Force 10 from Navarone (1978)

Kan wel 40 jaar geleden zijn dat ik deze film heb gezien op tv. En ja ik kon nog best veel herinneren. De treinreis, de verrader de dam, de vrouw die uiteindelijk het loodje legt de Partizanen, Lescovar en Drazak. (Chetniks) wat hier de NSB was in het voormalige Joegoslavië. Dus ja de film is na al die tijd wel blijven hangen. Mooie rollen opnieuw voor Robert Shaw. Zowat zijn laatste film voor zijn fatale hartaanval en Edward Fox als de klassieke Engelsman. Doet het ook altijd leuk moet ik zeggen. H. Ford speelt niet echt overtuigend in deze film. Zag dat Edward Fox ook nog speelde in Soldaat van Oranje en Bridge too far. Afijn heel wat sterren zijn hier te bewonderen.

De film zelf had ik voor een her kijkbeurt wat lang laten liggen, omdat de blu ray niet bepaald sprankelend was. Onlangs is er een nieuw exemplaar gekomen (heel fraai boekwerk en kaarten erbij en zowaar is het beeld beter. Het is zeker geen 4K, maar afgezien van het begin toch een stuk beter.

Okay Force 10 from Navarone moest het vervolg zijn van de Guns of Navarone. Maar dat niveau haalt ie bij lange na niet. Dat wil niet zeggen, dat dit een slechte film is, zeker niet, maar het is allemaal wat minder. Ongeloofwaardiger en veel avontuurlijker met aparte personages erbij verzonnen. Het is natuurlijk allemaal fictie zoals ook bij The Guns of Navarone, maar de geloofwaardigheid is hier gewoon ver te zoeken. Grappig ook dat Duits wordt afgewisseld met Engels. Meest aparte vond ik Lescovar die als het moeilijk werd overging op Engels met de Duitse sergeant en die dan antwoordde met Jahwohl. En dan heb je ook nog de toevalligheden dat juist Drazak het bos in rijdt en blackie tegenkomt. Richard Kiel wie kent 'm niet (Moonraker o.a.).
Maar wat je ook van de film vindt hij kijkt zeker lekker weg. Is gewoon een leuke avontuurlijke oorlogsfilm met veel bekende oud spelers die er een mooi spektakel van maken.

Film 3.5
Beeld blu ray (3.5/4.0)
Geluid 3.5

“Don't worry, old chap. Been handling this stuff ever since I blew up the nursery with my first chemistry set. Poor old Nanny.”

Dit is mijn eerste film die ik kijk voor de ‘De 70s challenge’ die nu gaande is in de ‘filmgames’ forum en je raadt het al: we kijken alleen films uit de seventies voor deze challenge. Ik heb een paar films uitgekozen te willen kijken voor deze challenge en ook aardig wat tweede wereldoorlog films komen daarin voor waar ik nog schrik dat ik er aardig wat moet kijken. Nu had ik vanavond eindelijk eens tijd om te beginnen aan deze challenge (ik zit met mijn net beginnende stage) en ik had hoe dan ook zin in een tweede wereldoorlog film. Deze sprong er eigenlijk al wel uit, hoewel ik er nog niet echt een goed gevoel bij heb leek het mij wel leuk zeker met de cast die er uit sprong. Kijken die handel en hij duurde gelukkig niet al te lang wat je vaak bij zulke en wat oudere oorlog films aantreft.

De film is bij opening gelijk in de volle actie maar nou snapte ik nog niet precies wat hier gebeurde of waarom, het was nogal slordig ogend maar het bracht weinig inhoudt wat ik wel een beetje storend vond. Uiteindelijk en vooral achteraf (na het opzoeken) snapte ik dat het ging om de voorgaande film (die ik ook nog moet zien) en snapte dan ook wat voor beelden er getoond werden maar ik vind het nog steeds onlogisch en vooral niet nodig deze scenes in deze film te gooien, beetje teveel van het goeie. Het maakt echter de kijkbeurt op deze film niet minder en wellicht is het ook een leuke binnenkomer, je komt in ieder geval met een knaller de kamer in.

De film oogt daarnaar erg verzorgd, een fijne cast met een prima setting daar kan de regisseur wel wat mee dacht ik. Tot we aankwamen bij de eerste Duitsers die Engels begon te lullen en dan scoor je bij mij sowieso één dikke vette minpunt. Snap ook nooit waarom regisseurs denken dat, dat zinvol maakt om te kijken naar een film waarbij de vijand van de geallieerden hier dan de taal van hun vijand spreken iets wat destijds zelden tot niet voor zou komen omdat zoiets vaak verboden is. Ik vind dat echt zo zonde want zelfs twee Duitsers beginnen eerst een beetje in het Duits te brabbelen en daarna gaan zo over in het Engels en daar kan ik toch zo slecht tegen, gadver.

