Familia Rodante (2004)

Vanaf 30 maart in De Cartoons in Antwerpen te zien.

10000

x2 uur per film... was het het waard?

Volgens mijn berekeningen komt dit neer op een volle maand aan film.

Foutje, zo'n 25 volle maanden.

Nee joh, 2 jaar onafgebroken film kijken.

Saai, oninteressant en op geen enkel vlak aardig.... 1,5*

Volgens mij had iedereen hier hetzelfde probleem: wat moet je hier nu over zeggen?

Ik doe het in 1 woord: saai.

Op zich wel aardige roadmovie met een leuk beeld van Argentinie. Maar het verhaal is inderdaad wel wat mager om een hele film lang te kunnen boeien. Daarvoor gebeurt er te weinig en zijn de personages niet genoeg uitgewerkt. Jammer, had meer kunnen zijn deze film.

Hm, van deze had 'k eigenlijk veel meer verwacht. Het verhaal sprak me nochtans aan, mede omdat er op de doos stond dat het een komedie was, maar veel heb 'k niet moeten lachen. Nee, de film was eerder een drama/roadmovie. De familie komt tijdens hun trip heel wat tegen, vooral tegenslag. Ook komen er enkele oude familievetes naar boven en de bijhorende ruzies, dus de komedie was eigenlijk ver te zoeken.

De film mocht misschien ook iets meer schwung hebben, want nu vond 'k dat er toch wat dode momenten in zaten.

Nee, deze viel toch wel tegen, ze hadden er veel meer van kunnen maken. Misschien komt het ook een beetje omdat 'k een toffe, grappige film had verwacht en het dus eerder een drama was.

Een tegenvaller.

Slecht, maar dat viel te verwachten.

Familia Rodante is typisch zo'n arthouse product uit een opkomend filmland: inhoudsloos, slecht geacteerd en matig gefilmd. Het bewijs dat je met een stel filmstudenten en een groepje amateurtoneelspelers nog geen goede film hebt. Script, regie en artwork lijkt niet over nagedacht. De camera gaat aan, de film begint en gaat vervolgens nergens naartoe. Ongetwijfeld voor Argentijnse begrippen best aardig (en leuk voor een bepaald soort progressief publiek alhier), maar ik neem daar geen genoegen mee.

Het begint met oma die de trouwerij van haar nichtje wil opzoeken, 1500 km van Buenos Aires. De hele familie moet mee, dus gaan ze in een krakkemikkige camper op weg. Dialoog is er nauwelijks, karakterontwikkeling ontbreekt en alles is op een ongelooflijk duffe wijze in beeld gebracht. Het avontuurtje onderweg - autopech - is wel erg karig voor een roadmovie. Interessante personages komt men ook niet tegen. Slechts het fleurige Argentijnse landschap weet enige kleur aan deze film te geven, waardoor het nog geen rampzalig slechte film is.

Voor mij voorlopig geen films meer uit Argentinië, na deze nieuwe misser. Zodra de cinema daar een beetje volwassen is geworden kom ik weer eens kijken. 1,5*

Ik vond het absoluut niet slecht geacteerd: geen enkel personage stoorde, en de belangrijkste figuren waren voor mij zelfs erg knap neergezet. Ook de continue spanning vond ik knap, terwijl er toch nooit iets echt spectaculairs gebeurde. Wel hadden de karakters misschien wat dieper mogen uitgewerkt worden, maar dan was het wellicht een heel ander soort film geworden...

Aardig tussendoortje.

In Familia rodante (leuke titel die alles samenvat) maakt een familie een roadtrip doorheen de uitgestrekte vlaktes van Argentinië (van Buenos Aires naar Misiones) om een huwelijk bij te wonen. Veel close ups (de film begint en eindigt trouwens met een close up van de bezorgde grootmoeder) om misschien de innerlijke reis te tonen of als ik het functioneel wil zien om de krappe ruimte in de campingcar te simuleren. We zien dan ook weinig van het landschap, alleen shots uit de rijdende camper als POV van ... tja van wie ? Af en toe zien we een moment van culturele verschillen doorheen Argentinië (die zeer bevreemdende scene met die paarden op de autoweg) en een piepklein commentaar (hints van corruptie) op het beleid. Maar een familie kroniek waarin de familie op elkaars huid zit, is natuurlijk voer voor de onvermijdelijk conflicten. Niet de grootste drama’s (ontrouw, verliefdheid, ruzie), veel amoureuze toestanden, een beetje soap. Ook de pech met de camper zorgt voor extra nervositeit.

Familia rodante is een lichtgewicht maar zeker aardig en onderhoudend. Jammer van de vele negatieve commentaren hierboven. Toch was Pablo Trapero was snediger en interessanter in zijn vorige El bonaerense maar als ik de (enkele) commentaren van die film lees zijn ze ook overwegend negatief. Pablo Trapero verdient beter.