Cet Obscur Objet du Désir (1977)

Best fijne film van Luis Buñuel over een oude(re) man die verliefd wordt op de jonge Conchita en daar natuurlijk graag even op wil. Conchita is daar echter niet zo snel klaar voor. En zo begint de ellende voor onze vriend. Vond de film vooral vermakelijk en leuk - de scenes met de emmer en het kuisheidsbroekje zullen niet snel vergeten worden. Erg grappig. Verder moet je niet te veel zoeken achter dit verhaal. Natuurlijk leuk dat-ie met het idee kwam om Conchita door twee verschillende vrouwen te laten spelen.

Aardige film over een man in een trein die zijn medereizigers verteld waarom hij zojuist een emmer water over een vrouw gooide. Een origineel verhaal vol met vele, kleine, interessante puzzelstukjes waarbij echter de uiteindelijke puzzel niet bij iedereen hetzelfde zal zijn. Genoeg bizarre, maar ook wel grappige momenten. Net geen 3.5 sterren, voornamelijk omdat de relatie tussen de man en de vrouw (het aantrekken en afstoten) nogal in herhaling valt.

JM voegt zich bij Brix en team Molina, al is ook Bouqet een bijzonder knappe verschijning. Iets te perfect en te kil naar mijn smaak

Los van die profane strijd, is ook deze laatste film van Buñuel meer dan de moeite.

Ongetwijfeld een meesterwerk, maar ik vond het allemaal wat vermoeiend. Was me bovendien niet eens opgevallen dat het personage Conchita door twee verschillende actrices werd gespeeld. Ik vond de hele film erg geconstrueerd. Zo'n raamvertelling zou nu niet meer kunnen. Maar Fernando Rey vind ik altijd fijn om naar te kijken. En de treinen zijn ook mooi.

Leuke mashup , blijft een van de grootste meesterwerken van de jaren '70 .

Je herkent het handschrift, als in zijn twee geweldige voorgangers, maar ik vind dit toch de minst geslaagde van de drie.

De zwanenzang van Bunuel is zowaar een boekverfilming over de liefde van een oudere man (Fernando Rey natuurlijk, wie anders?) voor een jonge vrouw. Belangrijk is dat we het verhaal uit de mond van de man horen, daardoor is zijn lezing gekleurd natuurlijk. De film heeft meer een klassiek plot dan meestal bij late Bunuels. Toch speelt hij met van alles en nog wat. Conchita wordt gespeeld door twee actrices. Er gebeuren dingen in de film die vervolgens bijna genegeerd worden (een serie linkse aanslagen bijvoorbeeld). Waardige afsluiter van een filmografie vol twists en turns en ook de laatste die in Kino te zien was. Ik heb nu nog een zestal thuis te kijken.

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog iets van Buñuel had gezien en deze Cet Obscur Objet du Désir leek mij wel in de lijn te liggen van Le Charme Discret de la Bourgeoisie en Le Fantôme de la Liberté die ik wel hoog inschat. Hoewel ik deze iets lager inschat dan die 2 anderen, heb ik me hier weer erg mee kunnen amuseren.

Alleen het feit dat het personage van Conchita gespeeld wordt door 2 verschillende actrices is al absurd genoeg om een hele film te kunnen blijven boeien. Ik had links en rechts hierover al gelezen, maar ik was benieuwd hoe dit effectief tot uitwerking ging komen en het is wel degelijk goed gedaan. In het begin van de film dacht ik dat beide actrices een andere persoonlijkheid zouden hebben, maar het blijkt dat beide worden ingezet om Mathieu zowel te verleiden als af te stoten (de kuisheidsbroek is erg grappig, maar eveneens hoe Conchita Mathieu laat toekijken hoe zij de liefde bedrijft met die jonge gast is een geweldige scène). Als ik op voorhand hier niets over had geweten, had ik het waarschijnlijk pas na een tijdje in de mot, want ze lijken toch redelijk op elkaar.

Verder zitten er nog wel enkele leuke absurde momenten in zoals de 2 dames die het varkentje als een baby meedragen, maar het begint natuurlijk erg leuk met Mathieu die een emmer water over Conchita gooit en dan aan zijn medepassagiers over zijn relatie met Conchita vertelt. Het deed me een beetje denken aan Bitter Moon van Polanski waar we ook als een medepassagier worden meegezogen in een verhaal van een nogal bizarre relatie. In ieder geval wist Buñuel me voldoende te boeien met zijn laatste film, maar zeker nog niet de laatste die ik van hem gezien heb.

3.5*