To Catch a Thief (1955)

Herziening van 2,5 j geleden. En het kan verkeren want ik heb genoten van elke minuut terwijl ik hem de eerste keer echt niet kon smaken. De opening is helemaal Hitchcock waarin hij een stukje verhaal vertelt louter met de camera - zie ook zijn verleden in de silent movies want de man was er toen ook al bij. Verder vond ik het verhaal best ok en geloofwaardig binnen het Hitchcock oeuvre van ‘wrong man pleading innocent’. Het was lang niet zo slecht als ik mij dacht te herinneren wel integendeel. Misschien was ik wat beter uitgeslapen deze keer. Grace Kelly schittert in de Edith Head outfits en de screwball met Cary kon me eveneens bekoren. Het moet allemaal met een korrel zout worden genomen natuurlijk. To Catch a Thief heeft weer een heel eigen vibe binnen het Hitchcock oeuvre dat ik aan het (her)zien ben. Prima entertainment. Cary Grant paste goed binnen de visie van Hitchcock en hij heeft dan toch ook enkele keren mogen meedoen. En wat Grace Kelly betreft, is dit alleszins haar pittigste rol van de drie Hitchcocks. Het is fascinerend om haar bezig te zien. Wanneer ze dan op een bepaald moment tegen Cary zegt dat een paleis niets voor haar is maar wel voor royalty kan je moeilijk niet denken aan de toekomst die haar nog te wachten stond.

Score wordt verhoogd.

hitchcock challenge # 39

Prachtige beelden van de Franse Rivièra, die zeker in die tijd indruk zullen hebben gemaakt, maar het verhaal zelf heeft vervolgens gewoon te weinig inhoud om de volledige anderhalf uur te vullen. Helaas geen sterke komedie en een zwakke thriller.

Na slechts 1 jaar weer bekeken op deze regenachtige dag. Geen straf. Nu heb ik eindelijk die mooie steelbook in handen dus dat was voor mij opnieuw een reden deze film weer te bekijken. En ja Brigitte Aubert kan dit jaar alweer 101 worden.

Film 3,5

Beeld 4K 4,5

Geluid 4,0

Hitchcock neemt je mee naar een kleurrijke versie van de Franse Rivièra. De heldere tinten en het felle licht van de Côte d'Azur komen tot hun recht met VistaVision, de breedbeeldtechniek van Paramount. Tijdens de achtervolgingsscène gebruikte cinematograaf Robert Burks helikoptershots en achtergrondprojectie. Een Romeins viaduct dient als decor.

De intrige volgt het bekende patroon van de dubbele achtervolging. Cary Grant speelt een een voormalige inbreker - snel en lenig als een kat - die z'n onschuld probeert te bewijzen door de echte dader te vatten. Soms toont de camera zijn subjectieve standpunt.

Grace Kelly vertegenwoordigt de beau monde, met juwelen en glamoureuze pakjes van Edith Head. Haar halssnoer wordt fel belicht, terwijl haar gezicht in de schaduw staat. Haar onderkoelde schoonheid vormt een contrast met de speelse gamine Brigitte Auber. John Williams speelt de verzekeringsagent, opnieuw een figuur met gezag, met rechte rug en strenge blik. Het resultaat is een genietbare mix van spanning en romantiek in een zonnige omgeving.

Herzien na vele jaren, maar nog niet overtuigd. Zeker niet slecht, maar binnen het oeuvre van Hitchcok toch wel 'bottom half'. Desalniettemin zit de vaart er goed in en zijn de speelse dialogen vaak grappig. Auber over Kelly: "She looks a lot older up close" (terwijl IRL Auber boijna vijf jaar ouder was dan Kelly)- die hele dialoog inclusief de reacties van Grant was sowieso erg vermakelijk. Over 'kattig' gesproken. De film is sowieso op zijn best in de dialogen, de plot vond ik niet bijster interessant.

Misschien over een tijdje nog een keer proberen en dan niet met de verwachting een suspense te gaan kijken maar een luchtig (en fraai) zomerfilmpje.