I Heart Huckabees (2004)

goede film! veel te laag gemiddelde hier.

De karakters waren tof en origineel, zelfde geld voor het verhaal van de film.

Frisse, originele en maffe comedie over de grote vragen van ons bestaan. Een niet voor de hand liggende ensemble cast, heeft zichtbaar plezier in hun krankzinnige rollen. Je moet zeker niet proberen om veel betekenis aan het verhaal te geven, maar gewoon meegaan met de bizare situaties en uitspattingen.

Wie zich afvraagt waar I Heart Huckabees over gaat, kan zich beter afvragen: waar gaat I Heart Huckabees niet over? Door zich bezig te houden met alle grote vragen (Het Universum, Het Leven, Verbondenheid, etc.), gaat de film tegelijkertijd nergens over. Ja, over filosofie. Maar waarom een existentiële, filosofische film maken die nergens over gaat? Is filosofie niet juist het middel om te komen tot diepere waarheden? Om juist iets te willen zeggen?

Met de absurde situaties, karikaturale karakters en personages die alleen maar depressiever raken door hun existentiële gedachten lijkt David O. Russell vooral een parodie op hedendaagse filosofie te willen leveren en het absurde ervan. De zinloosheid van filosofische vraagstukken. Al lijkt hij tegelijkertijd helemaal los te gaan in zijn gefilosofeer, waarmee zijn film meer een ode aan de filosofie wordt. Gaandeweg begint het er steeds meer op te lijken dat Russell wel graag iets wil maken over zijn grote passie, maar zelf ook niet weet wat precies.

Het opgooien van losse theorietjes zonder dit ook maar ergens aan elkaar te knopen, wordt dan ook al snel interessantdoenerij om de interessantdoenerij. Ode of satire, en al is het aanvankelijk nog zo interessant (de Existentiële Detectives zijn een erg leuke vondst; de eettafel discussie in de eerste helft is behoorlijk geestig), al snel begrijp je dat de opgegooide vraagstukken nergens toe leiden, dat je je onmogelijk kunt verliezen in het meedenken omdat het volgende zich alweer aan dient, er nergens iets nieuws gezegd wordt... en wordt de film hoe langer hoe vervelender.

Dan mag de cast er nog zoveel plezier in hebben, als je het publiek niet meekrijgt is het een verloren strijd. Dan is het misschien nog wel leuk dat een eigenzinnige regisseur als Russell het voor elkaar krijgt om een rare film als deze te maken, maar met dit pretentieuze en emotieloze gedoe als resultaat moet je je afvragen of dit nog wel een zegen is. Nee, geef mij maar zoiets als Synecdoche, New York. Dat gaat tenminste nog ergens over.

haha, vast veel kijkers zondag ochtend om half 7...

Leuke originele en erg chaotische film met een goede bijpassende cast.

Vooral het eerste uur van de film is erg leuk, daarna verzakt de film een beetje en wordt het verhaal meer van het zelfde.

Toch heb ik zeker kunnen genieten van I Heart Huckabees, Naomi Watts was weer leuk om te zien maar ze is natuurlijk ook gewoon een erg aantrekkelijke vrouw

3,5*

Grensoverschrijdende psychologische filosofische komedie. Woody Allen deed dit al eerder maar dan vele vele malen subtieler. Hij vermeedt de chaos. Bij deze film mis ik de onderhuidse humor (alhoewel er nogal wat aardige humor aanwezig is, maar té snel wordt ondergedompeld in bizarre absurde dialogen én beelden. Maar... o! o! Er zitten veel waarheden in verborgen. Vindt je ze niet? Herbekijk dan deze naar existentiële vragende film. Trouwens, deze prent is niet geschikt voor de doorsnee romanticus, of de S.F freak. En helemaal niet voor de blote meiden fanaten. Ik vond het dan wél goed spul. (Alhoewel ik halverwege een anti migraine tablet naar binnen werkte). Een film voor de surrealisten onder ons. Heerlijk.

Inderdaad een frisse, opgewekte, maar bizarre komedie. Niet bepaald geschikt voor mensen die een simpel wegkijkertje zoeken. Voor liefhebbers van het werk van schrijver Charlie Kaufman (Being Jonh Malkovich, Adaptation, Synecdoche, etc) zeker een aanrader. Het gemiddelde hier op Moviemeter is waarschijnlijk sterk onderuit gehaald door mensen die met de verkeerde verwachtingen eraan zijn begonnen. Jammer...

Snapde er geen bal van , alleen voor de acteer prestaties van Mark Whalberg geef ik 2 sterren.

Het is niet vaak, maar deze film gaat compleet aan mij voorbij. Hij kan me geen enkel moment boeien. Wel een origineel verhaal en een leuke cast, maar dan houdt het ook op.

Leuke, doch vage film die net iets te veel van de grote vragen van het leven wil beantwoorden. Door het spel van Hoffman, Judd en voornamelijk Wahlberg is dit toch wel een prima film (persoonlijk vind ik dit 1 van de sterkere rollen vertolkt door Wahlberg). Ik denk dat als de focus wat beter werd neergelegd dat ik deze ruim 4 sterren zou hebben gegeven.

Goed geschreven, bij vlage erg grappige film met goede acteerprestaties.

Trailer @ youtube

Een film waar meer in had gezeten. Af en toe leuke filosofische bespiegelingen, maar het verhaal zelf kon mij niet altijd boeien.

Zo nu en dan stuit ik op van die films waarvan ik niet zo goed weet wat ik er van vond. Deze valt daar ook wel weer onder. Vond ik de komische chaos nu amusant of nogal bedacht? Vond ik het verhaal heerlijk ongrijpbaar of eigenlijk een mislukking? Ik weet het niet zo goed. Vond sommige dingen best geestig, het concept origineel en de film vlot (van de acteurs, naar de look, tot muziekkeuzes etc. etc.) maar echt enthousiast werd ik er niet van. Ik vond het best geestig, maar echte feeling kreeg ik er niet bij. Wel eentje voor de herziening.

3 sterren.

Prachtige bizarre en originele film en heel leuk. En wat een cast zeg, helemaal raak.

Na een kwartiertje vroeg ik me af naar wat ik nu eigenlijk zat te kijken. Een poosje later was dat nog steeds het geval, en ook na 107 minuten wist ik het nog niet.

Zeer saaie pseudo-intellectuele troep. 107 minuten in de file gaan véél sneller vooruit.

De 12de van m'n 929 stemmen die een 0,5* oplevert.

Een creatieve film die liefhebbers van filosofie erg zal aanspreken. Visies over existentialisme, quantum fysica, continentaal rationalisme, empirisme, boeddhisme, christendom, idealisme, materialisme, liberlisme en meer zijn zichtbaar in deze film.

Ondergewaardeerde, unieke film. Wel een film die mensen die houden van filosofie meer aanspreekt dan mensen die komen voor komedie. De film behandelt veel concepten over existentialisme en identiteit. Nadeel van deze film is de chaos en dat je zelf in een existentiële crisis terechtkomt halverwege de film door de drukte van de gesprekken. Er zitten weinig rustpunten in deze film. Het is een constante prikkel van beelden en gesprekken. Ander nadeel is dat de film amateuristisch of kunstmatig overkomt soms. Mark Wahlberg speelt een hele aparte rol voor zijn doen en dat alleen al is vermakelijk. Er zitten sowieso wel een aantal hele grappige scenes in die de moeite waard zijn. Qua originaliteit alleen al is het best een aanrader om te kijker.