El Patrullero (1991)

Hele degelijke film en tot in de puntjes en zeer realistisch uitgewerkt. Wel jammer dat ik weinig van Alex Cox erin kon herkennen. Zij eigenzinnige humor uit zijn eerdere films is helaas niet terug te vinden.

In het begin zit er nog wel wat humor in, vind ik. Het leunt zelfs tegen Police Academy praktijken aan; tijdens de opleiding de vrouw van de chef moeten helpen met winkelen en daarbij een bon krijgen, het belangrijkste motto van de politie leren: ''Als je iemand aanhoudt, heeft ie altijd de wet overtreden - je moet hooguit nog even bedenken wat het is.'' Overigens is de film gebaseerd op waargebeurde feiten, aan Cox en de schrijver/producent verteld door een heuse patrullero............

Vanwege de aparte visuele stijl (alles in single shots/takes opgenomen, bleek in de begeleidende docu op de dvd^, en ja, dan valt 'die aparte sfeer' ineens op z'n plaats) en de overduidelijke western-invloed een bijzonder filmpje. Wel hangt het verhaal van de clichés (en 'handige' toevalligheden) aan elkaar, maar vanwege de voornoemde kenmerken heeft het toch iets. Zoals tot nu toe alle Cox films.

^ Een all-region uitgave die het echter niet deed in mijn dvd-speler, maar wel op de laptop.
Op die dvd dus een interessante docu, 20 jaar na EP (35 min. van Microcinema International, waarin o.a. duidelijk wordt dat Mr. Pink uit RD bijna niet dezelfde was geweest) én de afstudeerfilm 'Edge City' van Cox (35 min., niet afgekeken, want nogal een vage film voor té laat in de nacht/morgen).

3,5* blijven staan. Nu al zin in een nieuwe kijkbeurt om te gaan letten op al die single takes. En ook eens op zoek naar de mede-inspiratie hiervoor: Arturo Ripstein.

Even een mooie grote poster ingestuurd.

Blijft me (steeds meer) boeien, deze film. Over een jonge goedzak die bij de Mexicaanse rijkspolitie gaat. Zijn vader had wat anders in gedachten voor hem, maar hij gaat toch eigenwijs z'n gang. Hij bedoelt het allemaal goed, maar de zaken worden van kwaad tot erger.

Cox weet hier weer een episch en innemend verhaal te vertellen en de single takes vallen nu nog meer op, heerlijke manier om een film te maken (lees: te kijken). Het budget was niet al te groot, dat kan je vaak wel zien, maar of de keuze voor een pop i.p.v. een echte baby daaraan lag (de betreffende scène zou maar zo te bruut kunnen zijn geweest, met dat mes)...?

Erg fijne cinema. Ook van de inspirator Arturo Ripstein heb ik inmiddels wat indrukwekkende films gezien. Meer van dit! Aanrader! Etc.! En gelukkig deed de dvd het wel in m'n nieuwe speler, waar de vorige hem resoluut uitspoog (kon 'm wel zien op m'n inmiddels overleden laptop).

Dikke punt erbij ---> 4,5*