Evilenko (2004)

Ondanks een opnieuw ijzersterke performance van Malcolm McDowell kan ik het niet helpen dat ik Evilenko een saaie en figuurlijk vrij bloedeloze thriller vond. Andrej Romanovitsj Tsjikatilo, verantwoordelijk voor de dood van ruim 50 vrouwen en kinderen, is een vrij interessant onderwerp een film. De filmmakers maken wel gebruik van de situatie, zoals het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, maar halen iedere vorm van spanning weg door de moordenaar direct vanaf het begin te volgen. Wie hij is, is dus direct duidelijk. De moorden zijn vrij gruwelijk, maar de opbouw is erg voorspelbaar en ronduit slecht. Je ziet natuurlijk wel dat de politie niet stilzit, maar de verhoorprocessen hebben bijvoorbeeld geen enkele aanleiding. Evilenko staat gewoon tussen de verdachten. Op den duur krijg je meer mee van het karakter van de hoofdpersoon, maar erg interessant is het niet. Wellicht omdat het aanvoelt omdat het wat mosterd na de maaltijd is. De film is niet bepaald onverdienstelijk. De soundtrack is bijvoorbeeld erg goed. Het is alleen dat het geheel vrij veel weg heeft van een documentaire die wel aardig is om eens een keer gezien te hebben. De bizarre sprongetjes in het plot weten dat gevoel niet te bevorderen.

Minder dan citizen x, maar wel leuk voor een keer.

Heb geen kritiek op de kwaliteit van de film alswel op de vermeende intenties ervan.

In de film worden de neuroses van Evilenko mij iets te opzichtig en te vaak gelinkt aan het communisme, in deze Westerse productie.

Uit frustratie dat de S-U in staat van ontbinding is, zou hij aan het moorden slaan; alsof gelovers in het communisme altijd obsessieve en totalitaire figuren zijn. Ze zouden geen respect voor mensen hebben omdat individuen niet bestaan; een ieder behoort een anonieme schakel te zijn in het collectief.

De feiten wijzen erop dat na het uiteenvallen van de S-U, de criminaliteit in de voormalige Warschaupactlanden explosief is toegenomen door de intrede van het kapitalisme.

Ook de mededeling van de vrouw van evilenko aangaande waarom ze geen kinderen heeft -dat ze wel kinderen heeft omdat 'kinderen van iedereen zijn' en iedereen voor ze dient te zorgen omdat het niet hun fout is dat zij geboren zijn in deze wereld- klinkt mij mooi in de oren. Dit is wel wat anders dan de Westerse perceptie op kinderen, die hier in een individuele 'ellebogenmaatschappij' worden geschopt en geïndoctrineerd worden met de eis van prestatie en productiviteit.

Film begon heel goed.

Mooie filmmuziekook.

4 sterren voor Malcolm McDowell, hij speelt geweldig. maar toch eindscore lager vanwege

de kinderen, die acteerden een stuk minder, idem voor de overige cast.

Op een gegeven moment vond ik het ook wat langdradig worden, en had er meer spanning uitgehaald kunnen worden.

Was ook wel raar dat de film over een echte communist gaat in het voormalige Sovjet-Unie maar gewoon engels spreekt ( idemdito voor de gehele cast trouwens)

De film had beter in die taal ook kunnen worden opgenomen.

goede film houd de spanning vast van begin tot het eind

Heel matig, Jammer. Citizen X is een stuk beter. Dit is de slechtste rol die ik Malcolm McDowell ooit heb zien spelen.

Als weekend afsluiter gisteren deze Evilenko er nog even in en dit moest ik zien aangezien Kind 44 van Tom Rob Smith jarenlang één van mijn favoriete boeken was. Helaas is de verfilming van Espinosa een verschrikkelijke aanfluiting, waarop enkele jaren terug Citizen X met Stephen Rea in beeld kwam en een sterke indruk maakte over de zaak Andrej Tsjikatilo die nooit kon plaatsvinden in Rusland aangezien seriemoordenaars een decadente Westerse ziekte was. Zoals duidelijk mag zijn boeit het onderwerp en moest ik deze film wel zien. Doch een succes werd het geenszins.

Ondanks de uitstekende McDowell in een voor hem maar al te bekende rol, die hij overigens goed neerzet qua gedrag en mimiek, lukt het toch eigenlijk geen moment met deze film die stroef en gekunsteld aanvoelt. Wanneer Timoerovich in beeld komt en het onderzoek begint te lopen, en de gruwelen in beeld worden gebracht, krijgt de film een iets andere dynamiek die niet perse verkeerd is. Sowieso is het beeld van een Rusland in rep en roer met het oude en nieuwe denken lijnrecht tegenover elkaar nog best aardig en toont een land in chaos.

Maar dat zijn hele kleine dingetjes waar de film daarna weer totaal ontspoord en dingen volgen zoals de psychiater die zelf op onderzoek uit gaat of de totaal onzinnige scene waar Evilenko en Timoerovich uit de kleren gaan. Wellicht dat dit onderdeel van de film is, en een poging een zo bevreemdend mogelijk beeld te tonen die ergens het midden houdt tussen psychologische thriller en semi horror. Toch slaat het bij mij nergens aan en vind ik deze film nog slechter dan het al bijzonder matige Child 44 omdat deze te veel afwijkt van het boek. Afijn, snel op naar de volgende wat mij betreft.