Robin Hood: Men in Tights (1993)

Oef!

In navolging van een Naked Gun of Hot Shots krijgt ook Robin Hood een spoof. Het is in ieder geval flauw genoeg, maar grappig is het écht niet. Geen moment. Geen leuke hoofdrolspeler, geen leuke sidekicks: het komisch talent is ver te zoeken, wellicht ook ingegeven door een script zonder geslaagde grappen. Met een speelduur van voorbij het anderhalf uur wordt dan het ook wat langdradig, al denk ik niet dat een kortere speelduur veel had gered. Behalve dan mijn tijd.

1

Weer een erg grappige film van Mel Brooks.

Robin Hood: Men in Tights neemt het genre helemaal niet serieus. Waar we bij Young Frankenstein en Blazing Saddles om de haverklap werden getrakteerd op een overvloed aan one-liners, visuele grappen en een geweldige cast, kan ik dit niet zeggen over deze film.

Cary Elwes is geweldig, net als zijn tegenspeelster. Beiden hebben duidelijk bijzonder veel plezier in hun rol.

Vooral de eerste helft was erg onderhoudend, met goede moppen en een absurd verhaaltje. De tweede helft kakte net teveel in. De jokes worden iets te veel herhaald en je merkt dat de inspiratie precies op was.

Komt niet in de buurt van andere Brooks-klassiekers, maar is een fijn filmpje in het genre.

3*

Redelijke film waarin een Engelsman na een kruistocht terugkeert naar zijn vaderland. Duidelijk gemaakt in de schaduw van het succes van Robin Hood: Prince of Thieves. Het verhaal doet er niet zo heel veel toe en gelukkig is de grap dichtheid behoorlijk hoog (en dan is het ook niet zo erg als er soms wat flauwigheid tussen zit). Deze parodie past perfect in het oeuvre van Mel Brooks.

Grappig: ik ben recentelijk veertig geworden en ik vond de film gisteravond ietsje leuker dan toen ik 'm rond mijn twintigste zag. Nog steeds geen hoogvlieger uiteraard, maar ik kwam er makkelijker doorheen dan de eerste keer.