The Mothman Prophecies (2002)

Bovennatuurlijk getint drama over een man die zijn vrouw verliest aan een zeldzame vorm van kanker en in contact treedt met een bovennatuurlijk signaal. Je zou haast denken dat Pellington de makkelijke weg kiest en de overleden vrouw gaat linken met de vreemde gebeurtenissen. Uiteindelijk gaat het een heel andere en meer fascinerende kant op. De sfeer is mysterieus en roept vragen op. Bij momenten eng, maar overheerst nooit door de dramatische impact van het geheel. Ik had deze vroeger in de bioscoop gezien; toen had ik de film een 4* gegeven, nu moet ik toch toegeven dat de indruk iets minder was maar het blijft voor mij wel een goede film.

Point Pleasant heeft heden ten dage een Mothman standbeeld en een Mothman festival en zelfs mothman pannekoeken. Van folklore gesproken.

Mothman Pancake

Meer dan prima mysterie over een maar al te echte ramp, de Silver Bridge instorting, en tevens het Mothman fenomeen zelf, iets dat intrigeert.

Een meer dan prima verhaal wordt in eerste instantie geschetst rond journalist John, in de samenvatting van de film overigens benoemd als zijnde zijn baan opgezegd te hebben, een bewering die niet klopt. Onderweg naar een klus komt John op een plek waar vreemde dingen gebeuren en de sfeer steeds merkwaardiger wordt, zeg maar sinister. Vreemde verschijningen, rare telefoontjes en enge voorspellingen die uitkomen met een te verwachten ramp in het verschiet.

Vooral de best wel sinister uitgespeelde sfeer plus de mix van waargebeurd en fictie doet erg goed. De verschijningen samen met alle andere rare toestanden zoals de telefoontjes worden prima uitgespeeld begeleid door een passende soundtrack van het duo Tomandandy. In plaats van duidelijk wordt het mysterie alleen maar groter en de sfeer ongemakkelijk.

The Mothman Prophecies is een bovennatuurlijke thriller met een buiten gewoon interessant onderwerp waarvan we nog nooit weten of het waar is of een broodje aap. Hij werd bijvoorbeeld ook gespot in Chernobyl en er is een foto van het WTC met een vreemde verschijning. Desondanks boeit TMP meer dan prima, is spannend, zelfs ook ongemakkelijk ondanks Gere die ik meestal als matig acteur ervaar. Linny en Patton doen het daarentegen wel weer goed. Al met al een prima film, en de vraag blijft...is er meer...?

Meer dan fijn mysterie-thriller. De cast doet het meer dan behoorlijk en zat heel de tijd in Klein zn hoofd, ging volledig op in zijn zoektocht naar antwoorden, boeiende rit.

Het blijft heel erg sterk op alle punten. Prachtige regie, mooie kleuren en een soundtrack die de spanning flink opschroeft. De film zuigt je binnen enkele minuten het verhaal in dat een prima script kent. Heerlijk spooky zoals ik ze graag zie. Mijn 4** blijven staan, heerlijk dit prachtig werk.

Hele goede thriller!

Erg sterk acterende hoofdrolspelers; Richard Gere (uitermate geschikt voor dit soort rollen) en Laura Linney (eigenlijk altijd goed en geloofwaardig).

Na een korte inleiding, spanning en mysterie van begin tot eind. De film zorgt er meteen voor dat je er helemaal in zit en er niet meer uitkomt tot de aftiteling.

Het mysterie zorgt er ook voor dat je geen idee hebt welke kant het op gaat, zodat je zelf mee blijft denken naar het verloop en dat is erg prettig in dit genre!

Tevens zet het je constant aan het denken, doordat het verhaal gebaseerd is op de gebeurtenissen in Point Pleasant en naar zeggen in meerdere plaatsen.

Zou er een kern van waarheid in zitten? Eigenlijk maakt het niet uit, want de film is mede daardoor rete spannend!

9-

4,5*

Wel aardig bedacht allemaal, maar verder had ik er weinig mee.

Een film die ik toen der tijd zeker een 4,5-5* had gegeven; ongemeen mysterieus en boeiend. Ik denk er nog wel eens aan hem weer te zien. Gewoon kopen. Mijn ervaring is wel dat maar weinig films de tand des tijds kunnen weerstaan. Maar ik denk niet dat deze sfeervolle film daar gevoelig voor is.

Fallen is ook zo'n tijdloze mysteriefilm.

Naast drama en mystery mag het element thriller zeker niet vergeten worden. Een film met een verhaal dat zomaar bedacht zou kunnen zijn door M. Night Shyamalan. Goed plot, deels gebaseerd op 'ware gebeurtenissen'. Boeiende film die geen minuut verveelde. Goede cast met Gere en Patton aan de top. Mooi sfeertje en een knap gemaakt slot (de film is toch alweer meer dan 20 jaar oud).

Best aardige mysteriefilm met korte horrorelementen. Ik dacht vooraf een wat puurdere horrorfilm te zien, maar regisseur Pellington zoekt het allemaal wat meer op psychologisch vlak. Wat mij betreft de juiste keuze, want het achterliggende idee van deze Mothman had absoluut niet gewerkt. Denk maar aan de schaarse vertoning in het eerste kwartier van de film. Direct wordt daar duidelijk dat slechte CGI aan de orde is, dus de focus verschuiven was een verstandige keuze. Gere en Linney zijn niet bepaald sterke personages, maar de film kent een aangenaam tempo en een best degelijk sfeertje. Ronduit spannend, verbluffend of intelligent is de film nergens, maar voor een keertje zeker niet verkeerd.

Ben er mee bezig , herzien, ben op de helft. Mwahhh...Middenstuk is niet interessant en sleept zich traag voort, . Van 5* naar 3* hahah

Prima film, erg onheilspellend, en dat is voelbaar. Gere - fijne acteur vind ik dat overigens. Vakman - is prima op dreef. De film ademt iets onheilspellends en bovennatuurlijks uit. Muziek is ook prima gekozen. Voor mij een acht.

Mysteries roepen altijd vragen op, daar is dus weinig mysterieus aan.

Voorspelbare quatch.
Als de auto's in de rivier storten, Gere op tijd de brug heeft weten te verlaten en de in het ijskoude water gestorte politieagente uit haar auto weet te redden waarna ze beide door de brandweer uit het water gehaald worden dan weet je dat je vermoeden juist was: een draak van een film, even voorspelbaar als de nederlagen van Ajax. Richard Gere huilt: mijn hond doet het beter. Slaapverwekkende onzin.

Wat is geheugen toch een slechte raadgever. Deze film al minstens 15 jaar niet gezien, maar vandaag draaide ik de DVD weer eens. Ik wist wel dat ik het een erg goede film vond. Was ervan overtuigd dat hij zich afspeelde in de jaren '60, en dat er ontmoetingen met een groep mensen vlakbij de cementfabriek waren, en die Gordon, daar kon ik me weer helemaal niets van herinneren.

Feiten zijn blijkbaar niet zo goed voor mij te herinneren, maar het gevoel dat het een goede film vond bleek feilloos te kloppen.

Overigens is het slecht kunnen herinneren van films een zegen voor elke filmliefhebber. Zo heb je altijd meerdere keren plezier van je favorieten alsof je ze voor het eerst ziet.