Un Mundo Menos Peor (2004)

Typisch Latijns-Amerikaans pathetisch gedoe. Bedoeld als tranentrekker met hier en daar een vrolijke noot.

Extreem oppervlakkige personages die geen cliché onbenut laten.

Ja...vroeger waren we bij de communistische partij, droomden we van de revolutie...wilden we de wereld veranderen...

Aldus de lokale bakker. Dat soort gelul. Bouquetreeks-dramatiek ten top. Op den duur zelfs lachwekkend. Slechts leuk om een blik te krijgen van het leven in een Argentijnse badplaats. 1,5*

Film in de Arthouse stijl die niet echt weet te overtuigen.

Het verhaal is te afstandelijk net zoals de karakters waardoor je je niet echt kunt gaan inleven in 1 van de karakters.

De dialogen zijn vooral saai en daarmee weet de film dus ook al niet te overtuigen.

Het is overigens geen slechte film maar hij komt op bepaalde punten (reeds genoemd) gewoon tekort.

Er wordt wel goed geacteerd waardoor de film geen lange zit is en waardoor de film toch nog een voldoende verdiend.

Cijfer: 3

Sentimentele draak die gered wordt door prachtig acteerwerk van Carlos Roffé en Mónica Galán en de frisse bijrollen van de personages Miguel en Mario.

Het drama wordt compleet gemaakt door een zeer aanwezige viool-aanzwengelende soundtrack, en tientallen pauzes waarin het beeld op zwart gaat voor zo'n 10 seconden. Zeer vermoeiend.

Het grootste mankement van de film is dat het junta-argument-sausje wel erg waterig is. Wordt zeer weinig aandacht aangegeven. En dan gooit Agresti ook nog eens de Falkland Oorlog eventjes erin.

Dat het junta-beleid en de Falkland Oorlog trauma's hebben ontwikkeld bij vele Argentijnen is een feit, maar in deze film wordt het niet goed uitgewerkt helaas. 2,5* is wel voldoende. Met het weglaten van de zijlijn van de piloot en zijn zoontje (gespeeld door Agresti's kindermuze Rodrigo Noya) had het wellicht kunnen leiden tot een voldoende.

De één vind het een mooie film de andere weer niet. Ik vind het een erg mooie film, zitten zeer goede scenes in en de muziek is ook prachtig. Voor mij zeker 4 sterren!!

Film over de onverwerkte geschiedenis van de dictatuur in Argentinië en eerlijk gezegd had ik meer verwacht van deze Argentijns-Nederlandse regisseur. De beelden zijn mooi, maar het thema wordt onvoldoende uitgewerkt.

leuk, dramatisch en een tranentopper, deze film mag er wezen. Vond het een mooi einde wat bij een drama wel eens anders is. Deze film blijft voor mijn gevoel hangen.

Thema doet er niet zo toe , wel de ontroering wat in deze film goed tot recht komt .

Mmm ja, leek aardig op een verfilmde stuiverroman waar het niet aan zoetsappigheid ontbrak... Acteerwerk ben ik mee eens al vond ik vooral de oudste dochter er bovenuit springen.. Muziek had ook veel meer uitgehaald kunnen worden. Steeds maar weer datzelfde themadeuntje werkte op den duur ook averechts. Meer kabbelende pianomuziek zo aan de zee had beter geweest

2* voor het acteerwerk, omgeving en impressie van een klein argentijns dorpje aan de kust.