Cadence (1990)

aardige samenwerking tussen vader en zoon.3 sterren

ondanks dat er weinig gebeurd in de film, bleef ik toch geboeid kijken. Vooral het zingen naar het strafwerk vond ik erg leuk. 3,5 ster

Coole film met een erg aanstekelijk liedje, waarvan ik wel de melodie, maar de tekst niet kan onthouden.

erg mooie film met vader en zoon tegen over elkaar

en de samenwerking dus de gevangen en het liedje zijn

goed

Sterke confrontaties tussen Martin en Charlie Sheen in een boeiend drama.

4*

Zonde van het einde, maar voor de rest was het een boeiende film

3*

Charlie sheeeen (H)

Op de een of andere manier vond ik het een boeiende film om naar te kijken. 3,5*

Prachtig nummer "End of my Journey" gezongen door Harry Stewart (Sweetbread). Hoor je ook onder de aftiteling.

'That's the sound of a man (snap), working on a chain!'

Geen hoge kwaliteit, maar het kijkt lekker weg. Charlie Sheen speelde prima.

3*

Zeker niet slecht, deze Cadence, waar vader en zoon Sheen samen in spelen, terwijl vader de film ook nog eens regisseert.

Ondanks dat het tempo behoorlijk traag is, bleef ik toch van begin tot einde grotendeels geboeid zitten kijken. Vader en zoon Sheen spelen beiden goed en ook de relatie tussen Franklin en zijn zwarte medegevangenen wordt redelijk goed uitgewerkt. De rest van de cast doet het ook naar behoren, waarbij vooral Laurence Fishburne en Michael Beach er in positieve zin bovenuit springen.

Op een gegeven moment komt het nummer Chaingang voorbij, waar de gevangenen dan op een aparte manier op dansen. Dat was wel een leuke onderbreking. Al met al is Cadence wel aardig. Soms goed, soms iets minder, maar goed genoeg voor een voldoende score.

3,0*

Cadence kijkt leuk weg. leuke film, niet memorabel.

Leek me eigenlijk al niks deze film, over het leger en een onwillige soldaat (Charlie Sheen) die in een strafkamp komt en te maken krijgt met een brute sergeant (Martin Sheen). Maar de samenwerking tussen vader en zoon leek me dan wel leuk. Uiteindelijk is ook wel een wat matige film gebleven. Hier en daar zitten er wel wat goede momenten in. Het verhaal zelf is ook wat afgezaagd en kabbelt wat voort met aan het eind nog de climax, die ook niks origineels laat zien.

Het speelt zich af in Duitsland in 1965, ten tijde van de Vietnam-oorlog, maar veel te Amerikaans. (Al is het is opgenomen in Canada. Met die windmolen...ik weet niet of ze dat in Duitsland hebben).

Het deed me soms wat denken aan From here to Eternity en Biloxi blues, al zijn er een heleboel van dit soort films. Het is louter vanwege de Sheens dat ik hem heb gezien. De film begint met dat zijn vader is overleden maar wat Franklin nu precies spijt wordt niet duidelijk.

Martin Sheen komt maar matig naar voren, met zijn gebrabbel. Charlie Sheen daarentegen bewijst wederom dat hij naast leuke rollen, zoals de film aanvankelijk ook begint, ook wel degelijk een goede acteur kan zijn. Een goeie rol zet hij hier weer neer. Het is jammer dat zijn loopbaan, mede door zijn privéleven steeds meer een andere wending heeft gekregen. 3.0