Revenge (1990)

Deze had ik destijds (jaren 90) op video-tape, in de tijd dat dolby surround in kwam. En deze staat voor mij nog altijd strak voor die periode, de beginscène met de straaljager die door de huiskamer vliegt was erg imponerend voor mij. Naast beeld is mijn passie namelijk altijd al geluid geweest en ben jaren op zoek geweest naar apparatuur dat het geluid dat ik voor ogen had ook daadwerkelijk uit een combi versterker speakermerk kon persen. Dat is voor mij nu al jaren vertegenwoordigd in NAD versterkers en Chario speakers.

Nog altijd een lach bij die beginscène, denkende aan die beginperiode en de periode waarin mij het meest thuis voel wat betreft films, de jaren 90. Daarnaast zijn de gebroeders Scott altijd al een safehaven voor mij geweest wat films betreft, de één wat beter dan de ander, maar altijd een degelijk product voor mij. Deze prent is qua verhaal geen hoogvlieger, maar ik vind de uitwerking wel heerlijk. De soundtrack zit er op momenten gewoon heerlijk bovenop, de cast was een aardige te noemen voor die tijd.

Het verhaal over het zevende gebod uit de tien geboden, pleeg geen overspel. Wraak zal zoet zijn en deze film stelt dat aan de kaak. Goede vriendschap overleefd overspel niet, een harde leer zal een gevolg zijn. Costner en Stowe als publiekstrekkers, de twee waren erg in trek destijds. Quinn zette wederom een heerlijke rol neer.

Een ouderwets verhaal, heerlijk om weer eens te zien. Zeker met het oog op de periode dat surround een echte meerwaarde vormde die beeld en geluid binnen de huiskamer film kijken op een hoger platvorm heeft gezet. Een stukje nostalgie voor mij, deze prent blijft daarom toch een speciaal plekje hebben in mijn hartje. Mijn 3,5** blijven staan.

Beetje saai.

Apart om te lezen dat best veel mensen dit scenario wouden verfilmen in Hollywood. Het grootste probleem van de film is eigenlijk het scenario. De eerste 40 minuten gaan voornamelijk op aan het liefdes verhaaltje, met wat steamy seks scenes. Dat deel is ook al wat saai maar de chemie geloofde je wel. Daarna wil je eigenlijk dat de film in full revenge mode gaat maar het blijft te veel kabbelen zonder dat het een adrenaline boost aan actie krijgt. Scott wil hier en daar visueel nog wel iets aardigs doen maar het is te weinig. De flow is gewoon niet daar. Terecht dat dit Scott zijn meest vergeten film is.

2 sterren.

Best wel een redelijke film, voornamelijk door de mooie beelden van de Mexicaanse plaatsen en omgeving. Want qua misdaad vond ik het tegenvallen. Costner en Quinn doen het prima, maar het verhaal komt niet echt van de grond, zeker niet in de eerste helft van de film. Ook de afloop rondom Tibey en zijn companen is verder niet uitgewerkt, wat jammer is voor een film die Revenge heet. Maar daardoor kun je ook de vraag stellen: wie heeft er nu eigenlijk wraak genomen op wie?

Een gevechtspiloot neemt ontslag om te kunnen tennissen met een gangsterbaas in Mexico. Zelfs voor mij klinkt dit vergezocht (en ik heb alle 3 films van de FC kampioenen moeiteloos geslikt) en we zijn nog maar aan het begin. Hoe de personages elkaar zouden kunnen leren kennen laat staan vrienden worden is mij een raadsel. Dat de tandem Costner-Stowe fotogeniek is, kan dan weer als evident worden aangenomen. Scott kwam van de reclame clips industrie en dat zullen we hier geweten hebben. Een soft belichting waardoor we poster beelden (exotische locaties, ondergaande zon, knusse haardvuur) - die zelfs zo op de cover van knuffelrock kunnen - voorgeschoteld krijgen alsof het gaat om een lingerie reclame. Ergens moet het gaan over loyaliteit, over vriendschap, over passie en destructie maar dat ergens zit zo diep verborgen in de film dat we uitkomen op nergens. Deze thematiek is toch stukken beter verteld in Hill's Extreme prejudice bv. Revenge voelt een beetje zoals een dag als vandaag eind oktober met 23° graden. Zeer aangenaam om te verduren maar ook ongeloof dat dit kan en uiteindelijk snel uitgedoofd wegens het korte daglicht.

Een goede maffia film,had er helemaal niets van verwacht.ondanks de lange speelduur bleef de film boeiend.de kop van anthony quinn als maffia baas is meesterlijk.

