Knocked Up (2007)

Ontzettend langdradig en bij vlagen gewoonweg saai. Voor dit alles hadden ze aan 90 minuten ook wel genoeg gehad.

Verwarrende film. Aan de hand van het feit dat ik een cast met Rogen, Hill en Segel zag, verwachtte ik vooral een flauwe en bovenal grove komedie. Dit valt uiteindelijk allemaal best mee. Ja, Rogen's vriendengroep bestaat uit een flauwe groep on-grappige stoners, maar stiekem vind ik de relaties van Rogen/Heigl en Rudd/Mann nog best interessant weergegeven. Hier moet wel bij gezegd worden dat vooral het laatste koppel interessant is, Rogen en Heigl's gebeurtenissen zijn een stuk minder spectaculair, helemaal omdat Heigl's personage weinig boeiend is.

Voor een romantische komedie is er daarnaast weinig te lachen. Er zijn vlagen waarop de banale humor naar boven komt (niet grappig) en dan weer ineens vrij nare scenes over mislukte relaties en vervlogen dromen (ook niet grappig, wel interessanter), die voor een film waar 'romantische komedie' boven staat, toch beduidend serieuzer en realistischer zijn dan je zou denken. En dan heb je ineens een scene waarin het hoofd van de baby zichtbaar uit de vagina komt. Wow. Dat was onverwachts. En leerzaam.

Acteerwerk is van de vier hoofdpersonen vrij behoorlijk. Heigl verrast me eigenlijk wel vaker in dat opzicht. Niet altijd de beste personages, maar het ligt niet aan haar performance, die doorgaans vrij goed is. Voor Rogen geldt hetzelfde: niet altijd leuke personages, maar hij heeft een hoop charisma. De film duurt wel gruwelijk lang en is verder gewoon verwarrend in wat het nu precies bedoelt te zijn. Grappig was het in ieder geval niet. Interessant nog wel.

“Life doesn't care about your vision. You just gotta roll with it.”

Leuke film met een goede balans tussen slapstick humor en serieuze momenten. Het duo Heigl en Rogen werkt verassend goed maar de show wordt gestolen door de vrienden van dit tweetal. Rudd, Segel, Baruchel en Hill zijn allemaal geweldig op dreef en de humor is erg sterk.

Zoals de meeste films van Apatow is Knocked Up wel veel te lang en op een gegeven moment gaat zich dat wel wreken. Het verhaal is origineel maar het verloop is redelijk standaard en het had daarom best wel wat korter gekund. Maar het blijft allemaal best vermakelijk en door de humor en de kleurrijke personages wordt het zeker niet saai. Het is een lange zit maar Knocked Up is het zeker waard en een vermakelijke avond is gegarandeerd.

Ongedwongen komedie die naast de simpele, sentimentele Amerikaanse humor en vulgariteiten ook waarheden aanraakt aangaande de stabiliteit van een huwelijk, het ego van de mens in zijn relaties, de "sleur" en de "verveling in het dagelijks gedoe enz.. hetgeen wel goed gebracht wordt en daarom deze goede score verdient.

Die Seth Rogen heeft wel iets zijn mars.

Leuke film met een redelijk goed niveau van humor, jammer genoeg af en toe iets te veel grappen op één moment en af en toe iets te serieus.

Het verhaal zit goed in elkaar, niet heel diepgaand maar dat maakt voor een comedy niet uit vind ik persoonlijk.

Acteerwerk is prima en realistisch genoeg voor mij. Ook zijn de acteurs goed om naar te kijken, geen super vervelende of overdreven veel stereotiepe personages wat een afknapper kan zijn.

Editing en soundtrack zijn prima, niet van een extreem hoog niveau jammer genoeg.

Redelijk genoten dus van de film, geen échte afknappers maar ook geen échte uitschieters naar boven. Daarom een keurige 3,5* (7).

Erg leuke film voor een avondje ontspannen.

Een romantische komedie van twee uur is erg gewaagd. Toch lijkt regisseur Judd Apatow daar geen problemen mee te hebben en maakte al eerder een film met zo'n speellengte in het zelfde genre. Daar tegen over is Knocked Up wel een vermakelijke lange zit.

