Bleeke Bet (1934)

De regie was in handen van de Duitse regisseur Richard Oswald, om volgens Monopole-film NV 'de eenvoudige reden, dat wij hier ten lande niet (beter gezegd: nog niet) beschikken over technici, die over voldoende ervaring en routine beschikken, om een film van kwaliteit te maken, die een vergelijking kan doorstaan met de producten van landen waar sinds jaren filmindustrieën zijn gevestigd'. Het Jordaanstraatje was nagebouwd in de Cinetone-studio's, de buitenopnamen vonden plaats in Amsterdam en de bollenvelden. Aaf Bouber wordt in de film geen enkele keer Bleeke Bet genoemd, zodat de titel gerust veranderd had kunnen worden. In 1941 werden bij de herkeuring coupures geëist waar het de joodse spelers betrof. In 1961 opnieuw (na PYGMALION) in de bioscoop. Rel rond het vaderschap van de film: Richard Oswald meende o.a. dat Alex Benno assistent was bij de film en geen mederegisseur.

(bron)

Leuke film, misschien even wennen voor moderne menschen, maar ik heb genoten.

Hij duurde iets te lang maar het verhaal was geinig en het was vooral erg ontroerend om herinnert te worden aan hoe de Jordaan vroeger was, zelfs al was het in deze film natuurlijk geromantiseerd.

Door de dramatische beeld en geluidskwaliteit is de film nauwelijks te volgen. Verder zit deze film vol met de meest dramatische slechte smartlappen die ik ooit gehoord heb. Afgrijselijk.

Een boel strenge oordelen, maar slechts één ervan komt hier zichzelf beargumenteren. En aangezien ik zijn beredenering veelal vreemd vind, vraag ik me nog steeds af wat hier nou zo slecht aan was?

Ik vond het juist een zeer vermakelijke film. Oké, er was een overkill aan liedjes, maar dat weggelegd houd je alsnog een mooie film over. De locaties zijn weer geweldig. De Nederlande cinema weet qua decors & buitenopnames veel meer indruk te maken dan de Amerikaanse klassiekers. Het verhaal is niet bepaald Shakespeare-materiaal, maar het moet niet storen.

Ik heb me in ieder geval vermaakt, ik heb niet het gevoel dat ik bijna 2 uur naar de film heb gekeken.

Op zich is het een goed initiatief van het filmmuseum om al die oude Nederlandse films op dvd uit te brengen. Dat is leuk voor al die mensen die er goede herinneringen aan hebben zodat die dan de mogelijkheid hebben om die films weer te zien.

Ik heb de film gezien, meer uit nieuwsgierigheid dan dat ik er een liefhebber van ben. Meer ook een musical dan gewoon een speelfilm. Dat er veel (bekende) liedjes in zaten vond ik geen probleem maar de vertolking ervan vond ik minder. Waarom ze ook allemaal zo hoog moeten zingen begrijp ik niet helemaal. Het is toch geen operette of opera. Verder nogal toneelmatig geacteerd. Flauw eigenlijk ook wel, blijkbaar hadden ze erg veel afgekeurde borden tot hun beschikking. Het enige mooie aan de film waren de beelden van Amsterdam en de bollenvelden.

Bleeke Bet was één van de eerste Nederlandse geluidsfilms, kunst dat veel acteurs nog niet onder de knie hadden hoe ze de handeling voor de film 'klein' moesten houden. Dat moet je bij het zien van deze vroege films wel in de gaten houden. Het was allemaal proberen en uitvinden. En de jordaanfilm bleek aan te slaan. En dat ze allemaal zo hoog en operette-achtig zingen.... tja, de cultuur verandert gewoon, toen was dat algemeen geaccepteerd. Blijft natuurljk de vraag of zo'n film als Bleeke Bet het ook nu nog volhoudt. Wat mij betreft........ nee. Je moet m echt met een soort historisch oog bekijken, in dat opzicht vertegenwoordigt de film een zekere waarde. Maar de amusementswaarde is tamelijk versleten.

Staat gewoon op You tube.

Bleeke Bet - YouTube - m.youtube.com

Een Nederlandse speelfilm uit 1934. Dat is de tijd van Laurel & Hardy. Ik wist niet eens dat er zo oude Nederlandse speelfilms waren. De film heeft vooral nostalgische waarde omdat je goed te zien krijgt hoe Amsterdam en omgeving er in die tijd echt uitzagen. Het geeft een realistisch beeld in wat voor tijd mijn (overleden) opa's en oma's hebben geleefd. En dat is een tijd die in niets meer lijkt op de huidige tijd. Als film en verhaal is het minder interessant. Het is, zoals alle films uit die tijd, vooral een verfilmde toneeluitvoering door een amateuristisch dorpstoneelschap. Althans daar lijkt het nog het meeste op. Voordeel is dan wel dat iedereen zo duidelijk mogelijk praat. En dat was wel hard nodig ook met de microfoons van die tijd. Want zelfs nu is ook nog steeds niet alles te verstaan.