Vera Drake (2004)

'k vond hem wel goed, maar het personage komt wel erg positief in beeld. De hele tijd zo lachen, echt realistisch lijkt me het toch niet. Eenmaal dat ze werd opgepakt, kwam het wel menselijk over.

'k leefde wel mee met het personage en voor de rest boeide de film wel, maar op dvd zou 'k hem niet kopen, daarvoor vond 'k het verhaal niet waw genoeg, maar toch ben 'k blij dat 'k hem eens heb gezien.

Mike Leigh is een regisseur die bij mij hoog aangeschreven staat. Ik heb al diverse erg mooie films van hem gezien. Daarom stelde het begin van deze film me een beetje teleur. Het ging over een gelukkig gezin in de jaren na de oorlog en een vrouw die regelmatig een abortus pleegde bij jonge vrouwen. En het kabbelde maar door. Totdat de wending met de politie kwam. En vanaf dat moment wordt de film een indrukwekkend warm en menselijk drama, dat me heel erg wist aan te grijpen. Dus toch weer een erg mooie film van Mike Leigh gelukkig.

Het begint allemaal iets minder interessant dan andere Mike Leighs. Ietwat fragmentarisch ook. Maar de tijdsgeest is leuk voor het voetlicht gebracht, evenals de verschillende interieurs en het verschil tussen arm en rijk.

Pas vanaf de tweede helft wordt het erg goed. Erg schrijnend om te zien hoe Vera verandert in een oude, zwakke en angstige vrouw. Geweldig geacteerd, ook door alle anderen.

Er zaten wel weer een aantal onafgemaakte personages tussen, zoals wel vaker bij een Mike Leigh. Zoals het meisje dat Sally Hawkins speelde, net als het personage van Ruth Sheen dat niet meer terugkomt. Ook vond ik de dochter, Ethel, té overdreven stil en schuchter. Neigde soms naar over-acten.

Verder weer een heel prima Mike Leigh, genoten van de sfeer.

Kleine 4*

Prachtige film, Britse kwaliteit en als dit soort films jou wel aanspreken mag je deze niet overslaan. Hier krijg je dan geen spijt van. Wel een beetje een conventioneel onderwerp waar soms de emoties nog wel eens hoog over op kunnen lopen.

Imelda Staunton speelt hier de rol van haar leven. Wat ik zo mooi vind aan deze film is het hardnekkige karakter van Vera Drake die, ondanks alle tegenslag en bekrompenheid in haar directe omgeving, gewoon blijft doen wat ze moet doen en trouw blijft aan haar principes. Hoewel ik haar rol als Dolores Umbridge in HP5 erg goed vind is dit natuurlijk haar zogenaamde Magnum Opus.

Heel typische Britse film, die goed en indrukwekkend wordt. Vera Drake is een oudere vrouw met een heel behulpzaam karakter. Ze helpt meisjes door abortussen uit te voeren, maar op een gegeven moment loopt het mis. Vanaf dan wordt de film pas echt goed (daarvoor was het toch redelijk vlak allemaal) met sterk en realistisch acteerwerk van Imelda Staunton. De jaren '50, waarin de film zich afspeelt, zijn overigens sfeervol gefilmd.

Het is al gedurfd om zo'n onderwerp aan te pakken en Mike Leigh brengt het er zeer goed van af. Het speelt zich af in de jaren '50 in Londen. Vera Drake voert illegale abortussen uit in de arbeidersklasse, met alle juridische en medische risico's van dien. In een nevenverhaallijn zien we hoe iemand uit een hogere klasse (Sally Hawkins) beter geholpen wordt.

Imelda Staunton zet een hartverscheurende rol neer. De nevenpersonages zijn ook sterk uitgewerkt, met o.a. Timothy Spall als de echtgenoot. Je krijgt het gevoel dat het over echte mensen gaat die ook een leven hebben buiten wat we te zien krijgen. Voor een komisch-romantische noot zorgt de verloving van de dochter (Alex Kelly).

Het kan tot een debat leiden wie gelijk heeft en wie niet. Politie en justitie voeren gewoon de wet uit; hun kun je dus weinig verwijten. Een gevangenisstraf is wel een zeer zware straf voor iemand die mensen wilde helpen. Als abortus gelegaliseerd is, kan het onder medisch verantwoorde omstandigheden gebeuren.

