The Road to Guantanamo (2006)

Inderdaad, naïf om in een oorlogsgebied te gaan rondtoeren maar wat zich in de gevangeniskampen afspeelt stemt toch tot nadenken.

De herhalingen in het tweede gedeelte van de film zijn er zekerlijk om het accent te leggen op de onmenselijke behandeling.

Goede film.

Tja, als docu wel geslaagd.

De manier waarop real-life footage en geacteerd drama elkaar afwisselen werkt wel, temeer omdat er op het acteerwerk weinig aan te merken valt. Kritiek wordt niet onder stoelen of banken gestoken, al was iets meer nuance misschien geen overbodige luxe geweest. Niettemin blijft het boeiend, en intrigeren bepaalde scenes wel enigszins.

Toch wist de film me niet helemaal op het puntje van m'n stoel te krijgen. Wellicht omdat het onderwerp aan actualiteit heeft ingeboet, wellicht omdat de film nou ook niet zoveel meer doet dan louter wat feiten opsommen. Van een echte mokerslag was er mijn geval dan ook niet direct sprake.

Tevens verloopt het eerste gedeelte van de film allesbehalve vlekkeloos. Nogal warrig, veel situaties die halsoverkop escaleren of een andere richting uitgaan, zonder dat daarvoor echt redenen boven komen drijven. Ook van de soundtrack en de cinematografie had ik hogere verwachtingen, aangezien menigeen zich daar toch vrij positief over uitliet.

Maar al bij al op zich wel een boeiende semi-docu. Eentje die best goed beeld geeft, maar had er vooral als ''film'' wat meer van verwacht. Krappe 3,0*.

Iets mindere herziening.

Al blijft de basiskwaliteit van deze film wel erg makkelijk overeind. De bijna naieve manier waarop de 3 in hun situatie sukkelen vond ik niet eens zo vervelend, integendeel zelfs. 't Is ook enkel omdat we in een nogal cynische wereld leven dat er vaak nogal neergekeken wordt op naiviteit.

De opzet werkt erg goed, met korte beeldfragmenten van de echte drie, bijgestaan door gefilmd materiaal door acteurs. Camerawerk was goed, al vond ik dat toch allemaal wat minder sterk dan vroeger. Wel erg functioneel want je voelt je er ook wel bij, maar dat warrige is ondertussen wel wat meer doorsnee dan het ooit was.

Verloop is ook boeiend, zeker omdat niemand eigenlijk gespaard wordt. De scenes in het Amerikaanse kamp blijven hallucinant, de oorlog in Afghanistan al even bevreemdend. Heb dan ook wel geboeid gekeken, de film zakt ook nergens in, maar ik miste hetgene wat dit vroeger wél zo speciaal maakte voor mij.

Blijft een aanrader dus, maar het meesterwerk zie ik er niet meer in. Wel een erg boeiende en degelijke film.

3.5*

Het blijft een moeilijk onderwerp, net als in Unthinkable, hoe ver wil je gaan om een possible threat uit te schakelen of om belangrijke info te krijgen? Met de woorden 'alsjeblieft' en 'meneer' redt je het niet tegen geradicaliseerden en dat is de waarheid. Zoals Jackson tevens zegt in Uthinkable, zij weten hoe ver ze gaan willen, wij niet. Niet dat ik hier overigens het schenden van mensenrechten en martelingen mee goedkeur, absoluut niet, verre van dat zelfs.

De film zelf komt in het begin wat afstandelijk over. Oké, je woont in Engeland en dan ga je daar heen om te trouwen, dat kan, dergelijke dingen zijn gewoon in die cultuur. Maar dan gaan ze oorlogsgebied binnen...? De reden precies waarom blijft wat schimmig en waarom ze niet als een haas maken dat ze daar wegkomen en niet begrijpen dat ze als halve huurlingen uitgeleverd worden snap ik ook niet helemaal.

Wat dan verder volgt is gevolg op oorzaak wat mij betreft. De regisseur kiest duidelijk de kant van the Tipton three wat overigens niet slecht is, maar met de kennis die inmiddels anders is over hun beweegreden en wat ze daar precies gedaan hebben, geeft het toch allemaal een heel dubbel gevoel. Zeg maar gerust een nare smaak in de mond. Ze waren wel in een talibankamp geweest met wapentraining gaven ze oa toe maar omdat ze niet anders konden. Tja....hier mee wordt het beeld van de onschuldige en gestigmatiseerde moslim toch erg wankel en wordt een eerst best wel sterke boodschap, het stigmatiseren en opjagen van een hele geloofsgroep plots weer heel dubbel.

Jammer maar helaas, film ziet er verder prima uit, goed gemonteerd, geacteerd, daar verder een dikke voldoende op.

Gisterenavond me weer aan een aantal herkijken gewaagd waaronder deze The Road To Guantanamo die er voor mij niet bepaald op vooruit gegaan is maar juist aan verval onderhevig is. Commentaar de vorige keer betrof toch vooral de tegenstrijdigheden die er rond de Tipton Three heerst en hun daadwerkelijke doel en beweegredenen.

Ik weet niet meer waar ik het precies gelezen heb maar dat ze later toegegeven hebben dat ze in een trainingskamp zat is dubieus vooral omdat dat hier niet ter sprake komt. Iets te verbergen? Het was toch onder dwang? Althans dat beweren ze, dit eerlijk te vertellen zou hun zaak sterker maken, nu wordt het juist verdacht, alsof het verzwegen is om het slachtoffer uit te hangen. En ja, dat is het gevoel dat ik er bij krijg, dat ook nog eens versterkt wordt door de ogenschijnlijk onschuldige houding. Wij zijn slachtoffer en daar wordt in de docu ook alles aan gedaan om dit te versterken. Maar zijn die ventjes wel zo onschuldig? Iets dat op veel forums ter discussie staat in ieder geval.

Het ondergraaft voor mij dermate het gevoel van de documentaire dat ik niet precies weet hoe serieus ik alles nog moet nemen, zit ik naar geklaag en leugens te kijken of niet? Afijn, het maakt de film rond de Tipton Three er niet sterker op waar ik zoiets als Guantanamo ook een lastig onderwerp vind. Want vroeger werd men zonder pardon uitgehongerd of geëxecuteerd, nu is de eventuele info belangrijker in een oorlog die van conventioneel maar info en kennis verschoven is. Als krijgsgevangene kan je veel erger overkomen, maar goed dat is mijn mening.