Happy Feet (2006)

ik vind deze film knap gedaan en een film met een boodschap ik vind dit deel 2% beter dan deel 2

Ben geen Disney-fan, maar deze is mijns inziens ook niet erg sterk. Zwak en voorspelbaar verhaal, weinig inspirerende personages. Slechte Vlaamse dubbing: begreep er de helft niet van.

Overslaan.

“Just a moment. I hear people wanting something... ME!”

Aardig. De animatie in Happy Feet ziet er schitterend uit en de muziek werkt aanstekelijk. De scene waarin Mumble wordt achtervolgd door een haai is indrukwekkend, net zoals de scene met de orka’s. Het verhaal laat wel wat steken vallen, en op een gegeven moment wordt het ook wat langdradig. De pinguïns zijn ook niet echt interessant en het is allemaal wel heel erg kinderlijk. De muziek maakt wel veel goed.

Had deze film lang geleden al eens gezien, maar er was niet veel van blijven hangen. Dat is niet vreemd, want het is niet best. De animatie is wel degelijk, maar verder is hier niets aan. Een verhaal over een tapdansende pinguïn die niet kan zingen. Vrij beroerd gezongen liedjes en flauwe stereotype personages. Op enig moment komt er dan ook nog een moralistisch verhaaltje tussendoor. Toen werd het helemaal armoedig.

Ongeïnspireerde tekenfilm met een weinig boeiend uitgangspunt: een pinguïn kan niet zingen (?) en gaat dus tapdansend het leven door. Enkele aardige scenes als er gegleden en gevlucht wordt. De humor komt meestal niet aan en de film wordt geregeld onderbroken door vervelende liedjes en dansjes waardoor het allemaal ook veel te lang duurt. Dochter van 9 vond het wel geinig dus voor kinderen best geschikt.

Als jonge pinguïn ontdekt Mumble [E.G. Daily] dat hij een buitenbeentje is in zijn groep. In een kolonie waarin iedereen uitstekend kan zingen, blijkt hij daar niets van te kunnen. Dansen kan hij wel, maar dat beschouwen zijn ouders [Hugh Jackman, Nicole Kidman] als een afwijking. Jaren later komt Mumble [Elijah Wood] bij toeval in contact met de een groepje pinguïns onder leiding van Ramon [Robin Williams] die hem juist vereren om zijn danskwaliteiten. Pinguïns die zingen en dansen zijn schattig (en de animatie is indrukwekkend), maar het zou niet meer dan een gimmick zijn als Miller, Morris en co-scenarist John Collee er niet op hadden toegezien dat het ten dienste staat van een verhaal over het ontdekken en omarmen van je talenten, ongeacht wat je directe omgeving daarvan vindt. Miller, E.G. Daily, Hugo Weaving en Magda Szubanski werkten eerder samen aan het even ontwapenende Babe. Eén waarschuwing: Williams is nogal nadrukkelijk aanwezig en dat kan je tegen gaan staan.

Een zeldzaam irritante animatiefilm, helaas. Het begon als een musical, en toen voelde ik de bui al een beetje hangen, maar het werd helaas niet veel beter. Hele irritante karakters vooral, en ik had na een minuut of tien al een hekel aan die fascistoïde klotepinguïns. En ook aan Mumble, trouwens. Die latino-pinguïns kon ik iets beter hebben, maar ook weer niet heel veel. Wat volgt is een verhaal met niet landende humor, een irritant plot wat dan ook nog eens om de haverklap onderbroken wordt door weer een musical-intermezzo met waardeloze popliedjes en dansjes. Maar om het maar positief te eindigen, het ziet er wel behoorlijk fraai geanimeerd uit.