Parasomnia (2008)

Had meer ingezeten.

Film doet denken aan een restant van de 90s. Parasomnia is een aardige kruising tussen horror en romantiek die zich niet wil binden aan één van de subgenres binnen het horrorwereldje. De film gaat z'n eigen weg, heeft daar ongetwijfeld een hoop budget voor moeten opofferen en draagt daar jammer genoeg af en toe de sporen van.

Acteerwerk is over de gehele lijn best slecht, vooral de hoofdrolspeler is continue vervelend. Ook Combs lijkt nog steeds niet te weten wat acteren net inhoudt. VIsueel kan Malone lekker z'n gangetje gaan, maar blijft daarbij iets teveel hangen in filtertjes en effectjes van eergisteren. Bij momenten werkt het, in andere scenes lijkt de film 15 jaar ouder dan hij in werkelijkheid is.

Gelukkig herpakt Malone zich wel op het eind, met een geweldig stukje stop-motion poppentheater en een fijne finale. Dat levert de film nog wat extra punten op. Fijn om weer eens een "ander" horrorverhaal te zien, maar qua afwerking, zeker het eerste uur, is het niet altijd even denderend.

3.0*

Broddelwerk. Malone doet van alles om interessant voor de dag te komen en heeft ook zeker enkele leuke ideeën om mee te spelen, maar het voornaamste resultaat is dusdanig knullig dat het pakweg eerste uur nauwelijks door te komen is. Niet dat ik hier een resem aan talentvolle acteurs verwacht, maar hoe je die kleurloze Dylan Purcell voor de hoofdrol kunt casten, is mij een raadsel.

Combs mag dan een reputatie hebben, hier is het drie keer niks en ook die enorme Kilpatrick komt maar niet los binnen dit labiele scenario. Tick, tick. Tja. Zo'n droomwereld moet het dan zijn, maar het ziet er wel heel karig uit. Malone plot nog eens veel te veel om eindelijk bij wat horror uit te komen en de film sust je dan ook ver voor het beste segment, iets met poppen, in een diepe slaap.

Aanvankelijk vooral langzaam en weinig spannend wat me liet vrezen voor het verdere verloop. Naarmate de film vordert wordt de sfeeropbouw steeds betere en wordt het bij wijlen soms wat spannend. De meer opkomende horrorfeeling en de kleine gore momenten redden voor mij de film van een onvoldoende.

2,5*

Bar en boos!

Val hier bijna zelf bij in slaap. Verhaallijn is op zich nog wel te doen maar de uitwerking niet goed. Vaak ook veel te donker, veel onlogica. Het wordt pas het laatste kwartier echt interessant.

Prima horror, naar het einde toe wordt het beter en beter met een origineel einde. De kills mochten er ook wezen.

Danny wordt verliefd op een slapend meisje dat vanwege haar slaapaandoening in het ziekenhuis wordt behandeld. In haar slaap vertoeft zij in een droomwereld. Danny vertoeft in de werkelijke wereld. De film spoelt heen en weer tussen droom en realiteit.

Regisseur en schrijver William Malone financierde de film zelf. Het is de film aan te zien. Malone zet fors in op CGI, maar die is niet steeds overtuigend. De droomwereld wordt veelvuldig getoond en ziet er tamelijk goedkoop uit. De droomwereld prikkelt de fantasie niet bepaald. De monsters en gezichten die in die wereld opduiken zien er dan wel weer goed uit.

Het verhaal ontwikkelt zich nogal moeizaam en loopt niet echt lekker. Overgangen tussen scènes voelen niet naturel. Personages zonder duidelijke rol of bestemming duiken veelvuldig op. Gebeurtenissen volgen niet altijd de wetten der logica. Het verhaal hapert. Dat het verhaal zich niet geheel in de realiteit afspeelt is intrigerend, maar zorgt binnen deze instabiele constellatie ook voor warrigheid.

De beide protagonisten zijn volwaardige personages. Aan de karakterontwikkeling van de personages wordt voldoende aandacht besteed om met hen te kunnen sympathiseren. Bovendien is hun acteerwerk niet desastreus slecht. De bijrollen zijn niet belangrijk. Ze zijn vlak ingevuld en niet meer dan middelen om een gebeuren te forceren en het verhaal een bepaalde kant op te duwen. De booswicht in de film krijgt ook geen gelegenheid om zich uit zijn positie van de bijrol te ontworstelen. Dat is jammer. Hij is een moordenaar en hypnotiseur wiens optreden de film een dreigende sfeer verstrekt. Hij is een intrigerend en duister personage met veel te weinig speeltijd.

Parasomnia is een goedbedoelde film met een ietwat amateuristische uitstraling, een stroef lopend verhaal en personages met potentie. Geen topfilm. Wel een sympathieke film.