The Indian Runner (1991)

Goed gebracht familiedrama. Het verhaal stelt niet zo veel voor maar ik denk dat Penn vooral de nadruk wou leggen op relatie tussen de twee broers en het gegeven 'eigen bloed' laat men ongeacht wat er ook gebeurd moeilijk in de steek. Viggo zit zeer goed in zijn rol als de stoere, getormenteerde en apathische broer. Dergelijke rollen heeft hij na deze film nog gespeeld. En ja de muziek is echt wel een meerwaarde voor de film. Er werd gezegd dat deze film eigenlijk een beetje over Penn zelf gaat...

Wat een held is Sean Penn. Goede acteur en regisseur.

Dit debut is een film waar in je 2 uur lang ingezogen wordt. Niet in de laatste plaats door de soundtrack.

Fijne sfeer en muziek, voelbaar drama en vooral een geweldige cast. Mortensen en Morse zijn een onverwachts top duo en Arquette weet ook dit karakter erg eigen te maken, naast haar persoonlijke leuke eigenschappen.

Het verhaal is een beetje rommelig, lang en incompleet en alle symboliek deed me niet veel, toch jammer want er had zeker een 4.0* ingezeten.

Redelijke film over een politie-agent wiens broer terugkeert van de oorlog. Wat traag en vooral vanwege de lengte nogal langdradig. De relatie tussen de twee broers is prima uitgewerkt en de hele finale en vooral de scene in de bar vormt het beste gedeelte van de film. Een uitstekende cast waarbij de sterkste rol is weggelegd voor Viggo Mortensen.

Mooie sombere film. Wel wat aan de slome kant en erg vreemd af en toe. Mortensen is eng goed en Morse is ook fantastisch. Verder ook een aantal mooie kleine bijrolletjes van Hopper en Bronson onder andere. Ik vond de relatie tussen de broers halverwege wel wat eentonig worden, maar de barscène op het einde is het hoogtepunt van de film. Verder ook een mooie soundtrack.

Saai, langdraderig en op de duur begon me de film te vervelen. Hak op de tak film vind ik dit.

Nog even met dit familie drama aan de slag terwijl ik bij aanschaf toch eigenlijk meer misdaad of maffia verwachtte, maar dat is niet iets dat uit hoeft te maken met een regisseur als Penn en een dergelijke cast. Dus draaien maar.

Het verhaal draait in ieder geval om de broers Frank en Joe die beide hun pad bewandelen, verschillen van karakter en in andere levensfases zitten. Fijn is in eerste instantie het gevoel van nostalgie als Frank uit Vietnam terugekeert is maar ook het rusteloze karakter van Frank blijkt buiten wat Vietnam van hem gemaakt heeft. De aantrek/afstoot reactie binnen de familie en met name rond Frank is iets dat als een rode draad gevolg wordt met verbetering, verslechtering en soms dramatische gebeurtenissen. Sterk is de behoorlijke cast en bij tijd en wijlen de chemie tussen de beide acteurs Morse en Mortensen waar vooral de laatste helemaal op zijn plek lijkt in zijn rol.

Key lijkt toch de eerder genoemde nostalgie met flashbacks en het beeld van onbezorgd kind zijn waar de ellende en echte onzekerheid pas begint bij volwassenheid. Ieder heeft zijn struggles en issues waar Frank toch twijfelt aan alles en de zin van het leven. Daarnaast blijkt ieder huisje zijn kruisje maar weer te hebben betreffende geluk en rampspoed en houdt 'houden van' ook loslaten in. En daarmee beschikt The Indian Runner over heel wat zou je zeggen en kan de film rekenen op een mooi tijdsbeeld en goed acteerwerk.

Maar een homerun is dit toch allemaal verre van want het gebeurt mij toch allemaal in te laag tempo terwijl het allemaal al niet bepaald spannend is. Bovendien mis ik toch net wat binding met de karakters en het verhaal en mis ik in de kroegscene bijvoorbeeld een knokpartij tussen Frank en Joe die de boel net iets meer op scherp had kunnen zetten. Eindoordeel is dan ook degelijk en een ongetwijfeld zit er een goed idee achter en is Arquette adorable zoals altijd maar mist de film toch net die extra prikkel die hem naar een hoger niveau tilt.

Inspiratie geweest voor Robin Pront voor d'Ardennen.