Dancer in the Dark (2000)

Grappig dat Dancer in the Dark hier bijna het hoogste gemiddelde krijgt uit het oeuvre van Von Trier, ik vind het juist zijn minste. Nu ben ik sowieso geen fan van het dogma concept (hoewel het idee nobel is), maar gooi er nog eens een halve musical tegenaan en het minst sympathieke hoofdpersonage uit al zijn films en dan wordt het toch erg zwaar. Mijn hemel, wat kon ik Bjorks personage niet uitstaan, wat een verschrikkelijk mens. Ik snap wel dat mensen haar sympathiek kunnen vinden, maar dat is in mijn ogen een simplistische blik. De acties die ze doet tijdens de film vond ik juist zelfzuchtig en alles behalve altruistisch. Ik kan makkelijker sympathie opbrengen voor het stel uit Antichrist dan Bjork hier.

Op naar Breaking the Waves, hopelijk is dat wat beter.

Nee, dit werd hem niet voor mij. Ik ken de stijl van Von Trier wel en de regels van Dogme 95 en deze film is daar echt wel een exponent van maar die handgehouden camera vloekte voor mij enorm met de inhoud. Ik vond het drama ook onnodig zwaar gemaakt en eigenlijk raakte me het totaal niet. De film duurde vooral ellenlang dus. Verder kon ik weinig met de musicalgedeeltes. Het eerste uur werkt de film nog redelijk als sfeerportret en dan is Björk ook wel oké maar het tweede uur vond ik simpelweg om bovengenoemde redenen niets aan. 1,5*.

Ben ik blij dat ik Lars van Trier z'n werk niet zo ken, zodat ik deze film kan waarderen zonder andere dingen uit z'n oeuvre mee te nemen in deze beschouwing. Iets wat als je doorheen de vele reacties leest anderen precies toch wel wat plegen te doen.

Zo zijn er wat zaken die me dit geen goeie film doen vinden:

1. Musical is en blijft niet zo m'n ding. Al kon ik een Sound of Music nog wel hebben, en Wonka en La La Land ook wel. Maar algemeen word ik er absoluut niet warm van. Al ben ik een gepassioneerd muziekliefhebber, maar musical is toch een stijl dat wat half tussen zingen en acteren zit en voor mij brengt het geen meerwaarde van de twee te combineren.

2. Björk heeft een heel eigen sound en manier van zingen, en ook al heb ik enkele albums van haar, de meeste van haar nummers vind ik toch niet al te aangenaam om horen. Vooral de meer traag gezongen nummers, en laat vooral dat soort nummers in deze musical zitten. Ze heeft wel een heel eigen uniek geluid, en bepaalde songs op de albums dit ik bezit vind ik zelfs heel knap. Beetje hit or miss op dat vlak voor me.

3. Dit soort camerawerk vind ik echt niet aangenaam in een film. Mogelijks de stijl van de heer Lars von Trier? Al mag ik hopen van niet.

En toch... is dit nog lang geen slechte film, integendeel. Het verhaal dat wordt gebracht met z'n personages en situaties, is gewoon ijzersterk! Dus ondanks de zaken die me totaal niet aangenaam overkwamen, ben ik wel gebiologeerd blijven kijken tot het bittere eind. En 't is ook eens een heel andere beleving. Daarom toch uiteindelijk wel een redelijke score van me. Alleen zit ik wat tussen de 3 en 3,5 in, en ga ik toch maar voor de 3* omwille van best lang en dus redelijk wat stukken die ik wat heb moeten uitzitten om het daarnaast wel bijzondere verhaal tot me te nemen. 'k Beklaag het me alleszins hoegenaamd niet hem eens gezien te hebben.