Het bevat dan ook wat kleine saai momentjes, waar het gelukkig dan ook nergens echt in kakt. De grappen daar en tegen zijn wel wispelturig. Deze zijn namelijk niet allemaal geslaagd en worden flink verspreid over de twee uur. De afwisseling is hierin is dus divers, maar over het algemeen valt er wel zeker wat te lachen.

Daarbij bestaat de casting dan ook uit allemaal komedieacteurs. De hoofdrollen zijn weggelegd voor Seth Rogen, Latherine Heigl, Leslie Mann, Paul Rudd, Jonah Hill, Jason Segal, Jay Baruchel en Martin Stuart.

Waarbij de film nog enkele zeer leuke cameos en bijrollen bevat van, James Franco, Ryan Seacrest, Steve Carell , Benjamin Joseph Novak, Adam Scott, Ken Jeong, Craig Robinson en zelfs regisseur Paul Feig komen voorbij. Waarvan Ken Jeong zelfs een serieuze bijrol weet neer te zetten. Zo is heel de casting eigenlijk al leuk om aan te zien!

2,5*

Een genuanceerd en ontroerend portret van een koppel dat geconfronteerd wordt met een ongewenste zwangerschap… Is wat je van deze film niet hoeft te verwachten.

In de plaats daarvan kiest Appatow voor een pretentieloze komedie. De hoofdpersonages kun je makkelijk in twee categorieën dumpen: enerzijds de mannen – allemaal stoners – en anderzijds twee vrouwen, beide hormonale tijdbommen. In 2007 werden scenario’s duidelijk nog niet gescreend op gendersensitiviteit. Maar goed, het levert wel lekker lomp entertainment op.

Echt kinderachtig wordt het gelukkig nooit. Bij momenten komt de films zelfs verrassend gevat uit de hoek. Zo heb ik vooral genoten van de autoritaire gynaecoloog Dr. Kuni, gespeeld door levende legende Ken Jeong. Voor de rest liet Apatow zich omringen door zijn vertrouwde Freaks & Geeks-kliek. Een logische keuze: Jason Segel, Martin Starr en Seth Rogen hebben gewoon een fijne chemie.

Anderzijds wordt het stilaan tijd dat Apatow ook eens met een serieuzer project op de proppen komt. Met Freaks & Geeks bewees hij dat hij een verhaal kan uitwerken dat én authentiek én hilarisch is. Terwijl Knocked Up toch vooral berust op iets teveel mannelijke fantasie. In geen enkel universum slaagt iemand als Seth Rogen erin om Katherine Heigl zonder veel moeite te versieren. Dat kan enkel in Hollywoodsfilms.

… Maar vermakelijk was het zeker. 3.5*

Heb me prima vermaakt met deze film. Niet teveel over na denken , gewoon kijken.

Veel beter dan verwacht.

Vooraf niet al te veel van verwacht, sowieso met Rogen erbij is het natuurlijk weer alleen maar stonerhumor en grove humor. Maar hier viel het eigenlijk behoorlijk mee, en dat was een complete verrassing omdat zo'n beetje de hele Rogen vriendengroep meedoet maar geen enkele door het lint gaat waardoor het niet irritant was.

Rogen steekt trouwens boven zijn niveau uit. Als hij zijn irritante bekken, stonerhumor en grove dialogen een beetje opzij zet zal het je verbazen, maar dan is het echt een goed acteur die op gaat in zijn rol en daarmee veel beter over kan komen.

Heigl was ook erg leuk, en ging volledig op in haar rol. Kon emotie tonen en kon haar humor vaak scherp neerzetten. Niet dat ik plat lag, maar ik heb toch wel een paar keer leuk kunnen lachen. Mann was naturel, ik heb weinig keren echte beweging in haar gezicht gezien maar qua acteren zat het wel goed.

Rudd was ook wel prima, maar met hem is het altijd uitkijken dat je zijn rol niet te veel over-the-top gaat anders zal het snel de mist in gaan. Daar tikte bijvoorbeeld de Vegas scene wel tegenaan. Maar gelukkig is dit niet alleen flauwe, maar ook daadwerkelijk leuke humor hier en daar.

