¿Quién Puede Matar a un Niño? (1976)

Film die eerder verontrustend is dan griezelig. Wat ik overigens een voordeel vind. Ook best fijn dat er de tijd genomen wordt om de situatie te schetsen. Maar dat de kinderen een motief hebben zoals hier en daar wordt gesuggereerd, gaat er bij mij niet in. Of een ongeboren baby moet ook het nieuws volgen. Het praat de ongepaste intro in elk geval niet goed.

Fijne thriller die natuurlijk het nodige wegheeft van Village of the damned. Het duurt ook net te lang, maar is wel best creepy en de finale is erg sterk.

Ruime 3,5

Zo af en toe kom je dan toch eens een film tegen zodanig dat je een beetje van je melk bent. Echt gruwelijk is het allemaal niet en qua goorheid moet je ook niet al teveel verwachten. Maar je hebt zo'n onaangenaam gevoel de hele tijd. De intro daarentegen is wel redelijk choquerend. En dit omdat het regelrechte beelden zijn die uit onze rijke geschiedenis van de mensheid komen. Beelden die tonen hoe kinderen slachtoffer zijn van gruwelijkheden begaan door ons en de natuur (Concentratiekampen in WWII, hongersnood in Afrika en Oorlogen in Korea en Vietnam). Menig zijn van oordeel dat deze beelden ongepast zijn. Misschien werd het gebruikt om het gedrag van de kinderen op het eiland Almanzora te verklaren. Al bij al, een pareltje van een cultfilm.

4*

Het verhaal is gebaseerd op de roman "El juego de los niños" (The Child's Game) van auteur Juan José Plans. In het boek veranderen de kinderen in moordenaars, nadat ze een vreemd geel stuifmeel hebben aangeraakt. De personages in het boek hebben eveneens andere namen dan in de film. Juan José Plans schreef en regisseerde zelf een radiobewerking van zijn roman. In 1999 werden deze als zes afleveringen uitgebracht.

Het script voor deze film werd in slechts vier dagen geschreven. Ondanks zijn prominente carrière, was dit de tweede en laatste film van regisseur Narciso Ibáñez Serrador na La Residencia. Oplettende kijkers zal het zijn opgevallen dat sommige scènes een hommage aan The Birds van Alfred Hitchcock bevatten. Serrador wilde dat de personages Tom en Evelyn gedurende deze film Engels met elkaar spraken. Dit zou de communicatieproblemen van Evelyn verbeteren, omdat ze helemaal geen Spaans spreekt. Aangezien de producenten bang waren dat het publiek zou worden afgeleid door de ondertiteling, besloten ze richting het einde om de Spaanse taal na te synchroniseren voor de originele versie. Serrador is altijd kritisch gebleven aangaande deze beslissing, omdat het in zijn optiek de sfeer van de film zou schaden. In eerste instantie had hij Anthony Hopkins in gedachten voor de rol van Tom. Hoewel de film zich op een eiland afspeelt, werden alle scènes in de stad Ciruelos gefilmd. Dit ruim 400 kilometer verwijderd van de zee. In het Verenigd Koninkrijk werd de film gelijktijdig onder de titels "Would You Kill a Child?" en "Death is Child's Play" uitgebracht. American International Pictures bracht hem onder de titels "Trapped!" en "Island of the Damned" in Amerika uit. In 2012 werd de matige remake Come Out and Play uitgebracht.

De film valt het beste te omschrijven als een psychologische horror zonder veel bloederige momenten. De intro bevat nieuwsbeelden, die ons laten zien hoe slecht de kinderen werden behandeld. Dit zet de toon voor wat er later in het verhaal gaat gebeuren. De rollen worden omgedraaid, en nu zijn de kinderen aan de beurt om de volwassenen te vermoorden. Het blijft echter een mysterie wat de oorzaak is? Halverwege de rit blijkt dat de kinderen elkaar op een magische wijze hypnotiseren. Dit is voor mij dan ook het grootste struikelblok geweest. Desondanks wordt de spanning geleidelijk opgebouwd, en bevat met name het einde wat verontrustende scènes. Vooral als je het verhaal in de juiste tijdsgeest plaatst. De hoofdpersonages worden geconfronteerd met een groot dilemma, en moeten kiezen tussen hun eigen leven en dat van de kinderen. Deze film diende later als een inspiratiebron voor Children of the Corn. Wellicht dat een zonovergoten eiland niet de meest ideale stemming is voor een creepy horrorfilm, maar anderzijds is dit juist het tegenovergestelde van wat je verwacht. Anno 2023 is het concept lang niet meer origineel, maar voor 1976 was dit een heel ander verhaal.

3,0 *

Een soort Children of the Corn meets Village of the Damned maar dan Spaans. Who Can Kill a Child moet het vooral hebben van de nihilistische en onbehaaglijke sfeer. Van zodra je de plotomschrijving leest weet je wel al ongeveer hoe de vork aan de steel zit maar toch stelt dit niet teleur. De film is ook niet bang om enkele existentiële en morele vragen te stellen waardoor het toch wel even door je hoofd blijft spelen. Soms voelt alles wat te klungelig aan en zijn enkele voice-overs pijnlijk merkbaar. Ook had het voor mij net dat tikkeltje donkerder te gaan maar je moet de film uiteraard bekijken in zijn tijdsgeest.

Degelijk en verontrustend.

3,5*

De film wordt gered door de laatste 20 minuten. Jammer dat de aanloop zo traag verloopt.