River Queen (2005)

Wie het eerste half uur weet vol te houden, zal niet mistevreden zijn over wat volgt. Maar euforie zal deze film nu ook weer niet uitlokken.

Gekocht voor €1,- met een wat bedenkelijke gedachte. Dat viel niet tegen, mooie beelden en naar mijn mening is het verhaal ook goed. Wellicht niet authentiek zoals hier te lezen is, maar daar heb ik me verder niet mee bezig gehouden . De gevechten zijn goed in beeld gebracht en komen niet overdreven of kunstmatig over. De personages wonen in de 'bush' en dat is aan hun uiterlijk en kleding ook te zien, prima gedaan.

Dit negentiende eeuwse volksverhaal gaat in de kern over de liefde van een moeder voor haar kind, verpakt in vragen rond loyaliteit, morele dilemma's en de zoektocht naar identiteit. De motieven van de regisseur zijn niet duidelijk, waarschijnlijk heeft hij een rijk, historisch en romantisch avonturenverhaal willen maken vol dramatische confrontaties en gevechten, maar het script is te rommelig, onsamenhangend, log en lomp (de chronologie is hortend en stotend en werkt disoriënterend) en de story te langdradig. De landschapsbeelden daarentegen zijn van een fascinerende en ongekende schoonheid.

Kende Samantha Morton eigenlijk alleen van een bijrol in Elisabeth en nu dan dus van de hoofdrol in River Queen. Geen ongedeeld genoegen, eerlijk gezegd. Ik vind dat ze niet slecht speelde, maar ik denk dat zo'n prominente hoofdrol te hoog gegrepen is. Daarnaast heeft ze ook een gezichtsuitdrukking alsof ze het betreurt dat ze zojuist in haar broek heeft geplast. Dat is ook bijan de basis van haar mimiek door de hele film, of ze nou blij of verdrietig is.
Het gegeven en settign van de film zijn interessant, want nieuw, voor mij dan tenminste. Had nog geen films met Maori's gezin en zeker niet knokkend met de Ieren.

De uitwerking had wel beter gekund. Het wat magere verhaaltje, wat dan door wat kleine zij-plotjes wat interessanter werd gepoogd te maken is een van de minpunten. Een ander is de hierboven al genoemde ierse-accenten kwestie.
Ook was het acteerwerk her en der rammelend.
Daar kan de mooie omgeving dan niets aan verdoezelen.
Wat me echter het meest stoorde, was de vaak ongeloofwaardige reacties op gebeurtenissen en, als voorbeeld, dat een al gekend 'verraadster' toch doodleuk van kamp naar kamp kan overwaaien steeds.

Geen idee hoe ik deze film nu compleet op waarde moet schatten. De Nieuw-Zeelandse achtergronden zijn prachtig, het acteerwerk van vooral Sutherland en Curtis is erg sterk en ook de skirmishes met Maori en Ieren zijn zeker de moeite waard. Er is echter iets in de lelijke slow-motion shots, het zielige gezicht van Samantha Morton en het flauwe verhaal van hoe zij haar kind probeert te vinden en lief te hebben, waardoor de film ook een moeilijke zit is. Men probeert het er allemaal zo mooi uit te laten zien, maar tegelijkertijd voelt het zo gekunsteld en melodramatisch aan, dat het ook aanvoelt als een gemiste kans. Zeker de moeite waard voor een keertje, maar lang niet goed genoeg om bijzonder te zijn.

Mooi voorbeeld van een film van twee uitersten. Visueel is er echt niks aan te merken op River Queen. Mooie plaatjes in overvloed en het geheel is erg prettig gefilmd. Waar het direct misgaat is bij het vertellen van het verhaal. In drie zinnen krijg je het voorafje erin gestampt. Zoveel informatie waar je makkelijk een prequel had kunnen maken. Alleen is het fijn dat die er nooit gekomen is. Waar gaat de film verder over? Aan de ene kant een moeder die haar zoon zoekt tussen de Maori's en aan de andere kant dezelfde Maori's die de Britten zat zijn en een opstand georganiseerd hebben. Beide verhalen worden nauwelijks uitgediept, want moeke zit alleen maar te jammeren en te janken, terwijl de Maori's.... dingen doen. Er wordt niks verteld. De film is een bonk emotie, maar licht praktisch niets toe. Het gebeurt maar. De regisseur zal wel gedacht hebben van "het loopt wel". Dat zoiets eventjes gebeurd, vind ik best, maar het laatste uur had ik echt moeite de aandacht erbij te houden en dan is het enige vermakelijke alle gave grimassen van de Maori's. Blijft een tof volk. Ze verdienen alleen een betere film.