Eerste uur is een dunne A- film ,maar het tweede deel zakt weg naa B-C niveau. Je ziet van mijlen ver aankomen hoe het verhaal zich ontwikkelt. Een army man , Cochran, die volop in gevaarlijkke situaties is geweest, alert daardoor, n..kt gewoon de vrouw van een maffia baas, wandelen op strand , zijn in de openbaarheid, terwijl er wel elke tien meter een zware jongen is, in dienst van Tibey. Je moet niet met logica aankomen met films maar soms slaat het wel erg door. Stupide. Ook verdient de film een prijs voor saaiheid. Het hele verhaal verdiende een verrassende twist...maar nee. Na een kwartier weet je het verhaal wel.

Deel 2 is belabberd en ondermaats.

Een pluspunt. waardoor ik bleef kijken; Anthoney Quinn die met gemak een geloofwaardige Tibey neer zet Ook zijn gezichtsuitdrukkingen spreken boekdelen. Zulke acteurs heb je niet meer. Robotten als Craig, Brosnan , Reaves, Gossling , Neesom, ja ook Costner, en nog 20 anderen ... ""Tekstoplezers, geen acteurs..

Wat was zijn wraak dan ??? Eerder andersom.

De film ruim 20 jaar geleden gezien en weet er weinig meer van. Het zou kunnen.

Herzien: De director's cut blu-ray deze keer, halfje erbij.

Met deze Revenge aan de slag die ik tegenkwam bij de kringloop en vanwege de bekende titel en cast niet kon laten liggen. Dat dit geen topper was had ik inmiddels vernomen maar helaas was het geheel nog magerder dan gehoopt.

Om te beginnen met het verhaal dat verrassend begint, misschien ook wel niet voor Tony Scott begrippen, met een 'hotshot' piloot in een Tomcat en wat is dat toch een waanzinnig toestel en wat ben ik met veel plezier bezig met een 1/48 Italieri Jolly Rogers model maar dat terzijde. Toch loopt het al snel spaak bij de link tussen Cochran en Tibby, misschien dat ik iets gemist heb maar de reden van elkaar kennen ontgaat me volledig laat staan waarom iemand als Cochran dan nog eens vrijwillig iemand als Tibby opzoekt, nog niet te spreken over de problemen waar hij zich in begeeft met Miryea wat begrijpelijk is aangezien Stowe ontzettend lekker is. De chemie tussen het stel is in die zin best oké.

Maar verder gebeurt er wel erg weinig dat eerste uur waar vooral het stel veelvuldig in beeld is en kan het eerste uur toch niet anders omschreven worden als saai en nietszeggend. Gelukkig lijkt er iets van beterschap aan te breken wanneer het stel betrapt wordt en de sfeer en muziek een stuk grimmiger worden en de film op een thriller noir afstevent. Toch schiet het daarna nog steeds niet echt op qua tempo en gebeurtenissen, en zijn er slechts enkele sterke momenten qua broeierige sfeer en noemenswaardig qua gebeurtenissen. Uiteraard is Scott goed in het schieten van mooie plaatjes, iets dat we dan ook veelvuldig zien, maar als geheel is Revenge toch wel erg matig en kan ik er geen voldoende voor geven.

Een fikse misser binnen het soms indrukwekkende oeuvre van regisseur Tony Scott, eentje die onherkenbaar saai uitpakt voor zijn doen. Op visueel vlak wordt er knap gebruik gemaakt van lichtinval en kleurgebruik, daarnaast brengt Scott op geduldige wijze de mooie natuurlandschappen in beeld. Ik neem alleen aan dat een film die Revenge heet nu niet bepaald de meeste kracht moet halen uit een mooie achtergrond. Kevin Costner en Madeleine Stowe spelen oersaaie personages en de vormgeving van Anthony Quinn is dermate beperkt dat ook hij amper wat kan uitstralen. Het eerste uur includeert een grote hoeveelheid aan oninteressant geblaat en personages die fratsen uithalen waar mijn wenkbrauwen van fronsen, dus wanneer de boel escaleert had ik dan ook een voornaamste gevoel van "wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten". Ik raakte als kijker geregeld gefrustreerd van het ongekend trage tempo en de idioterie van Costners personage, waardoor de tragische slotfase geen enkele indruk op me achterliet.

Visueel heel mooi met onwerkelijke kleuren die de film iets dromerigs geven, kenmerkend voor Tony Scotts videoclip stijl, die je bvb ook in Top Gun en Beverly Hills Cop II terugvindt. De affaire van Cochran met de vrouw van een invloedrijke Mexicaanse vriend, door Anthony Quinn gespeeld, moet hierdoor idyllisch overkomen. Het eerste deel bouwt op met een zwoele romance waarbij Stowe als de bloedhete latina van haar heetste kant laat zien. De tweede helft is het zogenaamde Revenge verhaal... en dat blijft aan de zwakke kant. Vraag me echter niet waarom, maar ik heb altijd wat problemen gehad met deze film... de totstandkoming van de romance, de wat nep overkomende vriendschap tussen Cochran en Tibey, het teleurstellende einde... Inhoudelijk nogal pover, maar visueel een klein meesterwerkje.

2,5* voor de lange versie, 3* voor de Director's Cut.