Het valt mij ook op dat ik totaal geen gevoel heb naar een tweede wereldoorlog film te kijken maar ik kreeg oprecht het gevoel dat ik naar een ‘James Bond’ film zat te turen met wellicht de tweede wereldoorlog als thema. Het was allemaal zo mooi, en wellicht te mooi om waar te zijn. De hoofdrolspelers zijn niet breekbaar en kunnen blijkbaar ook niet dood want men kan een hele dam opblazen zonder maar iets argwaan te trekken bij de Duitsers, het gaat allemaal veelte mooi en daar gaan soms mijn nekharen van rechtop staan al brengt het prima cinema want ik heb wel stuk na stuk gekeken.

Toch weet ‘Guy Hamilton’ prima sfeerbeelden te creëren en dat is ook het moment waardoor ik erg twijfel over de film. Het ene moment presteert de film heel erg goed als oorlogs film, is er prima actie en zijn vooral de beelden met o.a. de Duitsers gedetailleerd en verzorgd. Aan de andere kant is het ongeloofwaardig en word de Hollywoodfactor flink opgeschroefd. Zoals het moment dat de Duitsers richting de burg marcheren is prachtig om te zien en ketst gelijk een sfeer af van Duisternis maar ook wellicht een beetje spanning/angst omdat het altijd een angstaanjagend leger zal blijven.

Het verhaal is prima te volgen maar soms wat chaotisch. Zeker wanneer men het nazikamp verlaten met een dode leider achterin en een man die de chaos aantreft in de gevangenis maar geen moment bedenkt ook even alarm te slaan nee, hij loopt rustig weer naar buiten en we zijn opeens overal en nergens. Het doel is interessant genoeg om door te blijven kijken in ieder geval. Of het moment dat ze verraden worden en ‘Mallory’ dat natuurlijk allang wist maar dit niet kon zeggen omdat hij niet genoeg bewijs had en dat is precies wat ik bedoel met het feit dat de film soms te mooi is om waar te zijn.

Zoals ik al zei waren de personages prima en deden de acteurs het leuk. Ik moest toch eventjes twee keer slikken toen blijkbaar ook al in deze film racisme aangekaart werd wat in mijn ogen goed is om te doen maar niet in een film zoals deze en daarom totaal misplaatst. Dit is het moment dat de donkergekleurde soldaat ook de verzetskrijgers tegen komt en uitgemaakt word voor ‘Blackie’ en ze met een mes en vingers gingen kijken of het kleurtje er toch niet van af kwam. Confronterend voor men die daarmee in aanmerking komt maar in mijn ogen niet nodig in een films als dit (even voor de duidelijkheid keur ik het niet goed dat zoiets hedendaags ook nog gebeurd en ook destijds was het zwaar).

‘Force 10 from Navarone’ komt dan toch naar buiten als een standaard jaren zeventig oorlogsfilm waarvan we er meerdere kennen (soms ook iets jonger of ouder) en die te cliché voor woorden is. Hoewel de zit wel vol te houden was en de film verzorgd was vooral qua setting en looks is het zeker niet mijn favoriete WW2 films en had het misschien op sommige momenten wat beter gekund. De film kent overigens ook geen enkel moment spanning, iets wat ik ook wel gemist heb.

3.0*

De film is gebaseerd op het vervolgdeel dat Alistair MacLean zelf schreef op zijn succesroman. Echter duurde het zeventien jaar na "Guns of Navarone" om het te verfilmen. Daarom zijn er, om je geheugen op te frisse, aan het begin beelden uit "The Guns of Navarone" (1961) In die film kregen zes soldaten de opdracht om Duitse kanonnen op het fictieve Griekse eiland Navarone te vernietigen. Nu worden Mallory en Miller van de eerder Navarone-missie weer opgeroepen omdat Nicolai, een Duitse spion bij de Joegoslavische partizanen is geïnfiltreerd als kapitein Lescovar en zij als enige hem kunnen ontmaskeren. De twee mannen moeten ditmaal samenwerken met 'Force 10', een Amerikaanse sabotage-eenheid onder leiding van kolonel Barnsby.

Tja de acteurs Gregory Peck en David Niven vond men inmiddels te oud geworden om hun rollen opnieuw te kunnen spelen. Daarom werden ze vervangen door Robert Shaw en Edward Fox en aangezien Nicolai een grotere rol speelde kreeg Franco Nero deze rol. Ook werden Star Wars-ster Harrison Ford, Bond-girl Barbara Bach en Richard Kiel (Jaws) uit The Spy Who Loved Me gecast voor een rol. Als regisseur stelde men Guy Hamilton aan die eerder vier James Bond films maakte. Duidelijk speelde het budget geen probleem.

Zo goed als de film waar het vervolg van is, werd het niet. Niettemin: is het een redelijk spannende oorlogsfilm. Dat komt omdat de speciale effecten behoorlijk goed zijn gedaan. De uiteindelijke climax van de vernietiging van de dam is na zoveel jaar nog steeds uiterst solide. Het is geen hoogvlieger maar door het vlotte tempo, de actie en speciale effecten was de film toch nog redelijk te genieten en had de kijker niet veel te klagen.

Werkelijk iedere keer begin ik met tegenzin aan deze film maar waarom? geen idee... misschien omdat er geen echte favoriete acteurs van me in de film zitten, een belangrijke reden om een film wel/niet te kijken. Toch weer één van mijn favoriete films (op dit moment op plaats 13).

