The Day of the Jackal (1973)

Een bijna 50 jaar oude film die menig kaskraker nog steeds doet verbleken, subliem!

Film die ik circa 30 geleden zag, en hoeveel ik er op enkele elementen na weinig meer van wist, maakte het geheel kennelijk toch genoeg indruk.

The Day Of The Jackel gaat met een klap van start, en vervolgd daarna rustig en minutieus met de rekrutering van een Hitman en diens eerste stappen ter voorbereiding. Wennen is de verschijning van Edward Fox, die mij helder voor de geest staat als Brian Horrocks in A Bridge To Far. Een goedlachs en olijk karakter aldaar en iemand die ik niet direct als kille moordenaar zie, maar verdomd nog aan toe, Fox doet het aardig en groeit naar het einde van de film steeds beter in zijn rol.

De film kenmerkt zich vanaf drie kwartier in een minuteus kat en muis spel dus een vindingrijke hitman en een internationale politiemacht die alle contacten en middelen aanspreekt om de huurmoordenaar op te sporen. Een interessante jacht van de een op de andere is het resultaat en boeiend is te zien hoe The Jackel te werk gaat met plannen, backup plannen en improvisatie, en behalve slim en uitgenast ook nog handig is. De spanning en het tempo neemt langzaam toe tot een climax die even plotseling, maar ook een beetje slap aanvoelt, hoe Lebel toch plotseling op het goede moment op de goede plaats opduikt. Het voelt dan ook een beetje aan als een anticlimax.

Desalniettemin is The Day Of The Jackel een uitstekende en boeiende film die een nostalgisch beeld en goede acteerprestaties kent.

Gisteren naar lange tijd deze film nog maar eens gezien. Had deze DVD voor een paar euro's gekocht op een rommelmarkt. (!!!) Blijft toch een sterke film die de tand des tijds meer dan voldoende heeft doorstaan. Met name de opbouw van het verhaal is ijzersterk. Het verhaal wordt rustig maar toch met de nodige vaart uitgerold. Nergens valt de film stil. Terecht dat de film zo hoog staat in allerlei lijstjes. Aanrader en niet alleen voor mensen die in politiek of historie zijn geïnteresseerd.

Er is wel wat op aan te merken. Bv., de 'briljante' detective (ten eerste laat hij bij het weggeroepen worden naar zijn belangrijke taak al pardoes de deur van zijn duivenkooi wagenwijd openstaan): in principe doet hij aanvankelijk niet meer dan het inschakelen van politiediensten in zo'n zeven landen, waarbij de Britten welhaast per toeval stuiten op de 'chacal'. En dan de Franse hoge pief die zich voor z'n hoofd slaat: "Natuurlijk, dat we daar niet aan gedacht hebben!" - m.b.t. het moment van toeslaan van de contract killer, daar zou in de praktijk toch te uit en te na over geprakkiseerd zijn. Ook is het een beetje vreemd dat er op een gegeven moment een foto beschikbaar komt van de killer, maar kennelijk niemand van de politie die te zien heeft gekregen (hij kan op het einde zo door lopen naar de schutterslocatie...

Maar ach, het is zo'n charmante, spannende en lekker opgebouwde thriller verder, dus wat zeur ik.

Skyshowtime gaat van de film/boek een 10-delige serie maken.

Lijkt me uitermate geschikt materiaal.

The Day of the Jackal, naar de geniale roman van "Frederick forsyth".

De film is niet meer zo krachtig als vroeger, maar toch goed geacteerd en spannend.

Geweldige film waarin een terroristische organisatie een huurmoordenaar inhuurt om de Franse president te vermoorden. Vooral sterk opgebouwd waarbij de spanning in de tweede helft langzaam toeneemt. Realistisch in beeld gebracht mede door het fijne locatiewerk. Edward Fox zet hier een blauwdruk neer als een koele, berekenende, professionele huurmoordenaar. Een heerlijke jaren '70 thriller zoals ze niet meer gemaakt worden en die niets aan kracht heeft ingeboet.