Maar de echte menselijke trekjes en realiteit soms tillen de komedie wel een niveautje hoger. Daarmee was de slotfase toch wel verrassend spannend daardoor, waarbij je daadwerkelijk met een lach en opluchtig verder kan kijken. En hierdoor is dit toch wel iets beter dan de gemiddelde Amerikaanse komedie.

Dus veel beter bevallen dan ik van te voren had verwacht eigenlijk. Vond het een leuke zit, waarbij de speelduur die wat aan de lange kant was, me totaal niet aan het storen was.

Ontzettend slechte en flauwe humor. Ik kon er niet mee lachen. Verder een eveneens nogal flauw en voorspelbaar verhaaltje, dat nergens echt uit de verf komt. Ook geen leuke rollen eigenlijk. Het begin kijkt nog best redelijk weg, maar de film duurt echt veel te lang. Geen idee waarom ook, want het is niet dat er (behalve het verloop van de zwangerschap) veel relevante ontwikkelingen plaatsvinden.

In een gesprek tussen Seth Rogen en Paul Rudd beschrijft laatstgenoemde zijn huwelijk als een aflevering van de sitcom ”Everybody Loves Raymond” maar dan zonder de humor. “Everybody Loves Raymond” was een zwakke tv-serie die de dagelijkse probleempjes in een familie omzette in komische situaties. Komisch betekent in dit geval herkenbaar. De serie drijft op veel kunstmatig opgewekte feel good en de humor is ver te zoeken. Die vergelijking van Rudd is wat mij betreft eveneens goed toe te passen op deze film.

De zogeheten humor in Knockes Up is veelal stompzinnig, simpel en grof. Een enkele grap daargelaten is de film tamelijk humorloos. Met een speelduur van een belachelijke 130 minuten wordt het gebrek aan humor genadeloos bloot gelegd. Ampele pogingen om feel good op te wekken zijn er genoeg, maar dat gebeurt dan weer zo voorspelbaar dat het traanopwekkende effect miniem is.

Rogen speelt zijn gebruikelijke typetje. Een grofgebekte, onaangepaste en luie gebruiker van geestverruimende middelen, die diep van binnen een enorme goedzak blijkt te zijn.. Met zijn grove préséance bevindt hij zich in elke scene prominent op de voorgrond. Zodra Rogen in beeld verschijnt, verdwijnen de andere personages onmiddellijk in een ondergeschikte rol. Katherine Heigl’s personage heeft geen schijn van kans zich als gelijkwaardig individu te manifesteren. Rudd heeft het moeilijk maar weet zich redelijk staande te houden. De rest doet er helemaal niet toe.

Knocked Up is een middelmatige ‘komedie’, die uit een thema dat prima komische mogelijkheden biedt, bedroevend weinig humor weet te peuren.

Knocked Up is op zichzelf best een te behappen komedie/ romance. Je wordt als kijker prima bezig gehouden met een verhaal waarin wat herkenningspunten aanwezig zijn en een vleugje humor. Het grinniken na ieder lachje van Rogen is wat irritant maar ach het is ook geen wereld acteur.

Na 10 min. uit gezet.( begon al behoorlijk melig en flauw) Ik ben er te oud voor en allergisch voor relatie gedoe in wat voor vorm dan ook. Dat ligt ver achter mij. , en Ameriken staan er garant voor dat het allemaal ook gespeend is van echte humor. 1 uitzondering : Friends., ECHT leuk.

Best een bekende titel. Het begin viel me toch wel tegen, had het bijna afgezet. Maar na een minuut of 30 werd het beter.

Dik twee uur en dat is veel en veel te lang waardoor de film uiteindelijk de aandacht niet meer vasthoudt. Dat is jammer. Enerzijds een film die redelijk de veilige paden betreedt maar ook een film die beide hoofdpersonages leuk neerzet (ook twe keer een voorbeeld van goede casting) omdat ze erg verschillen, zo blijven en toch proberen er iets van te maken. Alleen wordt dat gegeven te lang gerekt. 2,5*.