Agnes of God (1985)

Goede acteerprestatie van Anne Bancroft jammer dat we nu weinig van haar nu zien.

Intrigerende film, hoofdrolspeelster (Meg Tilly, non) is indrukwekkend. Anne Bankroft (moeder-overste) is ook goed.

Kijkt als een thriller maar is het niet, want het mysterie blijft een mysterie en de clue blijft uit. Dat vond ik teleurstellend, want ik vond het verhaal spannend en keek uit naar de clue, maar zo'n film is het dus toch weer niet.

Jane Fonda's type doet erg ouderwets aan, de film is dan ook van 1985. De rest van de film is in tijdloze kloostersfeer, daarom steekt haar karakter er wat vreemd uit. Primitief-geforceerd-koel geemancipeerd, vanuit het nog wel kwetsbaar-sexy vrouwbeeld. En dus kettingrokend, wat wel logisch is dan. Tegenstelling van haar karakter met dat van de non is boeiend.

Ik vond de film eerlijk gezegd niet geweldig.

Had er meer van verwacht, idd zoals clairest zegt, we wachten op de clue maar die komt niet.

Mooie film die het geloof van de kijker test. Is de jonge devote non van het padje af of is het kind werkelijk door een wonder verwekt?
De film laat het in het midden zodat je als kijker zelf de antwoorden kunt geven.

Meg Tilly stopte in 1995 met acteren om romans te schrijven (o.a. over een getraumatiseerde jeugd met sexueel misbruik) en zich te kunnen concentreren op haar gezin. In 2010 zou ze weer in enkele t.v. series verschijnen.

Goede vertolkingen in deze film, niets op aan te merken.

Maar toch had ik van het verhaal meer verwacht, bleef een beetje op m'n honger zitten, echt boeiend vond ik het niet.

John Pielmeier bewerkte zijn eigen toneelstuk over een babymoord in een klooster tot een filmscript. Het was losjes gebaseerd op waargebeurde feiten.

Drie actrices op dreef spelen drie sterke personages. Alle drie zijn ze katholiek opgevoed, maar onder invloed van hun verleden hebben ze een verschillende geloofsopvatting. Gerechtspsychiater Martha Livingston (Jane Fonda) is afvallig en zoekt een rationele verklaring voor de zwangerschap van Agnes. Moeder-overste Miriam Ruth (Anne Bancroft) wil in mirakels geloven ondanks haar twijfels. Agnes zelf (Meg Tilly) gelooft onvoorwaardelijk, neigend naar godsdienstwaanzin.

De combinatie van een detectiveachtige verhaallijn met het geloofsvraagstuk is gedurfd. Er blijkt een rationele verklaring mogelijk te zijn - een landarbeider heeft Agnes zwanger gemaakt - maar toch laat Pielmeier een kleine opening voor wie per se in een miraculeuze verklaring wil geloven.

Een controversiële film toen deze in 1985 uitkwam, maar inmiddels gruwelijk actueel. Ik weet nog dat de RK kerk er niet zo happy mee was. Dat was natuurlijk prachtige gratis reclame voor de film, maar toch lieten in Nederland de toeschouwers het afweten. Het is een gedegen film. Goed geacteerd, goed verhaal, passende muziek en toch is het net niet deze film, het blijft allemaal net een beetje braaf en dat is jammer want dit was een kans om eens lekker de boel op te schudden, maar waarschijnlijk was Hollywood daar toen nog niet klaar voor. Ook dat gehannes hoe de non zwanger is geworden, zelfs in 1985 geloofde niemand meer in zoiets als voorzienigheid, dat deed de film ook geen goed. Eigenlijk een gemiste kans.

Uiteindelijk een film die nooit echt de vinger op de zere plek durft te leggen wat betreft zaken zoals het conservatieve van religie en de onwetendheid van de medemens. Wel allemaal erg sfeervol, en ook zeer onder de indruk van Meg Tilly die een waanzinnige rol speelt die hangt tussen onschuld, krankzinnigheid en beschadiging. Maar helaas wist het me dramatisch allemaal niet zo heel erg te pakken, waardoor de film me wat onbevredigend achterlaat.

Goede cast, een kille binnenkomst typisch jaren tachtig. De regisseur durft wel een boekje open te doen over stilgezwegen onderwerpen, kijk regelmatig zijn In the heat of the night. Viel me meteen op dat de conversaties aardig scherp waren, prima uitspraken in het script verwerkt. En dat intrigeerde meteen, de RK wordt als direct en delegerend neergezet, de RK biedt geen ruimte voor tegenspraak. Pottenkijkers zijn al eeuwen geweerd voor een inkijk binnen de commune, ook ditmaal lijkt openheid schijn.

Ook deze film bespreekt de geheimhouding binnen de RK en het wegmoffelen van, laten we zeggen, "ongemakkelijkheden" voor de gelovigen van de oude kerk. Al snel krijg je door dat hier weer eens een zeer vuil spel gespeeld wordt, wanneer Agnes aangeeft dat ze misselijk was en dacht dat ze iets verkeerds had gegeten gingen de alarmbellen bij mij af. De sterke cast, script en regie trokken me vlot de film binnen. Dat komt mede omdat ik de RK altijd wantrouwend heb bekeken, eerlijk gezegd; eigenlijk alle geloven op aarde. Wanneer er mach in het spel is dan kan de mens er niet mee omgaan.

Abortus, kindermoord en de interpretatie van de bijbel met het oog op onschuld. Sterk beladen zet Jewison dit onderwerp op het scherm. Voor jezelf moet je kiezen welke opvatting gerechtvaardigd is, een tricky opdracht. En dan moet ik wederom Jewison complimenteren hoe hij dit ten tonele brengt. Aandoenlijk wordt het verhaal verteld en zo nu en dan zit er ook een heerlijk stukje humor tussendoor, een tussendoortje voor de redelijk zware hap.

Een relatief zware zit die erg goed gezet is. Regie, de soundtrack, het script en verhaal maar vooral het acteerwerk is simpelweg sterk te noemen. Het mag voor menigeen saai aanvoelen maar het onderwerp is een eeuwenoude struikelblok voor verschillende partijen. De psychiater betreed de wereld van het klooster met een vervreemde blik, de non die op bezoek gaat in de stad met een vervreemde blik naar stadse lui. Alles lijkt een absoluut contrast, de twee partijen leven een zowaar compleet ander leven. Dat wordt sterk in beeld gebracht.

Een leuk maar mager mysterie dat het moet hebben van de verschillen tussen geloof en ratio, het verschil wordt goed uitgespeeld binnen het verhaal. Een ietwat traag verhaal maar aandoenlijk. De pijn die Agnes aangedaan is en wordt staat sterk. De kijker mag voor zichzelf bedenken of alles wel koosjer is binnen de commune en dat de RK wel zo gezond is voor haar leden. Anno 2018 weten we allen hoe sterk de RK is in ontkennen en verdoezelen, alles in het belang van de kerk en haar hoge ambtsbekleders. Is alles wel zo gezond binnen de gemeenschap? Dat is de vraag naast die van zijn ze altijd per definitie schuldig? Het einde is niet bijster sterk, de weg ernaar toe wel.

Aardige film over een non die onderzocht moet worden na de dood van haar baby. Een prima mix van drama en een vleugje mysterie. Maar de ontknoping laat wat te lang op zich wachten en de film is dan ook een beetje langdradig. Wel uitstekend acteerwerk van de gehele cast.

Je moet van dit soort films houden, ik had er niet veel mee.