24 november 1975. Steve Biko, een zwarte activist in Zuid-Afrika, leert een blanke redacteur hoe het leven is van de onderdrukte zwarten, die van de blanke bevelhebbers na zessen niet over straat mogen. Steve Biko sterft in een cel maar de redacteur zet zijn strijd voort en probeert uit Zuid-Afrika te komen, de schreeuw om vrijheid.
Cry Freedom is een historisch drama dat zich afspeelt in de jaren zeventig tijdens de apartheid in Zuid-Afrika. Het scenario is gebaseerd op de boeken Biko en Asking for Trouble van de Zuid-Afrikaanse journalist Donald Woods.
De film vertelt het verhaal van de laatste maanden van de zwarte anti-apartheidsstrijder Steve Biko, waarin hij bevriend raakt met de blanke redacteur Donald Woods. Nadat Biko in gevangenschap wordt vermoord, besluit Woods een boek te schrijven waarin hij schokkende onthullingen doet rondom de dood van Biko. Hij maakt zich hiermee uiteraard niet populair in het door fascisten geregeerde Zuid-Afrika, en besluit uiteindelijk het manuscript het land uit te smokkelen om het in het buitenland te laten publiceren.
Cry Freedom is een mooie, aangrijpende film die veel onthult over de misstanden tijdens de apartheid in Zuid-Afrika. En dat is ook gelijk het euvel van de film: hoewel het land destijds natuurlijk een enorm hufterregime had, is de film zo ontzettend politiek correct dat ik er eigenlijk een beetje moe van werd. Desondanks wordt er sterk geacteerd en blijft het verhaal tot het eind toe tamelijk spannend. Vooral de massascènes met de massaal protesterende studenten zijn erg mooi gefilmd, dat kan je wel aan regisseur Richard Attenborough overlaten. Al met al kan er gesproken worden van een redelijk geslaagde film, maar niet meer dan dat. 3,5*
Vanmiddag na lang aarzelen er in gedaan en mijn twijfel bleek helaas na tweeënhalf uur gegrond.
Het verhaal en de achtergrond zouden zich prima kunnen lenen voor een geweldige film. Toch helaas komt het er maar in fasen uit. Prima zijn uiteraard het verhaal rond Biko, zijn dood en de foto's in het mortuarium. Gemakkelijk te vinden op Google overigens. De achtergrond is ook interessant te noemen, Apartheid, de overheersing van het blanke gezag, het sporadische en willekeurige geweld, om vooral Washington niet te vergeten die andermaal een prima rol neer zet.
Toch boeit de film me hele gedeeltes totaal niet en is het grootste probleem aan de film de aanzienlijke duur die eigenlijk niets toevoegd. Het is gewoonweg te gezapig en ik persoonlijk heb toch soms moeite die Kline serieus te nemen. Daarnaast is de gebruikte muziek typerend voor het continent maar voegt qua sfeer en spanning weinig toe. Dan is er nog het manco dat Biko al vroeg sterft, de aanloop daar naar toe, weliswaar ook wat aan de tamme kant, is nog wel het meest boeiende. Het hele twee deel rond Woods zelf kan me gewoon echt niet boeien en kruipt voorbij.
Nee, Cry Freedom is niet bepaald mijn ding. Maar een liefhebber voor een rustige politiek geladen film naar ware gebeurtenissen, kan daar zo maar ander over denken.
Erg sterke film. Zoals vermeld wordt het Donald Woods-vluchtverhaal iets te uitgebreid getoond terwijl dit niet zo veel toevoegt. Dat is wel het enige minpunt. Denzel Washington zet hier een van zijn allerbeste rollen neer met een charismatische en imponerende Steve Biko tot gevolg. De scriptschrijvers verdienen ook lof (of Donald Woods?) voor een sterke dialogen. Ik heb meer films over de apartheid gezien maar geen daarvan liet het zo binnenkomen als deze. Aanrader, zeker zo goed als die andere klassieker van Attenborough, Ghandi, wat mij betreft.
Indrukwekkende film die ik al een poosje op de bucketlijst had staan, maar nog nooit had gezien. Daarbij zou de blu ray versie niet zo denderend zijn. Echter ik ben verbaast over die transfer. Zowel geluid als beeld zijn prima verzorgd, wat ook geldt voor de mooie Afrikaanse muziek. Dit soort politiekgerichte films vind ik altijd wel interessant omdat ze vreemd genoeg altijd wel een onderliggende spanning hebben of ze gepakt worden of niet. In die zin is deze film te vergelijken met Balibo uit 2009 en Argo uit 2012. Allemaal journalisten in nood. Afijn het eerste uur is vooral de samenwerking met Steve Biko (de naam kende ik eigenlijk alleen van de song van Peter Gabriel). Maar de film en het verhaal was mij onbekend. Vind dat Denzel Washington hem prima vertolkt. Het tweede uur gaat voornamelijk over de penibele rol van Donald Woods gespeeld door Kevin Cline. De film is met grote inbreng gebracht door het echtpaar Woods. Zodoende is er maar heel weinig verzonnen of toegevoegd. En dit alles brengt het toch tot een boeiende afgrijselijke film waarin vooral het laatste moment nog even extra cachet geeft. Dit heb ik nooit geweten moet ik zeggen. Onze rol als Nederlanders(ook al had Nederland hier verder geen inbreng in) vind ik daarbij kwalijker misschien nog wel erger dan ons slavernijverleden. Maar goed dat maakt het allemaal niet minder beter of erger. De film heeft helaas geen extra's. Dat is zeker jammer, maar voor de rest een prima historisch verhaal dat verteld moest worden.