Wake Island (1942)

In December 1941, werd de Amerikaanse militaire basis met een klein garnizoen op Wake Atoll in de Stille Oceaan tegelijk met Pearl Harbor aangevallen door de Japanse Keizerlijke Marine. Deze film, gemaakt in 1942, slechts enkele weken na het conflict of misschien nog zelfs tijdens, vertelt over de heroïsche verdediging van de 449 mariniers en piloten in deze ongelijke strijd die 16 dagen duurde en eindigde op 23 december met de overgave van de Amerikaanse troepen.

Doordat het vlug werd gemaakt zijn ze een beetje in de war over de vraag of het een lollige jongens in het leger, film wilde zijn (flauwe grappen en puppy's) of dat het een serieuzere toon wilde zijn voor de soldaten die daar vochten en levens verloren. Als het dat laatste probeert te zijn, is de film naar mijn mening prima in orde. Helaas zijn er ook die pogingen tot humor want die zijn niet effectief.

De film werd gemaakt net nadat Amerika betrokken raakte bij de Tweede Wereldoorlog. De strijd in deze film wordt dus gezien door een strijdlustige bril en men portretteert elke Amerikaanse soldaat als onbevreesd en Japanners onbetrouwbaar of schietschijven. En oké de twee amfibische aanvallen (die van 11 december 1941 werd afgeslagen) worden wel in de film getoond maar bij de tweede die leidden tot de Japanse verovering, stopte de film om aan te kondigen dat er nog meer heldhaftige strijd zal volgen...

Maar eerlijk gezegd is dit ondanks zijn kreet om strijd en rekrutering, niet eens zo'n vreselijke oorlogsfilm en het is ongeveer net zo gewelddadig als films toen mochten zijn. Tja...er werd ook duidelijk waarom de Japanners wonnen....ze zaaide namelijk verwarring door opeens met tweedekkers te vliegen (stockbeeld-materiaal) Als er trouwens geen stockbeeldmateriaal wordt gebruikt, zijn sommige praktische effecten, met name de explosies, eigenlijk verrassend grootschalig en goed!