Yau Doh Lung Fu Bong (2004)

Niet leuk en oninspirerend. 2/5

Interessante en fijne regisseur, die Johnny To. Poept films nog net niet met hetzelfde tempo uit als Miike, maar ook To’s productiviteit is op z’n minst indrukwekkend te noemen. En iedere keer (althans de vier films die ik van hem gezien heb) weer van uitstekende kwaliteit.

Zo ook deze, in eerste instantie luchtige aandoende film. Interessante (hoofd)personages met zo hun eigen idealen en visies, die nog al eens haaks op elkaar staan, waardoor ze er een bijzondere vriendschap op na houden. Alles is gegoten in een aandoenlijk, doch vaak subtiele komische noot. Visueel ligt het in het verlengde van PTU (wat mij over het algemeen erg aanspreekt) met enkele fijne shots. De actie bij genrebeschrijving kun je overigens afschrijven, het is eerder een droogkomische misdaadfilm, waarbij het de genrespecifieke elementen verder niet zo nauw neemt.

Erg fijn tussendoortje.

Ongewone sportfilm, buddymovie, komedie, misdaad en actie, met zelfs op een kort moment wat vreemde romantiek. Erg om moeten lachen op veel momenten en ook vaak ontroerd door het lyrische en uitbundige van sommige scenes. Mooie warme kleuren en veel donkere locaties die prachtig belicht worden. De choreografie is weer erg fijn om naar te kijken en wijkt af van andere actiefilms omdat alle gevechten enkel bestaan uit judogrepen. Mede hierdoor is het harde randje er ook af, want ondanks dat sommige personages flink met elkaar in de clinch liggen wordt alles op een vriendelijke en komische manier benaderd. Zelfs als het drietal een plaatselijke gangster berooft of een casino besteelt blijft het verwachte serieuze geweld uit en wordt er een buitengewoon orginele en komische draai aan gegeven.
Muziek is ook erg passend en heeft iets romantisch.
De film is trouwens Opgedragen aan Akira Kurosawa wat vooral duidelijk wordt door de gemoedelijke toon van het geheel en de slot scene.

Weer een topper van To en weer een eindje op weg om alles van hem te gaan zien.

Het stijlvolle van Johnnie To bevalt me prima. Ook hier zijn weer vele mooie shots te bewonderen. Daarnaast weer een vreemde soundtrack, die toch ergens wel klopt. Het ge-judo kan me minder bekoren en zag er toch wel wat debiel uit. Aan de andere kant heeft dit ook wel weer zijn charme en maakt deze film dan inderdaad ook wel weer ergens uniek.

Apart, maar wat mij betreft lang niet To's beste film. Maar nog steeds vermakelijk genoeg.

En alweer een geweldige To.

Had een stijlvol filmpje verwacht, wat ik niet had zien aankomen was de enorme fun-factor van deze film. De guitige soundtrack, de luchtige sfeer, de overdreven (maar nog steeds geloofwaardige) acteerstijl.

En dan een paar scenes die ver boven het gros uitsteken en deze film tot een memorabel iets maken. De scene in de bar met de schuldeisers, het geweldige gevecht en de ballonscene zijn allen prachtig. Hier laat To al echt z'n kunnen zien.

Een heerlijke regisseur, hoop dat hij nog lang filmpjes blijft maken, want Throw Down was de laatste van z'n "recente" films die ik nog moest zien. Een erg leuke verrassing en aanrader voor de fans van To's stijl.

4.0* en een uitgebreide review

Ik vond het al vreemd dat je deze nog niet gezien had. Dacht wel dat ie je zou bevallen

Één van de beste die ik van To gezien heb.

Was lastig te vinden vond ik. Was hem ooit eens eerder tegengekomen, maar dat bleek toen om een Amerikaanse dub te gaan.

Zelf op youtube gekeken. Maar kwaliteit was goed.

Daarvoor apprecieer ik To's visuele kunstjes iets teveel vrees ik

Judo. Mja. To's stijl is dan weer dik in orde. De slow motion in het barretje is gaaf en ik zie bij wijze van spreken de grijns op z'n gezicht tijdens het geldgraaien op straat. Toch wil het niet echt openbloeien. Vrij veel van de pret gaat aan me voorbij, het verhaaltje slaat maar niet erg aan en de typetjes die hier rondlopen zijn veelal inwisselbaar.

Er zit iets in de flow van de film die me niet aanspreekt. Gek genoeg lijkt het na een uurtje wat tot rust te komen, gaat het allemaal wat aangenamer draaien en zit er nog wel wat leuks in het vat. De scène met het ballonnetje is in ieder geval schattig. Erg veel terrein weet het al met al niet meer goed te maken. De punten zijn vooral voor de visuals.

Met een verhaallijn als in deze film, had er naar mijn idee meer uitgehaald kunnen worden. Naar mijn idee bevat de film te weinig actie om de film onder actie te scharen en qua komedie gehalte was het bovenal niet mijn type humor. Ook de personages konden mij niet bekoren. Hier had ik wel meer van verwacht, maar dit is me verre van bevallen.

Een beetje dezelfde problemen als Insignificance. Het ziet er allemaal verzorgd uit, het sfeertje is wel aangenaam, maar het weet zelden te imponeren, en het verhaaltje is te warrig en de personages komen te weinig tot leven om echt te boeien. Ik kon m'n aandacht er maar matig bij houden.

De ballonscène wordt hier vaker genoemd, dat was wat mij betreft het hoogtepunt van de film, voor de rest zijn de beroving in de speelhal, enkele gevechten, en het geld dat over straat dwarrelt wel aardig, maar ik had er iets meer van verwacht. Evengoed nog altijd stijlvoller dan het gros van de films. 3*.

Eens met Black Math. Inmiddels uit op blu ray bij Eureka. Ziet er mooi en verzorgd uit.

3

Mijn eerste To. Begreep maar weinig van het verhaal of van de motieven van hoofdpersonen, maar heb desondanks toch wel kunnen genieten. Er hangt een lekker sfeertje, hoofdrolspelers hebben duidelijk lol en chemie, mooie decors en beelden.