Prima film dit,

Het eerste deel concentreert zich voornamelijk op de voorbereiding van de Jackal op de moordaanslag op Charles de Gaulle. Zinnemann neemt uitgebreid de tijd om alles in detail aan de kijker weer te geven. Op zich vind ik het wel interessant om te zien, maar een echte spanningsboog wordt nog niet gecreëerd. Vanaf het moment dat de Jackal op de radar verschijnt van de Franse politie, neemt de spanning wel toe en wordt het erg boeiend om het kat-en-muisspel tussen de politie en de Jackal te volgen. Ook leuk om te zien, is het goede oude detectivewerk dat aan te pas komt i.p.v. alle moderne technieken die tegenwoordig gebruikt worden. Het slot met de moordaanslag wordt erg spannend gebracht. Alleen is het een beetje vreemd dat de Jackal alles minitieus heeft voorbereid, maar m.i. een paar steken laat vallen op het belangrijke moment zelf (geen echt escape plan, geen rekening mee houden dat iemand kan binnenvallen,...).

Erg interessante klopjacht film dat ergens tussen de 3.5* en 4* schommelt, maar ik geef hem het voordeel van de twijfel.

4*

Inmiddels te zien op Sky, geweldige serie

Klassieker met een voortreffelijke opbouw van "killer" Fox die zijn uiteindelijke doel wil bereiken ondertussen in volledig zwaar speurwerk partij gegeven door Lonsdale. Jacobi geeft ook acte de presence. De gentleman achtig aanpak van Fox creëert een vertrokken beeld van hoe zijn personage werkelijk is, top acteerwerk. En ja, als je de franse gewoontes niet kent is een foutje snel gemaakt.. En ja veel beelden van Parijs uit de early 70's.

Author of The Day Of The Jackal Frederick Forsyth has died - Sky News

De rechtse terroristische organisatie OAS is het niet eens met het feit dat hun voormalige favoriete president De Gaulle Algerije onafhankelijkheid heeft verleend. Omdat hun eigen poging om hem te vermoorden mislukt (dit deel van de film is echt gebeurd) en hun organisatie geïnfiltreerd is door de veiligheidsdiensten, besluiten ze een buitenlandse huurmoordenaar in te huren, een biseksuele ascot-fanaat die zichzelf De Jakhals (Edward Fox) noemt.

Natuurlijk had de OAS gewoon 60 jaar kunnen wachten tot hun politieke vleugel de grootste partij van Frankrijk zou worden, terwijl de Gaullisten gereduceerd zouden zijn tot een kleine speler. Toegegeven, 60 jaar is lang wachten, vooral als je zoveel rookt, en dan nog hadden ze Algerije nog niet teruggekregen. Toch: vreemd hoe dingen soms lopen.

De film volgt een format dat destijds behoorlijk populair was, maar dat je tegenwoordig nauwelijks meer ziet: er wordt constant gewisseld tussen de huurmoordenaar die zich op zijn taak voorbereidt en de politie/inlichtingendiensten die hem proberen op te sporen. Dit betekent veel locaties en veel personages. Dit is het soort film waarin we naar het Deense consulaat gaan en de consul ontmoeten, voor slechts één scène over een paspoort dat de huurmoordenaar gebruikte. (Deze film is behoorlijk geobsedeerd door officiële documenten.)

Het goede hieraan is dat het plot in rap tempo doorgaat en er genoeg geweldige locaties in de film zitten. Ik hou vooral van de vieze "havenstad die veel betere tijden heeft gekend"-uitstraling van Genua.

Het nadeel is dat alle personages, behalve De Jakhals, slechts radertjes zijn om het plot vooruit te brengen. Zelfs de hoofdonderzoeker, commissaris Lebel (Michael Lonsdale), kan worden omschreven met slechts "een goede onderzoeker die kalm blijft".

Verder: omdat dit een film uit de vroege jaren 70 is, zijn al deze personages mannen. Er zijn eigenlijk maar twee vrouwen in deze film. Beide zijn knap en beiden kleden zich uit. De een wordt gebruikt als 'honey pot' verleidster, de ander wordt verleid. Gewoon in het hotelbed kruipen van de vrouw die je net in de bar heeft afgewezen, lijkt misschien een manier om haar te versieren die je op TGV-snelheid de dichtstbijzijnde politiecel in krijgt, wat niet slim is als je de meest gezochte man van Frankrijk bent, maar in films uit de jaren 70 werkt dat soort dingen altijd.