Erg goede vermakelijke film die al vrij goed begint. Vaak komisch soms serieus. De speciale effecten zijn zeer goed en af en toe spannend. Ook wel van blu ray bekeken maar weg gedaan want het beeld was te donker ook al was het geluid en de ondertiteling beter. Dus volgende keren weer gewoon van dvd (en met tegenzin).

Goede rolbezetting vooral Robert Shaw. Al is een jonge Harrison ook leuk en was Edward Fox verre van irritant. Het gedeelte in de trein en in de stuwdam duren iets te lang. De film duurt ook iets lang maar kijkt lekker weg.

(De film begint met een terugblik van de eerste film zonder de originele hoofdrolspelers. Shaw en Fox zijn handig ingelast, Richard Kiel is leider van de Chetniks, pro-Duitser)

Ook deze van Alistair MacLean is een goede WW2 film, maar haalt het helaas echt niet bij z'n voorganger.

Jammer genoeg was er van de orginele cast van "The Guns" niets meer over, maar voor die tijd hebben ze toch een behoorlijke nieuwe cast voor deze film weten te vinden.

De nog jonge Harrison Ford en Carl Weaters, Barbra Bach en Richard Kiel (Die ineens kon praten, al was het gebrekkig), en de voor toen prima acteurs Shaw en Fox.

Het verhaal met de dubbele opdracht zit prima in elkaar, veel actie en genoeg spanning, al zit er wel een hele lichte komische noot in die ik persoonlijk minder gepast vind.
Tevens voelt het wat afgeraffeld aan sommige kanten Drazak en Lescovar waren uiteindelijk toch vrij snel en simpel uitgeschakeld en de Dam en de Brug wat het hoofddoel was, koste ook niet heel veel moeite en dat is erg jammer.

Zeker wel een erg goede film in dit genre.
4* is net te veel en eigenlijk 3,5 net te weinig.

8-
3,5*

Oorlogsfilm van 2 uur met met een behoorlijke cast. Het verhaal is wellicht op momenten niet heel erg geloofwaardig, maar er zit voldoende actie in en het verveeld zeker niet.

Vorig jaar heb ik de eerste Navarone-film nog eens opnieuw bekeken en die was ondanks een wel heel traag tempo en een te lange speelduur best overtuigend. En nu werd het tijd voor het vervolg die 17 jaar na het origineel verscheen. De cast van toen is hier vervangen door een nieuwe groep, maar dat vind ik niet zo erg want heel memorabel was niemand. Gewoon degelijk, maar een Gregory Peck of Harrison Ford maakt me weinig uit, het zijn goede acteurs. Pluspunt hier is de aanwezigheid van de prachtige Barbara Bach. Zij was in The spy who loved me al een mooie verschijning. Qua verhaal is het een beetje copy and paste, nu is het alleen een dam die ze gaan vernietigen. De film is wat korter, maar ook hier vind ik de aanloop veel te lang en het daadwerkelijke vuurwerk te kort. Zulke films hebben wat meer spanning en sensatie nodig maar dat dit hier vooral in de laatste fase van de film. Toch kijkt het prima weg en is het zeker een voldoende waard.

3* blijven staan

Een paar dagen geleden dacht ik met het herzien van Predator (1987) een fraai afscheid van Carl Weathers te doen, maar dat viel toch wat tegen - de film was niet meer zo episch als ik in mijn hoofd had. Voor de hand liggend wellicht om dan toch maar de Rocky-serie nog eens te bekijken, maar ik kwam toevallig ook deze film tegen.

Indertijd het boek van gelezen, maar daar heeft deze film maar weinig mee te maken anders dan dat de karakters ervan afgeleid zijn. Niet dat van Weathers, overigens, maar hij is wel een leuke toevoeging aan wat er van gemaakt is. Net als de nog erg jonge Harrison Ford, overigens, die een wat kleiner bijrolletje heeft eigenlijk.

Erg goed is de film niet, vanzelf, het plot is al niet al te best en de effecten aan het eind zijn het ook allemaal net niet. Toch is het wel een vermakelijk ding, als je het in de Zeitgeist plaatst.

Vervolg op de klassieker The Guns of Navarone uit 1961, in alles wat minder dan die film maar zeker een leuk gemaakte oorlogs film. Het verhaal is goed te doen, de cast speelt prima en ook de setting vond ik goed gedaan zeker een kijkbeurt waardig.

Prima avonturenfilm over een commando dat belast is met een delicate missie in Joegoslavië. Veel actie en enkele spannende scènes o.a.in een Duits goederenstation maken van deze film een bijzonder leuke kijkbeurt die niet moet onderdoen voor zijn voorganger The Guns of Navarone (1961) . De acteurs uit de eerste film zijn allemaal vervangen door jongere acteurs waarvan Harrison Ford en Franco Nero de opvallendste zijn. De interactie tussen de Chetnik officier (Richard Kiel) en Weaver (Weathers) is lekker racistisch ("you bleed red blood heh blackie"). Alles heeft hier nog die lekkere oldschool vibe.