Valdez, il Mezzosangue (1973)

Een western met pacifistische inslag. Dat lijkt bij voorbaat al een contradictie in terminus.
Toch drijft deze western op de verwerping van geweld, zelfs al moet men zijn verlies nemen en op de vlucht slaan.
De film bulkt van de romantische nostalgie: een man één met de natuur, dik onderstreept door de beelden van wilde paarden in het weidse landschap en de vriendelijke muziek die zo van een willekeurige hippie-plaat uit de eindjaren '60 geplukt kan worden.
Van Sturges en Bronson verwacht je eigenlijk een klassieke western voorgeschoteld te krijgen.
Ook het einde is a-typisch voor een western en zal voor menigeen onbevredigend zijn. Ik moest ook even slikken.
Ik heb in ieder geval een rustiek voortkabbelende western gezien, met een aardige vriendschap tussen een man, zijn paarden en een jonge jongen (blond haar, grote blauwe ogen, oftewel de goddelijke onschuld zelve).
Een prima Bronson die de rol goed paste.

400ste stem alweer.

Aparte film van Sturges en Bronson. Ben het ook eens met Barfly. Het sfeertje hangt er en hij kijkt lekker weg. Bronson is perfect gecast als Chino. Alleen het script bied te weinig om die een meesterwerk te maken. Wel eens wat anders dan het standaard wraak gedoe. Dit komt waarschijnlijk door de samenwerking met Coletti. Waar ik overigens geen werk van ken. Maar ik vond het een welkome afwisseling.

* * *

Een andere poster plotseling?

Leuke film verhaal stelt niet veel voor, maar genoeg om mij te boeien. Alleen het einde mocht van mij iets vrolijker. Verder helemaal eens met bovenstaande reacties.

3*

Een prima film waarin Bronson goed past.

de film had wel de insteek van de romantische/drama soort. de natuur met een hoop wilde paarden, de man in ze uppie die een onverwachte vriend krijgt en de muziek. Verhaal is niet groots maar de beelden en bronson maakte het behoorlijk goed. Het einde was wel een domper. denk je een mooi schietgevecht te zien waarin bronson zou overwinnen zoals zovaak, geeft hij het ineens op en gaat weg.

Het stuk dat Jamie bij de indianen sliep was heerlijk overdreven. Kon een glimlach niet onderdrukken.

Er is eigenlijk een scene die eruit springt en dat is wanneer de hengst de merrie bespringt. Op de paardenlul na is verder ook niet expliciet, maar het voelt wel wat vreemd aan. Zeker omdat Charles Bronson erdoor geïnspireerd raakt en weinig koosjer handelt.

Verder is het een doodnormale western met veel woestijn, paarden, indianen en vuurgevechten. Er zit weinig verdieping in de personages en hun motieven zijn dan ook vrij eenvoudig. De plaatjes zien er vaak wel goed uit en de film kent een mooie sfeer. Echte herkijkwaarde is er niet.

Redelijke film over een paardenfokker die een eenzaam bestaan leidt tot hij een jongen in dienst neemt. Een western die toch wel een beetje een (goed) verhaal mist, maar desondanks wel gemakkelijk wegkijkt. Het heeft allemaal niet te veel om het lijf. Toch wel een aantal prima momenten en ook de scenes met de paarden zijn mooi.

Prima western die lekker wegkijkt, had deze vroeger ook al eens gezien.

De film kabbelt iets te veel voort om echt te boeien en de acteurs zijn wat afstandelijk. Charles Bronson is sowieso een kille acteur en soms werkt dat en soms (zoals in deze film met deze rol) werkt dat minder. Verhaaltje is ook niet heel boeiend. Wel een aardige sfeer nog en de plaatjes van de landschappen (vaak met een wat laagstaande zon zo leek het) zijn mooi om te zien. 2,5*.

Maandag tenslotte nog even aan de slag met The Valdez Horses, een kringloop aanwinst, en de aandacht trok doormiddel van de aanwezigheid van Bronson. Laten we maar eens proberen of dit wat is waar de man patent heeft op harde revenge achtige films en klassieke westerns. Maar dat biedt weinig tot geen garantie waar deze Chino toch gewoon zo nu en dan stomvervelend was.

Het idee, hoewel cliché, lijkt ansich nog niet zo gek met Chino die het volgens de synopsis van de dvd zelf aan de stok krijgt met andere boeren en landeigenaren. Dat moet met een acteur als Bronson toch wel uitlopen op wat actie zou je zeggen, de kennismaking tussen de norse Chino en het jochie neem ik dan ook maar voor lief waar in werkelijkheid niet zoveel aan is. Het is toch vooral wachten op de eerste problemen die zich in het dorpje aandienen waarnaar de film wel op gang zou moeten zijn. Waar na die korte confrontatie waar de film beterschap toont, dondert de boel daarna toch keihard inelkaar.

Want vervolgens wil het voor mij niet echt lukken met deze film en vooral niet boeien waar vervolgens de focus vooral ligt op het jongetje, paarden trainen en verzorgen, en de relatie met Catherine. De uiteindelijke explosie/botsing met andere karakters laat niet alleen heel erg lang opzich wachten, tevens stelt het ook allemaal niet zoveel voor. En aangezien paarden me niet interesseert, en Bronson met zijn gebruikelijke norsigheid en karakter Chino te weinig brengt in een verder karrige film, houdt het wat dat betreft niet over. Ik kan dan ook niet anders zeggen dan dat dit een behoorlijke tegenvaller was en verre van de moeite waard. Snel op naar de volgende wat mij betreft.