Millions (2004)

Sommige mensen snap ik echt niet (maar dan ook ECHT niet).

iemand die over een film zegt:

-erg goed

-sterk verhaal

-prachtige scene's

-behalve dat de film ergens saai wordt is hij verder prima

-goed verzorgt (wat een spelling trouwens)

-acteer werk ook goed

en er dan nog bewust '1.0*' achteraan zet...

Zeer slap verhaal, terwijl ik er juist veel van had verwacht. Belabberd uitgewerkt, en zeker die heiligen werden op den duur onwijs irritant, Boyle sloeg hiermee de plank totaal mis. Ook de soundtrack is volledig debiel; het ene moment geweldige nummers van Muse, en het andere moment de meest walgelijke elektronische muziek? Ook de totaal onlogische keuzes van de personages maakt deze film tot een lange zit.

2 *

jongejonge wat een langdradige cliché film

Zeker niet Boyles beste, maar wel een erg bijzondere kinderfilm - overigens een film die ik niet was gaan zien als Boyle het niet geregisseerd had. Wederom prachtig camerawerk en goed spel van de hoofdrolspelers. Het verhaal is apart en afwijkend van kinderfilms met een dergelijk thema, maar wil teveel thema's over één verhaal uitsmeren en komt daarom af en toe wat druk over.

3,5*

Waar-de-loos

Kapot verveeld tijdens deze film. De hele stijl van de film sprak mij niet aan. Het verhaal was saai. Die heilige geesten telkens in beeld vond ik niks. Verder vond ik dat kleine ventje, James Nesbitt, echt drie keer niks. Houterig acteerwerk en irritante personage. Ook het einde was zeer slap.
En waarom hadden de bankrovers oud geld gestolen?

IMDB: 7.1
Moviemeter: 2.82 ---> 5.6

Best groot verschil.

James Nesbitt is de vader.

8e Boyle alweer.

Nog steeds stelt Boyle me niet teleur. Nu is dit een van zijn mindere films, maar nog steeds een zeer vermakelijke jeugdfilm. Het acteerwerk is niet geheel geloofwaardig, maar toch vond ik dat die kinderen een leuke prestatie neerzetten. Het bijbelse element stoorde me eigenlijk niet zo heel erg, ik vond het wel mooi hoe een kind helemaal in een denkbeeldige wereld kan zittten. Visueel uiteraard weer een prachtig werkje. Het einde met de moeder is zelfs best ontroerend.

3,5*.

Jeugdsprookje en volslagen ongeloofwaardig verhaal. Wel mooi vormgegeven en ook prima geacteerd. Maar wat me het meest tegenstaat in deze film is de sfeer. Dat moralistische gedoe. Waarschijnlijk bedoeld als een geforceerde kerstkraker.

De film begint erg veelbelovend en visueel erg leuk gedaan. Jammer dat de rest iets minder is, maar zeker ook nog de moeite.

'k vond het wel een origineel verhaal, al was het wel nogal moraliserend. De film is geschikt voor jong en oud. De cast kon me ook wel bekoren, vooral dat schattige jongetje.

'k vond hem wel eens de moeite om gezien te hebben.

Ik verwacht dat de doelgroep van deze film kinderen is geweest (vanaf een jaar op 6). Daar is de plank volledig misgeslagen. o.a. Geweld, drugs, bloot (al kan ik daar opzicht nog wel mee leven), inbraak hiermee doel ik met name op het verstoppen op de zolder waar kinderen bang van kunnen worden. Mijn zoon is 7, maar ik ben blij dat ik deze film eerst alleen heb gekeken. Persoonlijk vind ik hem nog te jong voor deze film. Het verhaal is ook al niet al te uniek, het concept doet me erg denken aan Blank Check, een film waar ik mijn zoon wel naar zou laten kijken. Zelf heb ik de film ook met moeite uitgekeken, ik zet niet al te snel een film uit omdat ik altijd graag het einde wil zien, welke overigens ook flink tegenviel.

1.5*, puur voor het acteerwerk, welke nog wel om aan te zien was.

Mijn elfde film van Danny Boyle, een filmmaker die nog nooit een onvoldoende bij me scoorde (meestal 3,5* of hoger zelfs), maar waarvan ik sommige titels wel bewust oversloeg (A Life Less Ordinary), of die niet eens op de radar wisten te belanden. Kennelijk maakte Boyle tussen The Beach en 28 Days Later nog twee films, ik had geen idee. Millions (2004) is er eentje uit die eerste categorie. Toen ik de poster tijden mijn studentenbaantje bij Pathé zag hangen, stond ik redelijk versteld dat dit de nieuwe Danny Boyle was. De synopsis sprak me ook al niet aan.

Op zich onterecht, want waarom zou Boyle geen familiefilm mogen maken? Achteraf wat kortzichtig van me, want van een filmmaker verlangen dat hij altijd hetzelfde soort films blijft maken is behoorlijk restrictief. En Boyle drukt zijn eigen stijl ook op dit hartverwarmende filmpje, dat ik van de lijst Pixar Directors Recommend: Films for Kids Under 13 heb geplukt. Een prima film voor kids tussen de 7-12, maar ook daarna nog best genietbaar. Ik ben ben meer van Boyle's rauwere werk, maar het is niet vervelend om te zien wat hij met zoiets doet.

3,2*