Tsotsi (2005)

Een boeiend film, die verrassend uitpakte, tenmiste als je de tekst bij de film hierboven niet hebt gelezen.

Hoe realistisch de ontwikkeling en het gedrag van de hoofdpersoon al dan niet is is minder belangrijk, omdat het hier een parabel betreft die vooral een innerlijk proces tracht weer te geven van de protagonist.

Dat is heel goed gelukt, bovendien is het unieke film vooral door de Zuid Afrikaanse context.

Grappig ook dat die zwarte gangsters onderling Nederlands praten in de mix met ander Afrikaanse talen.

Rauw psychologisch misdaaddrama over een geharde straatcrimineel, die zich geconfronteerd ziet met zijn eigen verleden wanneer hij opgezadeld zit met een baby van een paar maanden oud. Dan komt er toch zoiets als een geweten naar boven…

Dankzij het sterke acteerwerk een beklijvende film, die niet alleen de worsteling van de jeugdige gangster met zichzelf, maar ook de tegenstelling tussen het leven in een township en daarbuiten scherp in beeld brengt.

Topfilm. Wie denkt dat dit een Zuidafrikaanse Cidade de Deus is of ook maar de vergelijking maakt, slaat de plank mis. Dit is een zuiver drama over boetedoening en het wordt heel goed gebracht. Tsotsi, in het begin een genadeloze gangster in wording ontdekt medeleven en verantwoordelijkheidsbesef nadat hij per ongeluk een baby kidnapte . De film toont die ontroerende transformatie die zich voordoet en van de jongen een beter mens maakt. Prachtig en passend einde ook, waar Tsotsi wellicht een tijdje achter de tralies zal moeten brommen, maar toch nog een tweede kans zal krijgen. . Wat me tegenviel was dat hij samen met zijn kompanen nog eens in hetzelfde huis gaat stelen. Zo'n overduidelijk gescript om de verzachtende omstandigheden op het einde kracht bij te zetten . Ik vond dat de film zwaar berustte op de schouders van het hoofdpersonage, en hij deed dat naar behoren. Dikke 4* voor mij.

Goed gespeeld en een vrij interessant verhaal. Het is niet helemaal aan mij besteedt. Ik houd over het algemeen niet van het genre actie/misdaad/geweld. Ik ben niet erg onder de indruk, maar ik geef wel een voldoende, aangezien ik mij redelijk met deze film heb vermaakt. Een 6. 3*

Film die ten dele boeit en wellicht nog een keer gezien moet worden om de echte nuance te vinden in het armoedige en geschetste beeld.

Straatschoffie Tsotsi wordt gevolgd en lijkt in eerste instantie vooral aan zichzelf en eigen ego te denken. Iets waar hij zichzelf behoorlijk mee in de nesten werkte en in een situatie komt waar iedere volgende stap steeds slechter wordt. Interessant is toch wel de zorgzame kant die naar boven komt en de keuze om voor het kind te willen zorgen, een soort van coming of age en volwassen wording komt op gang. Later komt ook nog een stukje confrontatie en besef naar voren. Interessant is tevens de poging met het oude leven te willen breken en de wisselwerking die hij met de helpende jonge moeder heeft.

De film draait uiteindelijk vooral om keuzes en overtuigt met zijn armoedige sloppenwijk en het verschil met de beter gestelden. Desondanks heb ik moeite bepaalde keuzes te begrijpen want waarom houdt hij zo krampachtig aan het kind vast en draagt haar niet over aan iemand die beter voor haar kan zorgen...?

Interessant film, niet geheel van overtuigd, met de tijd maar eens een herziening.

Een soort Cidade de Deus, maar zich dan afspelend in Zuid-Afrika in plaats van Brazilië. Nu, de townships moeten op vele vlakken überhaupt niet onderdoen voor de favela's van Zuid-Amerika. Tsotsi, wat eveneens 'gangster' betekent, is een vrij toepasselijke naam voor boefje dat hier de hoofdrol vertolkt. Hij deinst er niet voor terug om tijdens zijn diefstallen of overvallen geweld te gebruiken, tot de dood er zelfs op volgt ... Inhoudelijk weliswaar niet te vergelijken met Cidade de Deus, maar wel qua setting.

Dit verandert wanneer hij bij een carjacking een kleine baby onder zijn hoede krijgt. Hoewel hij zich onwennig voelt, draagt hij zorg voor de baby en doet het hem terugdenken aan zijn jeugd of aan het ontbreken daaraan. De zwakte van de film is de plotse ommekeer of inkeer van Tsotsi. Een echte verklaring is er niet en de metamorfose is best bruusk te noemen. Ik worstelde er alvast mee.

Wel interessant is de verdere ontwikkeling van het plot wanneer het duidelijk wordt dat dit niet vanzelfsprekend is en zijn omgeving - zijnde zijn vrienden, maar ook de armtierige omgeving - (negatieve) druk uitoefent op hem. Een film over inkeer en boetedoening, prima film, maar niet memorabel.

Mooie film die een (behoorlijk realistisch, denk ik) beeld schept van de toestand en het leven in de Zuid-Afrikaanse townships.
De onervaren acteurs doen het heel goed, met vooral die Presley Chweneyagae die een flinke portie charisma over zich heeft. Z'n enthousiasme in het interview bij de extra's is hartverwarmend.

Net iets minder vind ik de manier waarop de regisseur er toch een happy end wil aan breien en de kijker de kijker een goed gevoel wil bezorgen. De laatste scene is een portie tenenkrommende emo-core.

Ach, niemand is perfect.
Zelfs ik niet.

Helemaal geen slechte film. Maar ik had er iets meer van verwacht. Een verhaal met een diepere moraal. De lotgevallen van Tsotsi in de townships van Zuid-Afrika (vergelijkbaar met de favela's in Zuid-Amerika). Een schijnbaar gevoelloos boefje, zonder medeleven en mededogen. Totdat hij bij een carjacking ineens met een zuigeling opgescheept zit. En dan is er de transformatie van keihard boefje naar iemand wiens geweten aan hem begint te knagen. Zou kunnen dat iemand zijn zienswijze op het leven zo drastisch verandert. Maar ik heb er toch mijn twijfels over. Soit, interessante film. Mooie beelden soms (Contradictio in terminis eigenlijk gezien de armoedige en verwaarloosde indruk de omgeving geeft). En spijtig dat er niet constant Zuid-Afrikaans wordt gesproken.

3*