It Came from beneath the Sea (1955)

Domme lol, met vermakelijke special effects. 3*

enige goeie aan deze film was de korte speelduur. special effects zullen voor die tijd ook wel niet echt slecht geweest zijn, daarom toch nog anderhalf.

Ja die stop-motion... 't is me wat. Heb me er niet aan gestoord eerlijk gezegd en vond het best sympathiek overkomen. De geluidseffecten waren echter wel ondermaats. Een gigantisch zeemonster dat de oceaan in plonst waarbij je een geluid hoort alsof iemand rustig een voetbadje neemt? Laat me niet lachen... De massahysterie tegen het einde aan werd nog efficiënt in beeld gebracht trouwens. De film is niet echt goed maar heeft zeker z'n charmes. Verder leuk om gezien te hebben maar niet meer dan dat.

ik vond de film ook sympathiek overkomen, de film was eigenlijk gewoonweg één propogandabom met hun elementen zoals " de geëmancipeerde vrouw" en " hun reactie op de gevaren van kernenergie". In elke zin kwam wel kernraket, kernbom......voor en 5 keer werd gezegd "opgepast het monster is radioactief geladen". In de jaren 50 kwam de kernenergie op en de mensen regaeerden daar toen niet positief op.

ik heb me niet verveeld bij deze film, het was duidelijk te zien dat het stop motion was maar zoals halcyon zei "het kwam sympathiek over".

3

Frapant detail dat het script geschreven is in teken van Ray Harryhausen's zeemonster. Het geheel is dus eigenlijk niets meer dan een promotiefilmpje om het technisch kunnen van die tijd in beeld te brengen.

2,5

Saaie film. In vergelijking met de andere science fictionfilms uit de jaren '50 die ik al gezien heb, vond ik deze minder goed (of heb ik er teveel gezien zodat de pret er af is?) Die stop motion vind ik zelfs voor de jaren '50 al erg gedateerd overkomen.

1.5*

inderdaad sympathiek filmpje met een zalig monster(gedateerd maar oh zo lachen)

ook hilarisch de zogenaamde sterke vrouwenrol: dat blijven ze heel de film maar benadrukken en ze akteerd of dat ze op de valium zit (lachen)

Wat lijken heel die horror/sf film titels uit de jaren 50 toch op elkaar. It Came from outher Space enz. heel veel van dit soort titels.

Aardige keuze van kanaal twee om ons dit stukje cult-Sf te laten kijken. Wat ik zo leuk vind aan de cult night is niet zozeer de film zelf, maar wel de commentaar die de film vooraf gaat.

Steeds erg boeiend vertelt door een overenthousiaste Jan Verheyen.

Van z'n eigen werk (volgens mij al even grote rommel als hetgene hij komt te presenteren) ben ik niet zo'n fan, maar de manier waarop hij steeds een homage of ode brengt aan hetzij de regisseur, scenarist en in dit geval de SFX-man.

Altijd met een brede grijns op z'n gezicht, maar nooit kwaad bedoelt.

Bij deze: chapeau Jan

Het filmpje was ook deze week verre van hoogstaand, maar die jaren 50 SF weet me op een of andere manier wel te boeien.

Gedateerd? Zeker en vast, maar nog steeds genietbaar.

De love story vond ik deze keer wat minder: wat zit die kwibus van een Carter bij die twee tortelduiven toch te doen?

2.5* met kansje op verlaging

Ray Harryhausen leverde prima werk af voor It came from beneath the sea. Een reusachtige octopus die met weinig lawaai

de wateren onveilig maakt. Natuurlijk komt het monster gedeeltelijk

ook aan wal. Prachtig hoe ie met zijn meterslange tentakels

slachtoffers maakt. Bootjes, bruggen en gebouwen worden vernietigd.

Deze jaren 50 sci-fi monsterfilm kijkt heerlijk weg en naar mate ik

meer van dit soort werk zie, ga ik ze steeds meer waarderen.

Een dikke 3,5!!!

'Special effects van specialist Ray Harryhausen!' Deze zin springt als eerste in het oog op de DVD-hoes. Niet geheel onterecht.

Het monster ziet er namelijk niet eens zo slecht uit. Leuke en realistische vormgeving. De stop-motion deed hier tevens weinig afbreuk aan. Het enige écht potsierlijke waren de aanrakingen met andere zaken. Schepen, gebouwen, auto's, ze zagen er allemaal ontzettend nep uit. Speelgoed.

