Honoré de Marseille (1956)

Een ode aan Marseille en haar inwoners en wie kon de cineast daarvoor beter kiezen dan de rasechte Marseillees die Fernandel was.

De Franse komiek van decennia geleden zet als Honoré (wat is die naam goed gekozen), afstammeling van de stichter van de stad, zijn beste beentje voor in deze luchtige komedie die soms wat al te simpel uitvalt maar steeds kan rekenen op de presence van zijn hoofdacteur, zijn gesticulerende pleidooien in zijn typische "bouillabaisse-taaltje" en zijn unieke mimiek.

Speelse ontspanning en wellicht destijds een kassukses voor al wie met de Franse Midi betrokken was.

Zomerse Fernandel

Ik heb altijd de neiging om te kiezen voor een luchtige Franse komedie wanneer het zo'n mooi weer zoals de afgelopen dagen is. Geen idee waarom juist, maar er is iets aan die stijl van films dat me altijd kan bekoren wanneer het te warm is om iets anders te doen. Ben voornamelijk een Louis de Funès liefhebber, maar het werk van Bourvil kan me ook wel bekoren en ik wou wel eens zien wat ik ging vinden van die andere legendarische Franse komiek.

In het begin niet veel. De film opent met een ogenschijnlijk vreselijk gedubt muzikaal intermezzo door Fernandel zelf en de toon werd meteen gezet. Ik wou luchtig, maar dit was misschien wel net iets te. Gelukkig begon de acteur met de brede glimlach me niet lang daarna te charmeren en was ik op zich wel geïnteresseerd geraakt in het rare wereldje waar Honoré in vertoeft. Raar in de zin dat hij ervan overtuigd is dat hij afstamt van de oprichter van Marseille (die bovendien het petanque spel heeft uitgevonden) en dat hij er niet voor terugdeinst om een slippertje te maken, al wordt dat nooit echt uitdrukkelijk getoond. Leukste scène is ongetwijfeld het café gesprek tussen Honoré en de etnoloog, maar na een aantal fratsen begint de film wel wat te slepen. Het boottochtje is nog leuk, alsook de tussenkomst van Saturnin, maar de kerstscène en die missverkiezing had voor mij niet gehoeven. Het legde ook wat teveel de nadruk op het sketchgehalte en dat vond ik hier eigenlijk niet zo goed werken.

Ik heb ooit eens een boxset gekocht van Fernandel met daarin 5 films en ik ben nu al benieuwd wat voor een niveau hij in zijn overige films gaat halen. Louis de Funès zal moeilijk te overtreffen zijn, maar vind Fernandel nu al wel leuker dan Bourvil. Die mood swings, die royale glimlach, die pretoogjes, ... Erg tof allemaal. Alleen dat gezang had niet gehoeven, al vond ik alleen het eerste nummer echt tegenvallen. Het viel me wel op dat Honoré de Marseille een film is die compleet in teken staat van Fernandel. Maurice Régamey slaagt er niet in om een stempel te drukken op de film en ook de rest van de cast staat overduidelijk in de schaduw van de hoofdact.

Ik had op zich wel zin in iets luchtigs/zomers en Honoré de Marseille voldoet wel aan dat criterium. Dat neemt echter niet weg dat het globaal gezien niet altijd een even goede film is vanwege de onevenwichtigheid (de kerst scène is nog redelijk leuk, maar past echt niet in de film) en een paar muzikale intermezzo's die het tempo onderuit halen.

3*