Kings Go Forth (1958)

Fantastische film met even fantastische acteurs. Tony Curtis, Frank Sinatra en Natalie Wood maken de film een echte topper. Geen echte actie in deze film, het draait echt om het verhaald.

ze zouden een film als deze eens op de NLtv moeten uitzenden.****

wat een fantastische film

snap niet dat deze maar zo weinig stemmen heeft

waarom is deze film nie bekend?:S

Interessant en boeiend oorlogsdrama, met uitstekende hoofdrollen en een goede structuur. Jammer dat het filmisch allemaal weinig dramatisch is, waardoor er toch enige afstand blijft tussen de kijker en de personages.

Dat weet ik niet. De film is iig heel erg mooi, met goede acteurs.

Prachtige film!

4.0*

Jammer dat deze in zwartwit was, mooie opnamen van het landschap gaan hierdoor wel wat verloren. Mooi liefdesdrama waarbij de oorlog een bijzaak is. Wat een schoonheid is die Natalie Wood toch. Goed spel van alle drie. Het eerste kwartier is wat aan de trage kant maar daarna krijg je een prachtige boeiende film voorgeschoteld.

Best een intense oorlog's film. Vooral de drie acteurs waarbij een prachtzanger Sinatra, de schone vrouw Nathalie Wood en een komische acteur Curtis die het erg goed doen. Mooie, redelijk onbekende film krijgt van mij een 4,0.

Frank Sinatra beslist in één van zijn betere prestaties op het witte doek en ook Tony Curtis is uitstekend in een op zijn lijf geschreven rol in dit romantisch drama met WO II als decor.

Het verhaal is vrij eenvoudig en geloofwaardig, goed opgebouwd met precies getimede scènes, goede dialogen, knap camerawerk, ook de oorlogscènes, ingetoomde sentimentaliteit maar best verantwoord emotioneel.

Goede film die betere score verdient.

Sterk verschoten hoe goed deze film was. En je beseft ook ineens hoe het beeld van de zwarten was in die periode. Wie zou er nu iets op tegen hebben om met Natalie Wood te trouwen ? Terwijl dat toen blijkbaar niet zo evident was... Frank Sinatra speelt volgens mij een van zijn beste rollen.

Uitstekende film waarin twee Amerikaanse soldaten verliefd worden op hetzelfde meisje. Een liefdesdrama dat zich afspeelt in het zuiden van Frankrijk ten tijde van de tweede wereldoorlog. Een goed opgebouwd en onderhoudend verhaal dat ook duidelijk een produkt van zijn tijd is en daardoor ook interessant. De personages zijn voldoende uitgediept en het acteerwerk is uitstekend.

Een melodramatische romantische oorlogssoap onder het mom dat er zaken in het leven gebeuren waar je nauwelijks sturing over hebt. Het verhaal over een driehoeksverhouding, met racisme als subplot, was helaas te voorspelbaar en miste de benodigde spanning en overtuiging. Ook de cast vond ik niet trefzeker.

Mooi verhaal over 2 mensen die elkaar ontmoeten en elkaar leuk vinden, totdat het meisje een geheim heeft en ze weet niet hoe hij erop zal reageren. Een trage film maar het verhaal is goed.

Tijdens de oorlog richten twee soldaten ( Frank Sinatra & Tony Curtis ) zich op hetzelfde meisje (Natalie Wood). Omtrent de oorlog zelf wordt er bijzonder weinig aandacht gestoken; de focus ligt in de verhouding van de drie personages en zorgt voor een geslaagd drama. Opvallend is dat elk fragment gebeurt in kraaknet leger-pak...

Om het verhaal kort samen te vatten : eenmaal beland in the friend zone kom je er nooit meer uit .

In het plot staat dat de vader van Monique zwart was dus dan is het geen spoiler maar dat is dan de hoofdzaak van het verhaal.
Voor mij was dat destijds (2009) juist het sterkste van de film. Daarna diverse pogingen ondernomen maar is het nooit echt gelukt om hem nog eens van begin tot eind weer te zien want de verrassing is eraf. Ach ja het gros van alle films is ook gewoon 1 keer zien en klaar, daar niet van.
Er een ouderwetse oorlogsfilm in te zien is al een misvatting, wat toen wel de reden was. Al is met de cast op zich niets mis. Maar het is gewoon een romantische drama. Oorlog is wel een handige manier om van lastige mensen...af te komen, dat wel. Niet bepaald de beste rol van Sinatra maar ook niet slecht maar de rollen met Curtis omgedraaid had beslist zijn imago, als zanger/filmster geen goed gedaan.
Lang is het meer een Sinatra/Wood film. Sinatra speelt een al ervaren soldaat maar van eenvoudige komaf en Curtis een groentje, die gestudeerd is en met een rijke pa. Ze mogen elkaar niet maar omdat Curtis een moedige soldaat is, worden ze steeds meer vrienden. Sinatra ontmoet Wood, een Amerikaanse, in Zuid-Frankrijk tijdens WO2 en accepteert dat haar ouders een gemengd huwelijk hebben. De vader is al overleden en de moeder vertelt het verhaal. Als Sinatra en Wood in jazzclub zijn waar Curtis speelt, pikt Curtis Wood van Sinatra af. Hij wil zelfs met haar trouwen, maar vanwege haar komaf ziet hij er toch maar vanaf. Aan het eind wordt Curtis gedood, Sinatra gehandicapt zoekt Wood weer op.

Dat film zoals bij IMDb staat te fifties uit ziet daar valt mee te leven. Sinatra is 7 jaar ouder dan Leora Dana, de moeder. Curtis speelt wel vaker jazzmuzikant maar speelde in werkelijk alleen fluit. Dat film in zwart wit is geschoten is wel te begrijpen net als dat het een bescheiden succes was. Waarom dit persé in WO 2 moet afspelen is me niet duidelijk. De film is een flashback verteld door Sinatra.
Ik heb het eind gehaald maar wel met een zucht. 3.0