Ondanks de vele onzinnige dialogen ("Snow is cold.") wordt er toch geprobeerd wat suspense te creëren. De beginscène was best aardig, waarin de vage vlek op de sonar het angstzweet al vlug deed uitbreken. Enfin, in 1955 althans.

Veel meer valt er niet over te zeggen. Te veel dialoog, matig acteerwerk en een te laag 'Octopus-gehalte'. Hoogtepunt was het terugdrijven van de tentakel met vlammenwerpers. Deed me plots aan 'Ghostbusters' denken.

1,50 (1,75)

Dit filmpje zou op de grote hoop van de zeer matige '50s sci-fi terecht gekomen zijn (die dialogen; dat acteerwerk!) ware het niet dat ene Ray Harryhausen er aan meegewerkt heeft. Ik kan het niet verklaren maar ik ben fan. Liever schokkende stop motion dan gevoeloze, koude CGI.

ik blijf een beetje op mijn honger zitten. Film begint redelijk spannend (toch voor die tijd) met het sonarbeeld enzo, maar valt dan toch een beetje weg om plaats te maken voor hier en daar wat randverhaaltjes. Ook de stop-motion kan me nog steeds niet bekoren. Ik was er nochtans al veelvuldig aan gewend geraakt laatst bij Clash of the Titans (de oorspronkelijke film weliswaar). Desalniettemin een cult nightfilmpje gelijk een ander, en daarom niet meer of niet minder dan een ander. Er zijn ook al tig slechtere 'horror'films gemaakt (in die tijd), dus ik geef deze toch nog een 2.5*

Ach,.......niet slecht en voor de jaren '50 van de vorige eeuw vonden wij het wel gaan. Het is een enigzins gedateerde film, vooral met het monster en de stad is dat duidelijk te zien.

Toch wekte het niet ergernis op. Ook waren helaas veel andere zaken niet echt of leken niet echt, zoals het rijdende geheel aan auto's, de brug en wat ook opviel is dat de mensen gewoon door de straten reden terwijl het gevaar aanwezig was. Kende men in die tijd geen angst is de vraag of was men zo dom dat ze het niet zagen?

Toch een voldoende voor de film en het verhaal.

Jammer dat de effecten zo gedateerd zijn , verder is de film best wel vermakelijk maar toch een slagje minder als titels als Them etc .

De golden gate bridge scene is wel aardig gedaan .

Altijd fijn om zo'n ouderwetse monsterfilm te kijken. Toegegeven, de SE's met stop-motion zijn gedateerd en lachwekkend te noemen. Zeker als je dan ook ziet hoe bordkartonnen gebouwen verpulverd worden. "It came from beneath the sea" leek soms wel rasechte oorlogspropaganda te zijn. Toch leuk dat ze de vrouwenemancipatie erin verwerkt hebben. De paniek die op het einde ontstond zag er wel geloofwaardig uit. En telkens probeer ik eentje in de menigte te ontdekken die al gniffelend en lachend de benen neemt. En ja, hier was er ook weer eentje die het niet kon laten

3*

Dit is een vrij standaard sci-fi-film uit de jaren 50 die wat wat meer waarde kreeg door de speciale effecten van Ray Harryhausen. Die stop-motion-effecten zijn geweldig, alleen heeft de film er ook niet zoveel, in plaats daarvan onderzoeken de personages een aantal vreemde fenomenen waarvan ze pas later beseffen dat ze te wijten zijn aan een gigantische octopus. (vanwege budgetbeperkingen moest Harryhausen het wezen alleen wel zes tentakels geven en niet acht). Daarnaast weet Faith Domergue, een onverwacht stoere, slimme vrouwelijke wetenschapper te spelen en erin slaagt om niet maar wordt gebruikt als de jonkvrouw in nood! Uiteraard komen alle problemen in dit soort jaren vijftig B-monsterfilms door kernproeven waarna er een gigantische wezen(s) ontstaat! Dat is hier ook niet anders! Waarna de personages lopen rond, informatie verzamelen, nieuwslezers rapporteren over de steeds toenemende dreiging, en veel stockbeelden van het leger dat militaire dingen doet! Als Harryhausen en Domergue die zich onderscheidde van de mannelijke cast, er niet waren geweest dan was dit een domweg een vergeetbare film

Vermakelijke film met Ray Harryhausen special effects.