La Haine (1995)

Goed.

Mooi drama. Erg tof geregisseerd ook. Er is werkelijk geen minuut te veel of te weinig naar de film gegaan. Op dat vlak klopt het gewoon. Bovendien is het zwart-wit aangenaam kijken. Het is hier niet gebruikt als gemakkelijk trucje om het allemaal wat grauwer te maken.

Vincent Cassel en z'n kompanen Hubert Koundé en Saïd Taghmaoui acteren verder ook de pannen van het dak. Cassel springt door z'n naam het meest in het oog, maar ik vind bv. die Koundé absoluut niet onder doen. Die geeft ook een klein beetje sympathie mee aan een verder onsympathiek personage. En dat is tegelijkertijd ook een beetje het probleem. Het einde zou een mokerslag moeten zijn, maar ik vind het net iets te potsierlijk. Iets te gemakkelijk ook, zeker dat laatste s(c)hot. Als serieus bedoelde aanklacht tegen een hoop problematieken uit de banlieue kan het mij net niet genoeg beroeren, ook al is de verpakking uitstekend gedaan.

3,5

Een soort Franse tegenhanger van Do the right thing, dacht ik vooraf, maar tijdens het kijken moest ik door de rusteloze camera en de knappe montage eerder aan Cidade de Deus denken. Gelukkig zit er lucht in de film, bijvoorbeeld wanneer je ontdekt dat al dat heftige geruzie tussen de drie vrienden eigenlijk niets anders is dan hun gebruikelijke manier om met elkaar om te gaan, of het moment waarop er plotseling een man uit een WC-cabine tevoorschijn komt om een verhaal te vertellen dat schijnbaar niets te maken heeft met waar de vrienden het over hebben maar waar ze toch min of meer gebiologeerd naar luisteren. Vincent Cassel ziet er uit alsof hij elk moment kan gaan exploderen, maar na verloop van tijd begon ik zelfs voor hèm iets van sympathie te voelen, en de laatste scène kwam toch hard aan. Zeer indrukwekkend, en hoewel inmiddels 28 jaar oud heeft deze film volgens mij nog geen centime aan actualiteit ingeboet.

Subliem. De sleutelzin lijkt wel deze te zijn : 'niet de val maar de landing is belangrijk'. Maar wat wil dit precies zeggen ? Er zijn wel meer raadsels in de film. Waarom vertelt die oude man het verhaal van Monsieur Grunbeck ? Hoe komt die auto in de boksgym terecht zonder dat er een deur is ? La haine vertelt het verhaal van 3 jongeren uit de banlieu (la cité zoals ze zeggen), het is hun POV en het is niet fraai. Hun woongebied is een oorlogszone en de haat komt met volle bakken binnen. Dat voelen we door de eerste beelden (authentieke nieuwsberichten die overgaan in filmbeelden) met de Bob Marley song 'burning and lootin’ op de soundtrack. De titel liegt er niet om. Er is haat voor de politie, haat voor de jongeren, er is haat voor elkaar onderling ... kortom haat regeert in de maatschappij. Maar vooral voelen ze zich alleen (zoals Said zegt : een van ons ? ik ken die niet). De haat is overigens wederzijds : de politie , maatschappij en overheid haten dit ‘tuig’ ook. Kassovitch creëert een sympathie voor de jongeren, ze worden lastig gevallen, uit hun clubhuis (zelfs op een dak) gezet, gearresteerd, mishandeld. Prachtige steadicam shots zoals wanneer de jongeren in het politiebureau komen nadat Said is gearresteerd en plots zien ze (alweer zo’n fantastische circelende camera beweging) wat de bendes hebben uitgespookt in dit politie bureau. Brutale montage en geluidseffecten (die cuts zijn zo scherp), afgemeten compacte beeldcomposities, aftelconstructie naar een onvermijdelijke explosief einde en een leuke knipoog naar Taxi driver. Een magnifieke 'in your face' cinema. Een film die waarschijnlijk Noe in zijn top drie heeft en misschien wel heimelijk wou dat hij dit had gemaakt.

