Trooper Hook (1957)

Dankzij het acteerwerk van McCrea (vooral hij) en Stanwyck is deze western het aanzien waard.

Veel dialoog, weinig actie en spanning en een (niet altijd even interessant) verhaal met een vleugje John Ford en dan vooral Stagecoach (1939)

Goede bijrollen van de postkoetsdrijver Royal Dano en de jonge cowboy Earl Holliman.

De muziek gezongen door Tex Ritter past goed bij het ritme van de film.

De film begint met een harde scene waarin een groepje Apache wat soldaten op brute wijze vermoorden.

Dit is ook van de weinige actiescènes die erin voorkomen.

Deze western bestaat verder uit veel dialoog die niet altijd boeiend zijn om te volgen.

Maar dat kan ook aan mij liggen omdat veel van die dialogen plaats vinden in een postkoets die er wel heel nep uit ziet . ( let bv. op de hoofdruimte die is wel heel ruim. )

Wat ik wel boeiend vond om te volgen is het verhaal namelijk hoe kan Stanwyck ooit accepteren dat ze een zoon heeft van de vijand, een Apache door wie ze was ontvoerd? Gaande weg de film word duidelijk dat ze niet veel keuze had als ze wilde blijven leven. Joel McCrea is een van de weinige die haar begrijpt omdat hij in een zelfde soort situatie zat in Andersonville een gevangenis van het zuidelijke leger.

Kortom een prima western waarin Joel McCrea en Barbara Stanwyck goed aan elkaar gewaagd zijn.

Prima western met inderdaad prima rollen van boven genoemde cast.

Vond dit een erg fijne western, op een bepaalde manier fijngevoelig met vooral een uitstekende

McCrea, rechtgeaard, tamelijk stoicijns en plichtsgevoelig met een als alsmaar ingewikkeldere

taak om de eens door de indianen ontvoerde Stanwyck en haar Indiaanse zoontje per postkoets

naar haar eigenlijke echtgenoot te begeleiden. Those are the rules of iets in die trant kreeg de gevangengenomen stamleider van de indianen en de vader van het zoontje te horen. Jaja...

Ontsnapt vastberaden om zijn zoontje te bevrijden uit de handen van de blanken.

Met ook een leuke rol van de blonde jonge cowboy als medepassagier. Met het hart op de

goede plek. Tegengesteld een andere, rijke medepassagier, nadrukkelijk overtuigd van de

macht van het geld, zonder benul van eergevoel.

Eenmaal aangekomen bij Stanwyck's echtgenoot blijkt deze, volkomen verrast, weinig ingenomen

met de situatie. Wat uiteindelijk resulteert tot wat meer actie die daarvoor zo goed als afwezig

was. Want de film moet het vooral hebben van het verloop van het verhaal, en de gaandeweg

toenemende interactie tussen McCrea en Stanwyck.

Vond dit een vrij uitzonderlijke western, aangenaam uitgebalanceerd, en die algemeen vooral

aandoenlijk is.