The Beguiled (1971)

Ehm? Ook al zou ik de films van mw. Coppola goed vinden, dan nog houd ik mijn hart vast.

Dat kan natuurlijk.

Ook omdat deze film pretendeert diepgaand te zijn in psychologische kwesties. Maar Coppola floreert dankzij vlakheid van haar personages. Dit klinkt als een merkwaardig experiment.

Goede uitleg. Geen speld tussen te krijgen.

Beslist een ambitieus project voor Sofia, maar aan de breedte van haar spectrum wil ik (nog) geen voorspelling wagen. Bovendien een regisseuse met een meesterwerk op haar naam zal altijd mijn steun krijgen.

Daarnaast zijn de rollen in deze film verre van decadent.

Wanneer een gewonde Yankee-soldaat [Eastwood] verzorging en onderdak krijgt in een meisjesinternaat in vijandig gebied, gebruikt hij een gevaarlijke combinatie van charme en leugens om te krijgen wat hij wil en nodig heeft. Daarbij richt hij zijn pijlen vooral op de jonge lerares Edwina [Elizabeth Hartman], maar ook bij schoolhoofd Martha [Geraldine Page] en de 17-jarige Carol [Jo Ann Harris] maakt de soldaat seksuele gevoelens los waardoor hij de grip op de situatie langzaam maar zeker verliest.

Fascinerend, aangenaam pervers psychologisch drama bevat uitstekend acteerwerk over de hele linie, sfeervol camerawerk van Bruce Surtees en inventieve regie van Don Siegel, die door middel van ongebruikelijke camerastandpunten een broeierige, mysterieuze sfeer weet op te roepen. Siegel maakt ook effectief gebruik van flashbacks om de karakters meer diepgang te geven en de spanning vast te houden waardoor je tot de slottwist geboeid blijkt kijken. Niet te verwarren met de uiterst zwakke remake van Sofia Coppola uit 2017!

Uitstekende film waarin een gewonde soldaat door een groep vrouwen wordt verzorgd op een meisjesschool. Een simpel, maar origineel verhaal dat zich tijdens de Amerikaanse burgeroorlog afspeelt. De verhouding tussen de man en de vrouwen is sterk uitgewerkt en zorgt voor de nodige spanningen. Ondanks dat dit een a-typische rol voor Clint Eastwood is, is hij hier uiteindelijk toch goed gecast.

Niet echt een film waarin je Clint Eastwood in de hoofdrol zou verwachten.

Maar toch geen slechte film, al ken ik betere films met hem.

Het verhaal is nogal psychologisch, maar de spanning is op sommige momenten echt wel te snijden.

Goed thrillerverhaal, dat mag je wel zeggen.

Verrassend goede film. Opmerkelijk dat dit een film is uit 1971. Zaten toch momenten tussen die ik niet had verwacht voor een film uit 1971.

een van de mindere films van clint eastwood vind ik.

Een opmerkelijke rol van Clint Eastwood. In de film naar het boek A Painted Devil van Thomas P. Cullinan speelt hij een gewonde soldaat van het vijandelijke leger die in een meisjesinternaat wordt verborgen en verpleegd. Eastwood speelt ook hier de harde macho. Dat aspect aan zijn rol is niet opmerkelijk. Bijzonder is dat zijn karakter niet meer dan een object is dat niet zelf de touwtjes in handen heeft, maar volledig is overgeleverd aan de grillen van de vrouwen in het internaat. Hij is hier ver verwijderd van zijn status als actieheld.

Even wennen dus. Toch is The Beguiled een redelijk spannende film. Spannend op het psychologische vlak. Een huis vol vrouwen die al jarenlang zonder mannelijke aandacht resideren en een soldaat die ook al een tijdje geen vrouw heeft gezien en bezeten. Dat betekent een berg aan onderdrukte seksuele gevoelens en een berg aan onderlinge competitie en jaloezie. Interessante kost, maar niet altijd even overtuigend voor het voetlicht gebracht.

De film kijkt als een merkwaardige koortsdroom. Het ene moment ietwat belachelijk vanwege de soms komisch aandoende overacting en de ongewone (re)acties van de personages, terwijl op het andere moment heel precies een indringende verontrustende snaar wordt geraakt. De film waggelt heen en weer van grof naar subtiel, waardoor de spannende situatie nooit volledig tot bloei komt.

En ach. Het is een kansloze psychologische strijd. Uiteindelijk trekken die vermaledijde vrouwen toch weer aan het kortste eind. Shakespeare zei het al: ‘Hell hath no fury like a woman scorned'.

Beter dan de versie met Colin Farrell. Ben alleen bang dat die getoond gaat worden.

Schitterend. The beguiled begin met het liedje en het beeld van de raaf (de verwijzing naar de dood) dat op het einde herhaalt wordt. Alles draait om verleiding zoals de titel aangeeft. In de eerste sequentie zien we Eastwood een kus geven aan een 11 jaar meisje (om zijn belagers te verschalken). Het zet de toon voor de vrije spirit van de film én van de tijdsgeest waar de film gemaakt is op het einde van de flower power periode (de remake heeft in elk geval DIE scene er niet meer in).

Soldaat Eastwood heeft in de eerste helft de controle. Zijn flirt met de dames en speelt in op hun gevoeligheden. De dames hebben elke motivatie (Page als incest, Harris als slet, Hartman als naïef romantisch, zelfs de kleine Ferdin). In de tweede helft zijn de dames in controle. Die scene met amputatie gaat door merg en been (pun intended). Het complot rond de paddenstoelen heeft een ondraaglijke spanning aan de eettafel.

De film zit vol gotische stijl elementen, regisseur Siegel (met zijn maatje Eastwood die bepaalde scenes regisseerde) gebruikt symboliek en kunst als visuele referenties (maar de remake heeft wel een mooiere fotografie - meer droomachtig). Ook belangrijk dat het personage van Eastwood niet als de standaard held wordt geportretteerd, niet de overwinnaar uit de bus komt. Deze ambigue visie op heldendom zou Eastwood in de rest van zijn carrière meenemen.

The beguiled is een knap drama over menselijke zwaktes (lust, begeerte) in een achtergrond van de Amerikaanse burgeroorlog (is zeker een thema zoals de rol van de zwarte bediende, de tegenstelling Noord/Zuid komt af en toe aan bod in dialogen). Het is ook een strijd tussen de macht der sexen waar nogmaals aangetoond wordt dat wat de maatschappij als het zwakke geslacht bestempelt slechts een illusie is.