La Haine is een zeer overgewaardeerde film in mijn mening. Ik vond het nergens meeslepend of schokkend. De film is best voorspelbaar, dat komt omdat het niet erg subtiel is. Dat is niet slecht per se maar La Haine is een van die films die de boodschap constant in je gezicht wrijft. Het wordt soms letterlijk in koeienletters voor je gespeld. Daar kan ik me zeer erg aan storen, vooral wanneer het heel "rauw" probeert te zijn. De karakters zijn ook bijna inhoudsloze archetypes van hoe je mensen in die scènes ongeveer voorsteld. Hierdoor voelde ik ook niks voor ze, wat waarschijnlijk de bedoeling is. Het probleem is echter dat de stijl, presentatie en de scènes met "impact" mij niet hadden geraakt. Audiovisueel is de film ook niet heel speciaal, vooral niet wanneer ik La Vie Nouvelle recent heb gezien. De composities waren ook vrijwel basic, er zijn een paar uitzonderingen maar niet meer dan dat. Voordat ik de recensie beëindig wil ik zeggen dat La Haine zeer ongenuanceerd is. Ik had namelijk al een vermoeden wat de film zou gaan proberen. Dat ik teleurgesteld was is zacht uitgedrukt. Kassovitz had beter naar de 'Battle of Algiers' kunnen kijken om te weten hoe je een genuanceerd conflict neerzet.

Deze film is een die ik al heel heel lang op mijn radar had.

Zojuist op 4K van BFI besteld.

Criterion heeft ook een 4K.

Ja je kan niet alles hebben.

BFI vind ik een prachtlabel, wat ze met Watership Down hebben gedaan... geen woorden voor!

La haine (1995) blijft voor mij nog altijd een van de meest explosieve meesterwerken van de jaren negentig !

https://www.youtube.com/watch?v=OfE0o9B3dhI

Ik baal echt dat ik deze film nog steeds niet heb ontvangen. Bericht gestuurd met optie dat ik het product nog steeds wil, maar kan blijkbaar niet meer en krijg een terugboeking van het bedrag (zelfde als met Megalopolis).

Nu ga ik weer verder struinen om hem nog ergens op te pakken, maar wat een baggerzooi, man. Lever het product gewoon en zorg dat je postorders op orde zijn. De store kan hier niks aan doen; zij hebben het gewoon geregeld, maar ik weet niet wat er bij die postorders de laatste jaren gebeurt, maar producten raken zoek/kwijt, eindeloze tussenupdates via apps met onnodige trackinggegevens, maar na maanden nog steeds niks. En in dit geval zag ik via de app maanden geleden dat een order eindelijk een nieuwe bezorgdatum kreeg, maar na die datum nog niks en een week later wordt de datum weer gereset op die oude datum... Waar zijn we mee bezig, jongens? Regel gewoon je ding!

Sorry voor de rant en het heeft niks met de film zelf te maken, maar ik baal gewoon dat ik hem allang binnen had moeten krijgen en i.p.v. een refund wilde ik eigenlijk (net als die keuzeoptie) een nieuw product.

La Haine was nog zo'n film die hoog op mijn herzieningslijstje stond. Het algemene beeld en de sfeer van de film kon ik me nog goed voor de geest halen, maar de details zaten toch redelijk ver.

En achteraf gezien is dat niet zo vreemd, want het verhaal is iets minder belangrijk in deze film. Het is vooral het grauwe en realistische beeld van de banlieues waar deze film om draait en daar is Kassovitz zeker in geslaagd. In de eerste plaats is de keuze voor zwart-wit erg geslaagd en de situaties waar de 3 vrienden telkens in belanden zijn boeiend genoeg voor anderhalf uur. Een aantal momenten steken er toch wel bovenuit, zoals de dj-scène waarbij we over een deel van de stad vliegen of de hilarische scène met het verhaal van de oude man in de toiletten.

Vincent Cassel geldt als één van mijn favoriete Franse acteurs en hier steelt hij ook de show. Zijn personage is allesbehalve een sympathieke kerel en zijn agressieve houding is geweldig om te zien. Zijn kompaan Hubert is dan weer een personage waar je iets meer sympathie voor krijgt door zijn houding. Ook zijn personage wordt prima neergezet door Hubert Koundé en hetzelfde mag gezegd worden van Saïd Taghmaoui.

Prima film, maar er komt geen verhoging en de score van 3.5* blijft staan. Het beeld dat geschetst wordt van de banlieues is zeker en vast geslaagd en er wordt sterk geacteerd, maar ik miste toch dat tikkeltje meer om er een grote topper in te zien.

3.5*