Een verhaal over het noodlot van het Britse arbeidersmilieu. Een helder, sterk, aangrijpend, ingetogen en deprimerend drama over een vrouw, die puur uit mededogen, maar illegaal, veelal nog jonge vrouwen hielp een einde te maken aan hun ongewenste zwangerschap. Een portret van een vrouw die enkel aan de ander dacht en nooit aan zichzelf. Een aantal scènes vond ik overbodig omdat ze het verhaal nodeloos in de lengte trokken. De cast speelde werkelijk fantastisch.

Geweldige film. Nog wel even opmerken dat ik het opvallend vind dat de meesten vinden dat Vera niet (echt) een misdaad begaat. Dat is natuurlijk wel zo. De primitieve manier waarop ze de vrouwen 'behandelt' met alle risico's van dien maken duidelijk waarom iemand zonder medische achtergrond dat niet zomaar even op eigen houtje kan gaan doen. Goede intenties ten spijt, ze had beter moeten weten. Geweldig geacteerd natuurlijk door Staunton, met name na de arrestatie. Schandalig dat Hilary Swank voor dat gehuilebalk de oscar won ...

Heel goed geacteerd, ook in het tijdsbeeld. Verhaal is natuurlijk wat dun, maar goeie film.

Niet duidelijk wat de film uit 2004 precies wil...want sinds 1967 is abortus in Engeland, Schotland en Wales al wettelijk toegestaan, maar enfin ik vind het wel leuker dan eerst plaats dacht! De film neemt je mee naar de benauwde jaren vijftig toen conservatisme en het dubbele seksuele moraal, bijna vanzelfsprekend waren (ook niet duidelijk waarom er landen zijn die hier aan vast willen houden of juist naar terug verlangen) Het is een tijd waarin vrouwen geen recht hadden op lichamelijke autonomie. Je ontmoet Vera Drake die een hart van goud heeft en altijd voor iedereen klaar staat. Mensen helpen geeft zin aan haar leven en menig vrouw had hulp nodig! Ondanks dat de abortusmethode redelijk gevaarlijk was. Er was weinig keus...tenminste niet voor de werkende klasse! Sterke prestaties van hoofdrolspeler Imelda Staunton (Harry Potters professor Dolores Umbridge) en de rest van de cast. Verder is dit met hoe het eruit ziet op en top Britse degelijkheid en het thema wordt opvallend zakelijk behandeld. Een pluspunt want emotioneel gemekker blijf dus gelukkig lang achterwege.

Ik wist natuurlijk allang dat Staunton goed was, maar ze trekt hier wel alles uit de kast zeg.

Schitterende film. Wat een sublieme fotografie. Indoors is perfect aangekleed zoals jaren '50 in London en de buitenopnamen (in de sneeuw of met valavond) zijn zo mooi gefotografeerd alsof je naar een schilderij kijkt. Het is zo mooi geobserveerd die workers class jaren '50, het personage Vera Drake is zo luchtig getekend en toch zo ontroerend gebracht. Twee scenes zijn zo prachtig uitgevoerd : 1) de close up op Vera Drake wanneer de politie in haar huis bij het verlovingsfeest aankomt en ze beseft dat haar gelukkig gezinsleven voorbij is. 2) als Vera Drake op borgtocht vrij is, zit samen met haar familie aan kerstdiner, de stemming is natuurlijk neerslachtig en ze verdelen stilzwijgend chocolade. De gezinsleden met begrip nemen een chocolaatje, anderen die Drake veroordelen niet. Maar de aanstaande man van de dochter neemt het woord en zegt : beste Kerst ooit en neemt nadrukkelijk chocola. Prachtig !

Maar de film is niet zonder mankementen. Het personage van Sally Hawkins laten vallen in het midden van de film geeft aan dat het slechts een pion was in het plot (rijken geraken er wel mee weg), personage van vrouw van broer is ongeloofwaardig (wat is haar reden dat ze Vera niet aardig vindt en hoe zijn die man en vrouw kunnen verliefd worden ?). Maar het eindbeeld maakt alles goed : aan de eettafel zwijgend eten, het gezin is gebroken, wonden zijn geslagen, het leven is vanaf nu doods.

Vera Drake zet een zekere naïviteit en goede bedoelingen diametraal tegenover het rechtssysteem. Daarenboven woedt er een klassenstrijd achter de schermen. Dat Mike Leigh boven uitsteekt in de Britse cinema als chroniqueur van de kleine menselijke drama's weet ik al sinds Naked (sommigen nog vroeger met High Hopes) en zijn sympathie gaat uit naar Vera (dankzij een formidabele levensvreugde van Imelda Staunton) maar toch is hij ook genuanceerd door een sereen en begripvol politie onderzoek te tonen. Ik weet niet of Ken Loach dat ook had gekund.