Lentelied (1936)

Een ontblote knie van Ank van der Moer was voldoende om de film een paar centimeter in te korten (zie bovenstaande still).

Rolf, de hond, was eigendom van de acteur Johan Schilthuizen. Johan Schilthuizen overleed kort voor de première van de film.

bron: http://www.geocities.com/Holly...

Vergelijk dit eens met het plaatje van Malle Gevallen (1934).

Selectieve preutsheid ?

Kniesoren zijn het! Al kijkt ze bij het ontbloten van haar knie (censuur) wel heel verleidelijk.

Echt niet om aan te zien, ondanks al de buitenopnamen.

Door de zeer slechte beeld en geluidskwaliteit is de film eigenlijk niet te volgen.

De film was wel leuk. Het was zeker geen meesterwerk, maar ook lang niet de slechtste film van de Nederlandse cinema uit de jaren '30. Een aantal leuke gezichten en eindelijk eens geen oubollige nummers van revuesterren. De film, waarin niet alleen de lente, maar ook de goedkeuring van overspel wordt goedgekeurd, is het eerste teken dat censuur geen grote rol zou spelen in de Nederlandse film (op die ontblote knie na).

Nouja, het lijkt me vrij duidelijk dat alles mag en kan in de Nederlandse film. Het is wel grappig dat hier de Flodder reeks voor alle leeftijden is en je 'm in de VS officieel pas vanaf je 18e mag zien.

Als je eens wist wat er in andere landen al gebeurde in de filmindustrie in de jaren dertig ... (de nog beschaafd betitelde 'blootfilms'). Bovendien heeft men het hier wat dat betreft allemaal afgekeken van het buitenland, want wat naakt (en later seks) in film betreft waren we nog vrij laat, om over geweld nog maar te zwijgen.

Dat is meer te wijten aan het feit dat de Nederlandse filmindustrie tot de jaren '70 gewoon niks voorstelde. Gemiddeld 3 films per jaar, met slechts een paar uitschieters. Men ging enkel naar de bios om hun favoriete revue- en cabaretsterren te zien. In Nederland had je dan ook niet echt 'filmsterren', er is volgens mij geen enkele hoofdrolspeler uit de jaren '30-60 die meer dan 5 films op z'n naam heeft staan. Film had toen gewoon een andere functie, al dat geëxperimenteer kwam pas later (ik zei volgens mij ook in m'n eerste bericht dat het een eerste teken is )

Weet niet of dat zo eenvoudig te stellen is, maar je doet (deed) het voorkomen alsof de Nederlandse film zo vrij is qua opvattingen betreffende seksualiteit, terwijl we er juist relatief laat mee waren en steeds een stapje achter liepen. Dat het iets typisch Nederlands is zoals velen beweren is dan ook pertinent onjuist. Verder lag het productievolume in de jaren voor de oorlog vrij hoog, toen na de oorlog de hele industrie (en het land) op zijn gat lag, heeft het inderdaad tot ongeveer 1970 geduurd voor er weer een regelmatige stroom aan films ontstond. Een sterrencultuur hebben we nooit gehad, een enkele uitschieter daargelaten. Niemand rent hier naar de bioscoop voor een bepaald persoon.