The Little Unicorn (2002)

Op zondagochtend tijdens een uitgebreid ontbijtje neem ik me vaak voor - als een soort van traditie - een kinder-/jeugdfilm te bekijken. Met wisselende resultaten.

In de categorie bagger behoren nu officiëel de produkties van producer/schrijver/regisseur Paul Matthews. Na de wanprodukten The Fairy King of Ar, The Last Leprechaun, en het meesterwerkje Pets, was het afgelopen zondag de beurt aan het verhaaltje over een eenhoorn.

Ook hier weer: zeer slechte special effects uit B-films van de jaren 80, acteerprestaties waarvan het schaamrood nog steeds niet is verdwenen een uur na afloop, en natuurlijk een belachelijk plot.

Toch nog 1,5 sterren deze keer door de hier en daar vermakelijke en over-the-top rollen van de tovenaar/goochelaar en zijn assistente, en de circusdirecteur en zijn hulpje.

Maar toch, ouders die de werken van Paul Matthews aan hun kinderen voorschotelen, dienen alle rechten ontnomen te worden.

Het is geen goed doorontwikkelde film met fantastische special effects, maar het is voldoende voor de kleintjes die nog wat meer met hun fantasie kunnen invullen. Een kinderfilm dus, geen LOTR. Kinderen moet dan maar ingrijpen als een echte neonblauwe tinkeleenhoorn opduikt en die rare grote mensen daar weer iets raars mee moeten uit eigenbelang. Grote mensen, die kunnen pas raar zijn.

Verder wordt het sprookje wat verstoord door het gebruik van Engels en Amerikaans door elkaar. Want echte magie is natuurlijk alleen in Good Old England.

David Warner blijft een prima acteur (en met meer dan 190 films in de IMDB).