Top Gun (1986)

Veertig jaar na de release blijft Top Gun topentertainment. De film mag dan 40 jaar oud zijn, maar hij voelt nog steeds tijdloos aan. Dat komt omdat Tony Scott met deze film een nieuwe look en feel neerzette die niet alleen zijn naam kreeg (Tony Scott-look) maar ook de blauwdruk werd voor tientallen actiefilms die zouden volgen. Magic light, tegenlicht, contrast omhoog en snelle editing. Bij voorkeur op een fijne popsong. Het werkt hier perfect.

Wat ook helpt is dat er geen gedateerde cgi in zit, maar echte straaljagers, echte stunts en een jonge Tom Cruise die de juiste chemie heeft met Kelly McGilles.

Het verhaal mag dan simpel zijn, maar dat vind ik juist een pré want de macho humor top, het tempo licht hoog en de rest van de cast doet het ook goed met Val Kilmer voorop.

Maar kijk m wel op het grote scherm want dan komen alle elementen pas goed tot hun recht.

5*

Gisteren herzien op het grote doek, na een jaar of 35.

Knappe film wat betreft de straaljageracties, verder een degelijk romantisch verhaaltje met wat leed en wat lief. Die grijns van Val Kilmer blijft natuurlijk een hoogtepunt.

Vanavond deel 2 in de bios. Die vond ik toch wel beter, maar ook daar vooral door de actiescenes, en daar is in 40 jaar natuurlijk wel wat progressie op geboekt.

Maar naast een parel op visueel gebied, kon Top Gun me absoluut niet meekrijgen. De personages halen het bloed onder m'n nagels vandaan, het script is slordig en belachelijk en dat machogedrag komt me de keel uit.

Dus ondanks dat je hele goeie punten aandraagt, beste Basto, moet ik streng zijn. In mijn volledige recensie leg ik uit waarom ik verdwaasd met mijn kist op de grond bleef staan.

Ik kan me dit voorstellen, indien je dit bekijkt met de bril van nu. Want het is in de afgelopen 40 jaar eindeloos vaak nagebootst en gepersifleerd, waardoor je zulke personages nu hopeloos cliché en overdreven vindt.

In 1986 was dit bon ton.

Dat gezegd hebbende, heb ik hem gisteren weer gekeken. Dit keer met mijn zoontjes van 9 en 12, om te laten zien uit welk decennium papa stamt. Top Gun kan dat - samen met Bloodsport - beter laten zien dan dat ik het in 1000 woorden kan vertellen.

Maar dat deze film een prachtige tijdscapsule is, is bijvangst. Want het kijken van deze klassieker diende vooral als opmaat voor het sublieme tweede deel, die ik als film op alle vlakken één van de gaafste films van de afgelopen 20 jaar vind. Nu al zin in morgen, dan zetten we hem op.

Dat heeft zeker invloed, Captain Pervert. En ik gun iedereen de grootste lol met welke film dan ook, dus dit is inderdaad een audiovisuele schatkist om met je kroost te delen! Ik heb zelf geen kinderen, maar zou in dat geval de juwelen uit mijn jeugd ook maar wat graag doorgeven.

M'n vriendin en ik vroegen ons gisteren nog hardop af of we coulanter waren geweest in onze mening over Top Gun als iemand ons had gezegd dat we absoluut niet moesten letten op het stompzinnige verhaal. Sloeg het publiek destijds ook werkelijk geen acht op het gebrek aan consequenties op grote schaal? Ik zit de hele tijd maar te wachten op de start van een Derde Wereldoorlog, maar nee hoor! Die hele geschiedenis met Mitchell Sr. maakte ook geen enkele impact op de hoofdfiguur, dus waarom op mij wel?

Ja, ik herhaal mezelf, sorry. 't Staat ook allemaal in mijn uitgebreide recensie, dus dat hoef ik hier niet allemaal nog 's neer te kalken, en ik heb ook geen zin om over te komen alsof ik 'gelijk' heb, want da's helemaal niet het geval; mensen die van deze film kunnen genieten, moeten dat blijven doen en ik wil niemand van het tegendeel overtuigen.

Ik ben heel benieuwd wat ik als (jong)volwassene hierover had geschreven toen-ie uitkwam, maar dan was ik waarschijnlijk ook niet dezelfde persoon geweest, gezien het gigantische verschil in opgroeien.

Wat vonden je koters ervan ?