Thousands Cheer (1943)

Pfoe.

Een uurtje film krijg je voorgeschoteld, daarna begint een integrale entertainment show die gewoon een uur lang doorgaat. Om daarna nog vijf minuutjes film toe te voegen zodat het verhaaltje ten minste nog wel afgerond wordt.

Kelly mag één dansnummertje doen, verder is het vooral veel zang en orkest, zaken die me niet echt liggen. Vooral de zangstijl van Grayson kan ik niet echt pruimen. Het romantisch verhaaltje is standaard, maar het is duidelijk dat deze film eerder gemaakt is om het moraal van de troepen wat op te vijzelen. Vandaar ook vast het tweede uur, wat een aaneenschakeling is van grote namen die een kunstje of sketch komen doen.

Mnee, liever de wat vlottere en komischere films met Kelly. Dit is niet zozeer een film, eerder een avondvullende show die meer op TV thuishoort. Verder weinig spectaculairs of creatiefs, enkel voor die-hards dus, zeker als je weet dat het dik twee uur duurt en dat het niet bepaald zwierderig in beeld wordt gebracht.

0.5*

Het gekke is dat jij de enige Gene Kelly die-hard bent die ik op MovieMeter ken

Nee dat ben ik

Kan jij dan niet eens een positieve recensie schrijven? Lijkt me voor de potentiële kijker wat interessanter.

Zucht zucht. Een film die zit volgepropt met amusement en patriotisme. Alles wat in, danwel in de buurt van de studio was, mag even opdraven in de film. Leek me vroeger al niks met die Grayson, en was het nou ook niet. Na een uur en kwartier worden er zelfs nog drie Big Bands ingepropt, Bob Crosby, Kay Kyser en Benny Carter, maar die waren in die tijd al over hun hoogtepunt. Alle eigenlijk. De hele film/muziek-industrie werd immers nu gebruikt als propaganda.

Ook nog een klassiek orkest o.l.v. José Iturbi.

Dit lijkt meer op zo'n tv show, waarin allerlei artiesten mogen optreden. En als het nou rustig gedaan werd, maar allemaal weer met een hoop cheer up bombarie. Mickey Rooney doet de aankondiging.

Hij is in kleur, maar dat is dan ook alles. 2.0