ook wel kunnen aanspreken. Al vond ik deze wel minder dan enkele andere die ik zag in dat slag. Maar hij wist me vanaf de rechtszaak wel te boeien, en dat is een pak meer dan ik had verwacht. Dus toch zeker een welverdiende voldoende voor deze film, maar voor 3,5 vond ik enkele zaken toch net iets minder interessant en zelfs enkele wat storend.