Top Secret! (1984)

German teaching tape: Die Sauerkraut ist in mein Lederhosen.
Een film van Jim Abrahams, Jerry Zucker en David Zucker. Dat betekent humor à la Airplane! (1980) en The Naked Gun: From the Files of Police Squad! (1988). Dat betekent dat er films worden geparodieerd. Dat betekent flauwe, scherpe en absurde humor. Dat betekent lekker lachen
Top Secret biedt het inderdaad allemaal. En er is meer. De film valt vooral op door zijn optische humor. Steeds weer speelt de film met het perspectief van de kijker. Een telefoon die in de voorgrond rinkelt wordt niet kleiner als iemand vanuit de achtergrond komt aanlopen en de hoorn oppakt. Het blijft een reusachtig ding. Een oog blijft even groot als de loep die het oog vergroot, wordt weggelegd. Een station verwijdert zich van een trein in plaats van andersom. Is dat leuk? Ja, dat is om te gieren.
Zoals in bijna alle films van de makers, doet het verhaal er niet toe. De film bestaat uit bizarre en hilarische scènes die in een logische volgorde zijn geplaats en zodoende een verhaal opleveren. Je zou midden in de film kunnen vallen zonder enige kennis van het verhaal en toch kunnen gieren van de lach. De scènes staan min of meer op zich zelf.
Schitterend is de scène met Peter Cushing. Opgenomen in één take en achterwaarts afgespeeld. Knap gespeeld van de acteurs en het effect is zeer grappig. Het is een prachtscène, maar niet de leukste. De leukste scène is voor mij een scène met een zingend paard. Die scène heb ik een paar keer afgespeeld en ook na de tigste keer moest ik er weer om lachen.
Top Secret is een heerlijke komedie.

Deze wil inderdaad niet meer, jammer. De laatste tijd zijn een aantal films toch weer in waardering gestegen maar bij deze lukt dat niet. Blijft knap gemaakt daar niet van, het gedeelte rock and roll met strijkorkest blijft grappig. Flauw is voor mij misschien niet het juiste woord maar ondanks stortvloed aan grappen deed de film bij mij toch zo goed als niets meer. 3.0

ongelooflijk grappig om opnieuw en opnieuw te kijken kan er geen genoeg van krijgen

zeker dat met ,die koe met boten aan gewoon geweldig

De humor is best wel flauw, maar Top Secret is wel een stuk beter dan Airplane. Op de gekende manier worden er een hele hop komische momenten op de kijker afgevuurd en uiteraard zitten er een heel aantal slechte tussen. Toch heb ik me hiermee best kunnen vermaken, want er zitten wel een aantal erg geslaagde momenten tussen. Het begint al erg leuk met de Duitser bovenop de trein die zomaar even de hele brug sloopt en rustig blijft staan, maar ook momentjes zoals de man met de megafoon in het restaurant zijn erg geslaagd. Er zitten natuurlijk een hele hoop grappen tussen waar ik weinig humor in zag, maar over het algemeen heb ik me hiermee kunnen vermaken.

2.5*

Herzien. Blijft erg leuk, vooral door de niet aflatende stroom visuele grappen en grollen. Val Kilmer is perfect in de droogkloterige hoofdrol en lijkt hier wel van elastiek. De film is sterk opgebouwd qua grapdichtheid; de boel komt een beetje langzaam op gang maar wint aan momentum naarmate hij vordert. Het is ook allemaal precies lang genoeg. Meest inventieve scene: de vechtpartij onder water. Briljant gedaan.

Ik heb deze film in 1984 in de bioscoop gezien. Kan me nog herinneren dat ik letterlijk dubbel lag van het lachen. Tussen de bioscoopstoelen in. Toegegeven het was allemaal heel flauw maar dat vond ik destijds geweldig. Nu ruim 40 jaar later de film nog eens gezien maar de film kan de tand des tijds helaas niet doorstaan. Mijn smaak zal ongetwijfeld veranderd zijn maar de film is nu flauwer dan flauw. Als ik toen sterren had mogen uitdelen had ik 4,5* gegeven. Nu kom ik niet verder dan 3,5*.

Een klassieker uit de Abrahams / Zucker stal die ik al heel vaak heb gezien. Vooral in de jaren 80 / 90 met vrienden. Maar ook nu als ik hem zo weer zie na al die jaren, kan ik er toch nog steeds erg om lachen. Er zijn ook zoveel (visuele) grappen in de film gestopt. Dit is misschien wel mijn favoriete film uit de serie.

Gaat wel.

Slapstick, maar soms nog met een satirisch randje dat bij mij in de smaak valt. Zeer grappig is het evenwel niet echt. Het is wel eens tof om een niet al te voor de hand liggende acteur in dergelijke hoofdrol te zien. Val Kilmer is zijn jonge jaren doet het overigens ook wel oké. Niet zo droog als een Leslie Nielsen, maar met wat meer jeugdige charme. Naar goede slapstick-gewoonte duurt ook deze film niet echt lang, dus als tussendoor kan het prima.

2,5

I want a schnauzer with my weinerschnitzel!

Flauw, flauwer, flauwst, en dan heb je het drietal Abrahams, Zucker en Zucker nog. Toch in hun oeuvre wellicht het minste - ik vond de Naked Gun films en Police Squad veel leuker, en Airplane al helemaal. Toch is het erg vermakelijk kijken, en voor de verandering ook best makkelijk dat je niet de hele tijd hoeft op te letten om het verhaal te volgen, want dat is er gewoonweg niet.

Wat me wel opviel is hoe veel parallellen er zijn met 'Allo "Allo - pilot in '82, seizoen in '84. Wie heeft dat van wie gejat, het is me niet meteen duidelijk, maar de Duitsers-in-uniform lijken sprekend en dan komen later Fairfax en Carstairs ook nog langs met hun koe.

Elk shot een grap maar soms zit het in de details. Hieronder een allegaartje van wat er allemaal te genieten valt. De intro met de surfers song als parodie op California girls (het schieten op de surfers - we wish there were all double barron) met tussen de bikini girls plots een oud dametje, de tekst van het Oost Europees volkslied, it’s silly (het adagio van de film natuurlijk), Filmgrappen (close ups, voorgrond, miniaturen), parodieën op films (vooral die grap op The great escape met de moto over de prikkeldraad). De grap van die scene dat achterste te voren gaat (in de boekenhandel) moet enorm moeilijk geweest zijn. De introductie van de verzetsbeweging met Deja vu (haven’t i seen you before). En wie snapt er die grap van pac man ? Dat moeten toch allemaal vijftig plussers zijn.