Race with the Devil (1975)

Op vakantie met een camper in Texas. Alles verloopt prima, maar tijdens een stop voor de nacht stuiten ze op een satanische sekte die rond een vuur een rituele mensenoffer ten uitvoer brengt. Gevalletje angsten van het post-hippie, post-Manson... tijdperk. Het slachtoffer is een vrouw wiens naaktheid is vervaagd om een lagere PG-beoordeling te krijgen. Tja en dan weet je het eigenlijk al het satanisme en occultisme is teleurstellend licht. De film is verder een 70 minuten durende opbouw van een groep mensen die belegerd wordt naar een climax met autoachtervolging. De cast hoeft niet meer te doen dan een zonnebril te dragen en stoer ratelslangen en duivelaanbidders te verdrijven of schreeuwen, koken, koffie zetten en de camper schoonhouden, afhankelijk van hun geslacht. Vergeleken met die Texaanse gek met zijn kettingzaag waren de satanisten hier maar braaf en zeker niet al te dreigend. Niet heel erg sterk maar ach solide plezier valt er nog wel aan te beleven!

Zoals de synopsis duidelijk maakt, had deze film net zo goed gekeken kunnen worden voor subgenre Religion & Sects/Cults Horror van de lopende horrorchallenge, maar als road movie is hij ook zeker niet onverdienstelijk. Ik dacht niets van regisseur Jack Starrett gezien te hebben, maar dat blijkt niet waar; hij speelde Deputy Sgt. Galt (waar Brian Dennehy zo om schreeuwt) in First Blood (1982). Hoe dan ook, met name van de laatste akte maakt hij zeker iets spannends. Fonda en Oates zijn eveneens prima op dreef.

Degelijke 3,6*

Vermakelijke actiethriller die het griezelgenre vooral in de achtergrond laat zien, maar regisseur Jack Starrett ervaart niettemin moeite om de boel op stoom te krijgen. Zo zijn de figuren die hier rond lopen geen moment intrigerend of sympathiek en duurt het zeker 45 minuten voordat de eerste (voelbare) dreiging om de hoek komt kijken. Op visueel vlak maakt de film ook een gedateerde indruk, dus wacht je als kijker vooral op de actiemomenten en die zijn gelukkig talrijk in het laatste halfuur. Opvallend knap in elkaar gestoken autoachtervolgingen en een boel snelheid zorgen gemakkelijk voor een voldoende, helaas is het verhaal dat daaromheen wordt gebouwd weinig steekhoudend.

Fonda en Oates spelen prima, de vrouwen voelen wat overbodig aan en zijn vooral irritant.

Achtervolgingen met de auto's zijn zeer vermakelijk en goed gefilmd.